When the shit hits the fan

We hadden lekkage en Paul was 12,5 jaar in dienst. Dat lijkt niets met elkaar te maken te hebben, maar schijn bedriegt.

Mondje terug
Het begon ermee dat de wasmachine in de kelder af en toe een ‘mondje terug’ gaf. Als er veel water door 'de pijpen' ging, toilet/vaatwasser/regenbuitje ging het mis en hadden we een armelui’s zwembad in de kelder. Zaten we rustig op de bank, begon het toilet ineens de 'bloebbloeb-en'.

Geduw en getrek
Na gedegen onderzoek (not), ging er een camera de krochten van ons riool in. (Ook een coole baan heb je dan! Soort exo-darmchirurg.) De conclusie was dat er sprake was van wortelvorming in het riool waardoor de boel verstopt raakte. De veroorzaker (enorme denneboom) was al langer geleden verwijderd maar de damage was done: het riool zat vol wortel en de pijp moest verangen.

En dus vroeg Paul een offerte op.

Strontpijp
De prijs viel hem ‘vies’ tegen en hij vroeg nog een offerte op. Na drie prijsopgaven riep hij gefrusteerd: “Ik ga mijn bonus toch niet uitgeven aan een strontpijp!?” En omdat het hem kennelijk wel beviel om de shit rechtstreeks te koppelen aan het extraatje dat hij zou ontvangen vanwege zijn jubileum, bedacht hij er nog wat variaties op. ‘Mijn bonus door de plee gespoeld!’, ’12,5 jaar gewerkt voor een strontpijp’ en ‘Schijtzooi‘ passeerden de revue.

Rioolexperts
Uiteindelijk was de weerstand zo groot, dat hij besloot het zelf te gaan doen. We bleken opeens flink wat riool-experts om ons heen te hebben (type ‘moet-je-zelf-doen-joh-is-echt-niets-aan!’) dus ging Bob de Bouwer na ampel beraad aan de slag. Hij groef de pijp op, krabde zich achter de oren, belde vriend Arnold en dronk er een biertje op.

Chili
De volgende avond maakte hij een grote pan chili klaar, schepte ons flink op en kondigde vervolgens aan dat hij de volgende dag het riool zou gaan vervangen; dat betekende dat we een dagje niet naar de wc konden. De ironie van de situatie ontging me niet.

De volgende dag kreeg ik geruststellende appjes. Hij had de juiste spullen, het vervangen deel I ging goed, deel II leek ook goed te gaan, de lekkages waren opgelost, kortom, het zag er goed uit.

Pauls favoriete oplossing
En het ging ook goed, totdat bleek dat er een lekkage zat op het punt waar de pijp het huis inging. Maar als hij dat wilde oplossen, moet hij een gat in het de muur slaan. Dus dat ging hij niet doen, hij ging het wel ‘dichtsmeren’ (dat is Pauls favoriete  oplossing voor heel veel dingen in het huis; dichtsmeren. Dak lek? Even dichtsmeren. Steentje uit de muur gevallen? Dichtsmeren. Kind een grote mond? Afijn, je snapt ‘m).

Beter in een gat dan...
Maar kennelijk zat het ‘m toch niet lekker. Want toen ik gisteren thuiskwam, stond hij een gat in de muur te slaan. En dat gat zit er nog steeds (ik blij dat de zomer eraan komt!) want hij twijfelt hoe het verder moet. Ik kon het natuurlijk niet laten om voor te stellen zijn bonus in het gat te stoppen (beter in een gat dan een strontpijp, toch?) maar nee, ook dit ging hij zelf oplossen.

Afijn, ik wacht af. Hij krijgt het wel voor elkaar, die handige man van mij. Of niet. Dan zullen we alsnog de bonus moeten stukslaan op het huis. Maar dan hebben we er ondertussen wel weer een onbetaalbaar verhaal bij.

2 Responses to "When the shit hits the fan"

  • Moi
    21 mei 2019 - 08:10

    Hihi, met zo’n thuisklusser heb je altijd wat te vertellen😹 hoop dat het lukt het netjes af te ronden.

  • Missannah
    20 juni 2019 - 17:24

    👍

Leave a Reply