Ik zit op coaching

Ik zit op coaching.

Nou ja, ik ‘zit’ er niet echt ‘op’, niet zoals een kind op tennis of volleybal zit, nee, ik doorloop een coachingstrajéct. Ik zou natuurlijk ook kunnen zeggen: ‘Ik ben bij een coach’ of: ‘Ik loop bij een coach’, maar dat klinkt weer zo… therapeutisch.

En er is niets mis met therapeuten, maar een coach is geen therapeut.

Wat niet wil zeggen dat de sessies niet soms therapeutisch zijn. Je gaat aan de slag met zaken waar je beter in wil worden of waar je tegenaan loopt  en niet zelden moet je eerst iets afbreken (of in elk geval, uit elkaar peuteren) voordat je het weer (sterker) kunt opbouwen. Zo werken gedachtepatronen.

Maar Esther, hoe kom je zo bij een coach terecht? Gaat het zo slecht met je?

Integendeel. Het gaat heel goed. Maar er zijn altijd dingen waaraan je 'kunt werken'. En zoals je misschien weet werk ik bij een opleider. Naast financiële opleidingen kun bij ons terecht voor vaardighedentrainingen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Ik had bedacht dat ik mijn studiebudget wilde inzetten om de Opleiding Persoonlijke Effectiviteit te volgen. Of de Opleiding Effectief Beïnvloeden.

Wat moest ik nou kiezen?

Een collega wees me toen op coaching. “Een soort minitraining," zei ze, "‘cherry picking’ binnen persoonlijke ontwikkeling. Korter dan een training maar heel gericht. En die training kan altijd nog." Ik vond het wel wat. En dus zocht ik een goede coach. En vond er een.

En zo kwam ik bij een coach terecht.

Inmiddels zijn er al heel wat situaties besproken. Het is echt super om feedback te krijgen en ‘van bovenaf’ naar je eigen gedrag te krijgen. Om patronen te herkennen. Ik krijg steeds meer door waarom ik sommige dingen lastig vind en hoe het komt dat ik me niet altijd goed kan wapenen tegen (de mening van) anderen.

Ik vind het ook leuk over de coaching te praten. Om mijn inzichten te delen. En het is grappig om te zien hoe verschillend mensen reageren. Soms herkent iemand mijn ‘issues’, die wil dan meteen het telefoonnummer van de coach hebben. En er zijn er ook die zich er niets bij kunnen voorstellen. “Wat moet jij nou bij een coach?” zeggen ze dan. En: “Jij heb toch altijd alles onder controle?”

Precies. Dat heb ik ook. Soms (regelmatig) een beetje teveel. Dat kan wel wat minder en dat is dus één van de redenen waarom ik naar een coach ga. Echt, ik kan het iedereen aanraden.

En mijn budget voor volgend jaar? Dat ga ik uitgeven aan de Training Persoonlijke Effectiviteit. Want ja, dit smaakt naar meer.

En dan nog even  een NB'tje
Ik was best een beetje bang voor het trainingsjargon a la 'wat fijn dat je dit met ons wilt delen' en 'wat doet dit met je' maar no worries: echt niemand zegt dit. En er is ook niemand die me probeert 'in mijn kracht' te zetten. Mooi. Ik hoef dus niet na afloop van het traject alsnog in therapie.

One Response to "Ik zit op coaching"

  • Moi
    24 november 2017 - 09:42

    Herkenbaar, heb zelf ook paar van dat soort trajecten en cursussen gevolgd. Werkt zeer verhelderend inderdaad. En zonder therapeutisch geneuzel, waar ik ook niet tegen kan, hihi. (En nee, dat bedoel ik niet negatief naar therapie of therapeuten, dat is in bepaalde omstandigheden zeker nuttig, alleen niet voor mij)

Leave a Reply