Zijn eerste moederdag

Hij was de leeftijd der jeugdpuistjes nog maar nauwelijks ontgroeid.
Toch had hij al een baby. En een buggy. Af en keek hij even op, om er zeker van te zijn dat zijn baby nog goed vastzat, en daarna zocht hij verder. Hij zat al zó lang geknield dat ik overwoog hem te wijzen op het gevaar van een aambei. Maar waarschijnlijk was hij daar te jong voor. Voor gevaar.

Bij het Kruidvat

Hij was niet te jong voor een baby. Het jongetje – het was overduidelijk een jongetje want blauw jasje – grimaste aan één stuk door. Terwijl zijn vader daar maar zat. Geknield, naast een toren luxe badproducten in geschenkverpakking bij het Kruidvat. Ik keek nu al zeker tien minuten naar hem maar hij had niets door. Zijn gezicht verraadde een opperste concentratie.

De roze doen?

De jonge vader pakte het ene pakketje na het ander. Bekeek de inhoud zorgvuldig. De prijs, de kleur. Een roze met een strik en een douchegel. Een champagnekleurige met gouden linten en bodybutter. Zilverkleurig, metallic blauw, rood. Het ene pakketje hield hij langer vast dan het ander. “De roze!” wilde ik zeggen. “Doe maar de roze.” Maar het roze zette hij weer terug.

Baby zei niets

Uiteindelijk keek hij naar zijn kind. Hij wapperde eerst het champagnekleurige pakketje voor baby's neus en daarna met het blauwe. “Welke zou mamma het mooist vinden?” vroeg hij. De baby zei niets maar lachte extra hard bij het blauwe cadeau. “Dan nemen we die”, zei de jongen. "Die is ook niet zo duur." Hij kwam omhoog, gaf de baby een kus en ontgrendelde de buggy.

Onderweg naar de kassa's vroeg hij aan één van de winkelmeisjes waar de condooms stonden.

Leave a Reply