Zoiets zou ik nooit doen! Toch?

Zondagmiddag, onderweg naar Bataviastad.

“Ik moet mijn auto schoonmaken,” moppert Paul. “Er zitten overal appelresten.” Ik keek naar het raam naast me. Inderdaad. Appelmoes. Achter me begon Liz te gniffelen. “Pap”, zei ze, “vertel eens even hoe dat ook alweer kwam, met die appel?”

Lekker appeltje!

En dus vertelde Paul hoe hij enkele dagen geleden in de auto een half opgegeten appel naar buiten had willen gooien. Hiervoor opende hij het raam naast de passagiersstoel. Dacht hij. In werkelijkheid opende hij één van de áchterramen. Het was donker buiten, maar het geluid klopte: de snelweg klonk opeens heel dichtbij. Dus wierp hij met mag 6 de appel in de richting het (dichte!) raam.

Het resultaat: appelmoes! De appel raakte het raam en spatte uit elkaar. De spetters vloog de man om de oren en het klokhuis kreeg hij retour. En bedankt.

De deuk

Ik hing inmiddels slap van het lachen in mijn stoel - ik zie het helemaal voor me - en ook Annabel vindt het verhaal hilarisch. Ze roept: “Man! Ik lig helemaal in de deuk!” En als ik dat hoor – ik lig in de deuk - moet ik zelf nog harder lachen.

In de wat?!

Het werd een gezellige dag. Toen we later een jas voor Annabel kochten – en ze triomfantelijk in haar nieuwe jas de winkel uit liep – zei ze: “Zo, die pocket heb ik binnen!” “Joh”, zei Liz, “je hebt het ín de pocket, je hebt de pocket toch niet binnen?” Maar Annabel hield vol dat je bést een pocket binnen kon hebben. “Zo-een van Donald Duck, of zo.”

Eikels

En er gebeurde méér grappigs die middag. Paul botste met de rolstoel tegen een erg hoge stoeprand op en lanceerde Liz bijna, Liz maakte een grap over ‘veel eikels deze herfst’ en Annabel stapte dromerig in de verkeerde auto. (Het was dezelfde auto als die wij hebben en hij was niet op slot.) We lagen continue in de deuk om onszelf en om elkaar.

Loods B?!

Toen we aan het einde van de dag rondliepen in een soort conceptstore, en ik zei dat deze winkel me aan ‘Loods B’ deed denken, werd ik direct uitgelachen omdat dit natuurlijk ‘Loods 5’ moest zijn. Vervolgens hoorde ik nog een half uur lang ‘Gezellig winkelen met mam in Loods B he?!” waarop ik geïrriteerd zei: “Zeg, moet ik dit nou nog lang horen?”

“Pfffff”, zei Liz vals, “wij mogen jou niet uitlachen, maar als wíj iets grappigs zeggen, dan staat het meteen op Facebook, Twitter of je Blog.” Paul en Annabel knikten instemmend.

En ik? Ik keek beledigd voor me uit. Zoiets zou ik nóóit doen. Toch?

4 Responses to "Zoiets zou ik nooit doen! Toch?"

  • Moimoi
    9 november 2015 - 09:20

    🙂 een lach op de maandagmorgen! Dankjewel 🙂

  • Linda
    9 november 2015 - 12:08

    Whahahahahaha, brul gier……

    Mag 6? of mag 7 ook?

  • Granny
    9 november 2015 - 15:27

    En we hebben nog meer gelachen.
    Stemming zat er goed in.
    Was gezellig!!XX

  • miran
    9 november 2015 - 16:37

    Die auto! Echt een kind van dr moeder dus.

    Klinkt goed! 🙂

Leave a Reply