Wel alle matroesjka’s nog aan toe!

“Nou moet jíj eens opletten!”

Mijn man heeft er zin in. Tien weken lang ging het van ‘da’ en ‘net’ en vandaag is het ‘do svidanya’*. Ter afsluiting van zijn cursus Russische conversatie aan de volksuniversiteit hebben we vandaag een gezinsuitje. Op naar de Russische winkel. De opdracht: koekjes kopen voor de laatste cursusdag! In het Russich uiteraard!

(Russisch?) Eitje!

We zijn nog niet binnen of Paul steekt zijn hand op naar de comrades: “Dobry den!” roep hij enthousiast. Kennelijk verstaan ze hem ook nog, want er wordt verrast geknikt en teruggegroet. (1) Ik ben onder de indruk! “Zo,” zie ik hem denken, “die is in da pocket!”

De kinderen zijn inmiddels richting de koekjes gelopen. Of er nou Nederlands, Russisch of Chinees gesproken wordt, het zal ze worst wezen. Als zij het maar kunnen eten. "Koekjes met jam",  zegt Paul. "Die zijn heel lokaal!" Oke. We gaan voor lokaal.

Wel alle matroesjka's nog aan toe

Op weg naar Luilekkerland passeren we een oude koelkast en een paar lege dozen. We lopen langs schappen vol blikjes geconserveerde melk, onduidelijke deegwaren en gedroogd fruit. Op de bovenste plank staan een paar stoffige matroesjka's. Het is alsof we teruggaan in de tijd. Niet alleen qua inrichting van de winkel, ook wat betreft de verpakkingen.

“Wat een boel thee verkopen ze hier.”

“Chai.”

“Nee, chaithee komt uit India.”

“Nee. Chai! Chai betekent thee in het Russisch.” (2)

Koekie!

Eenmaal bij de kassa wijst Paul op zijn pak koekjes. “Petsjene", zegt hij. Koekjes. (3) De man achter de jaren 70 toonbank knikt. Tja. Dat ziet hij natuurlijk ook wel, dat dat koekjes zijn. Daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben. 'Kom op,' moedig ik Paul in gedachten aan. 'Kom op met dat babbeltje!'

Nog meer comrades

Maar het gesprek valt stil. Totdat er betaald wordt. Dan zegt Paul netjes ‘Pazhaluysta’ (4) en ‘Spasibo’ (5). Als hij de naam noemt van de dame die de cursus ("Koersoes? Koersoes!" (6)) geeft – het zou een bekende zijn – krijgt hij een enthousiaste reactie. In het Nederlands.

En dat is zééé-hééé-ven!

‘Do Svidanya’ (7) roept Paul, als we de winkel verlaten. Tevreden kijkt hij me aan. “nou?’ zeggen zijn ogen.

“Je hebt zes woorden gezegd!” vat ik het bezoek samen.

“Goed hè?” glundert Paul. “Dat is mijn hele vocabulaire!”

Goed. Ik denk dat ik mijn cadeautje voor hem,  De verzamelde werken van Tsjechovj in het Russisch, nog maar even in de kast laat liggen. De vervolgcursus begint na de zomer.

inf

Paul deed eerder een poging om Russisch te leren via een schriftelijk cursus. Lees hier hoe dat afliep.

* Tot ziens en de foto vond ik hier

One Response to "Wel alle matroesjka’s nog aan toe!"

  • Granny
    21 mei 2014 - 21:24

    :-]]

Leave a Reply