Weg is weg tenslotte

lizenbel1Opeens was ze weg.

Samen met haar mede-achtstegroepers is ze vanochtend in alle vroegte vertrokken. Met de bus naar Holwerd, vandaar met de boot naar Ameland. Wij ouders blijven achter in de regen. (Volgens een collega-ouder is er sprake van een lokale depressie!)

Kus & go

Ik heb en plein public een dikke knuffel gekregen. Dat is sinds groep vier niet meer voorgekomen, dus kennelijk vond ze het zelf toch ook wel spannend. Daarna is ze lachend verdwenen. Ze zwaaide vanuit de bus. Haar oude kleuterjuf zwaait terug en zegt: “Ik zie haar nog zó binnenkomen op haar eerste schooldag!”

Waarom?

“Ik mis haar nu al”, zegt Annabel. “Joh”, zegt Paul. “Ze komt wel weer terug hoor.” Ik knipoog naar Annabel. Gedachten als 'O, wat zal ze een lol hebben!' En: 'Waarom gaan ze in hemelsnaam helemaal naar Ameland!?' buitelen over elkaar heen.

Afdruipen

Samen met de andere ouders druipen we (letterlijk) af. We lijken wel een begrafenisstoet, zo in alle vroegte en in die vieze regen. In gedachten loop ik nog een keer de inpaklijst na. Zinloos, ik weet het. Weg is weg tenslotte. Die komt echt niet terug voor haar tandborstel.

“Wel lekker rustig hoor!” hoor ik overal om me heen. Maar ik weet zeker dat niemand het echt meent.

Groep acht is op kamp. Ze gaat de tijd van hun leven hebben. En het is inderdaad lekker rustig.

Maar als ik eerlijk ben

Is het eigenlijk gewoon

Stil.

Tagged , , ,

One Response to "Weg is weg tenslotte"

  • Odette
    2 juni 2015 - 12:10

    Voor je het weet staat ze weer voor je neus.

Leave a Reply