What happens in Mierlo …

“Ik durf nooit zo goed met jou te praten.”
“Hoezo?”
“Dan ben ik altijd bang dat ik in je blog kom.”

Busje komt zo ....

Goed. De toon is gezet. De Hippies – want soort kermisbusje van Pauls werk vanwege autopech – zijn gearriveerd in Mierlo, voor twee tweejaarlijkse familieweekend en het is nu al gezellig.

BANFF's

BANFF's

Pauls neef M. lacht om zijn eigen grap en zegt dat hij het niet echt meent. Paul stelt hem gerust. “Esther schrijft geen mensen kapot”, zegt hij dramatisch. “En daarbij: What happens in Mierlo, stays in Mierlo.”

Nou. Dat wordt dan een korte blog.

Ameland

Gelukkig is er ook genoeg te vertellen zonder de familie geweld aan te doen. Liz is net terug van kamp op Ameland en vertelt honderduit. “Het is daar prachtig”, teemt ze. “Dat landschap!” En: “De duinen lagen er goed bij!” Oma & co spelen een robbertje bridge (sorry dat we je kaarten natgemaakt hebben tante C. we deden het niet expres!) en Annabel wordt BANFF* met de dochter van neef R.

Voetbalvrouwen!

Voetbalvrouwen!

Droge ome

De grote boerderij waar we logeren is echt geweldig. Met een enorm speelveld, een keuken vol lekkers en een fantastisch terras, waar we de eerste avond vanaf vluchten vanwege een gigantische regenbui. Het stormt zo hard dat bij verschillende mensen de sigaretten uit hun hand waaien. Never a dull moment”, verzucht een rokende oom ietwat vermoeid.

Vloeken in de kerk

Ik hoor mensen zeggen dat ik ‘zulke leuke kinderen’ heb. (Ik weet dat ze het tegen iedereen hier zeggen, maar toch, het is aardig!) Evengoed, als we op dag één de kerk van Geldrop bezoeken en Annabel kondigt aan dat ze haar nieuwe aankopen 'ergens' is kwijtgeraakt, ben ik even niet zo blij met ze. “O jij .... het ís dat we in een kerk zijn”, zegt Paul dreigend.

Kunstje voor Jezus

Liz is zo lief om de spullen te gaan halen. Ondertussen is Annabel op haar handen gaan staan. “Wat doe jij nou?” zeg ik geschrokken. “Ik doe een paar kunstjes voor Jezus”, zegt Annabel serieus. “Het lijkt me zo saai om daar altijd maar te hangen.” Ik wijs mijn dochter op de biechtstoel. "Ga jij daar maar even zitten, dat lijkt me beter."

weekend1Lekker dekbedje

Weer terug op de boerderij gaan we weer aan de borrel. Want borrelen, dat kan deze familie! Nicht L. is er ook en we wisselen verhalen uit over niet-slapende kinderen. Na een paar glazen bubbels ben ik vrienden met iedereen, alleen wie hoorde nou ook alweer bij wie? De kinderen spelen heel zoet met de vriendin van neef E. en er hangt een gezellige sfeer. Er wordt gebiljart, we volleyballen en ergens komt een doos met loomelastiekjes vandaan (uit een deel van het land waar loomen nog niet uit is?). 's Avonds laat zitten we buiten. Het is koud, maar de dekbedden houden ons warm. De wijn ook. En het Amerikaanse gebabbel van Kat. Allemaal hartverwarmend.

De sigaar!

De volgende ochtend nemen we afscheid. “Ik heb gisteravond toen jij naar bed was een sigaartje gebietst van neef E.”, biecht niet-rokende Paul op, als we onze spullen in de auto laden. “Ach ja,” zucht ik. “Jouw familie he? Maar je hebt het zelf al gezegd. What happens in Mierlo, stays in Mierlo.”

Tot zover dus. Meer zeg ik lekker niet. Anders mag ik volgend jaar niet meer komen.

*Best Achternichtjes Friends Forever.

One Response to "What happens in Mierlo …"

  • Tanja
    11 juni 2015 - 06:07

    Toch nog een langere blog dan voorspeld 😉 Met al in the family, waar je al een zekere naam hebt opgebouwd :P. Fijn dat je de betekenis van BANFF erbij zette, met afkortingen loop ik mijlenver achter 😉

Leave a Reply