We moeten praten

Nog even en Sinterklaas is weer in het land.

Paul en ik vertelden Annabel ‘het geheim van Sinterklaas’ vlak na haar achtste verjaardag. In juni. Ze wist natuurlijk al wel wát (er bestaan hulp-Sinterklazen, papa en mama kopen ook cadeautjes, het paard loopt niet écht op het dak) maar die éne magische man met baard, die was toch wel écht?!

Ogen op sap

Net als bij Liz deed ik ook nu mijn best op het verhaal. Ik vertelde lovend over de bisschop van Myra, over het feest van geven en ontvangen en het toneelstuk waar zij vanaf nu aan mocht meedoen. Ze hoorde bij de grote mensen. Annabel begreep het. Het kwam niet echt als een verrassing, evengoed had ik ogen op sap na afloop, net als toen (klik) in december.

sint

Gordon?

Ik vond dat ik het goed had aangepakt. En ik was dan ook oprecht verbaasd toen tijdens het Sinterklaasjournaal deze week bleek dat Annabel het verhaal toch niet helemáál goed had begrepen. (Of:  dat ik het niet goed had uitgelegd). Het was een onschuldige opmerking - ik zei dat Gordon één van de Pieten was - maar Annabel was geschokt.

“Hoezo Gordon? Dat zijn toch Píeten!?”

Het geheim van Sinterklaas

“Nou”, begon ik voorzichtig, “daar hebben we het toch over gehad? Over dat het een toneelstuk is? Je weet wel, het geheim van Sinterklaas?” Annabel keek van mij naar de TV. En van de TV weer naar mij. Ze fronste haar wenkbrauwen. Je hóórde de radertjes in haar hoofd draaien.

“Ja, Sinterkláás. Maar over die Píeten heb jij niets gezegd, mamma!”

NB Dat 5 december ook de Grote Meid van Bijna Elf niet onbewogen laat, blijkt wel uit het feit dat ze fluisterde – toen de stoomboot op het punt stond de reis naar Nederland af te breken – “Nou wéét ik dat het niet echt is hè, en dan word ik tóch weer zenuwachtig!”

Foto is van bakkersinbedrijf.nl

17 Responses to "We moeten praten"

  • odette
    14 november 2013 - 10:11

    Altijd als ik Sinterklaas zie heb ik nog steeds iets van ohhh Sinterklaas….ieder jaar weer. Zelfs bij de hele erge neppe.
    Oudste zoon vond het ook zo prachtig dat hij toen der tijd het al wist en zijn broertje en zusje nog niet. Zong driftig mee bij het schoenzetten om na het naar bed gaan van broer en zus de schoen te mogen vullen. Ik denk dat ik die tijd dat ze net bij ‘het geheim van Sinterklaas’ hoorde toch wel het mooiste vond.

  • Mariella
    14 november 2013 - 10:12

    Ah gosssss was je de pietjes vergeten uit de doeken te doen!
    Schattig hoor, die reacties van ze (en zelf vind ik het ook altijd nog spannend of sint het gaat redden om weer te komen dit jaar 😉 )

  • esther
    14 november 2013 - 10:16

    Hahaha Mariella, moest lachen om je reactie, ja, ik was vergeten de Pietjes uit de doeken te doen!

    Op Twitter schreef iemand (een juf) dat kind per se wortel in schoen wilde doen omdat ‘dat paard was heus echt, dat zag je toch?!’ hahaha.

    En ik vind het Sinterjournaal ook heel leuk (en spannend) en ik zal nooit vergeten hoe ik het keek met twee gelovige kletsen en het aan het einde nét goed kwam en Liz heel hard ging huilen en ik dus ook 🙂

    Odette, het is ook heel speciaal. En ik vind het wel leuk dat ze er nog zo druk mee zijn ook al weten ze het dan 🙂

  • Annette
    14 november 2013 - 10:59

    Hahahaha! Zo schattig dit! Zowel Annabel als Liz.

  • leeuwtje (Gea)
    14 november 2013 - 12:13

    Leuk om te lezen hoe jullie dochters reageerden toen het werd verteld.
    Mijn dochter vond het helemaal niet leuk toen ik haar “het geheim van grote mensen” vertelde.
    En vanaf die tijd had ze alleen maar meer interesse voor de sint en pieten. hahha
    Nu is ze bijna 19 en kunnen we er smakelijk om lachen samen.
    En leuk en spannend blijft het altijd wel een beetje.
    En voor mijn man en mij blijft 5 december nu ook een speciale dag.
    Want we zijn (bijna 5 jaar geleden) op 5 december getrouwd.
    En Sint en 2 pieten zijn nog even langs geweest toen we met de hele groep op de brunch-locatie waren.

  • esther
    14 november 2013 - 12:56

    Getrouwd op 5 december! Dat vind ik bijzonder! Jammer dat je dochter er niet goed op reageerde. Wanneer vertelde je het? Ik had eens gelezen dat je het niet vlak voor of vlak na Sint moest vertellen. Daarom vertelde ik het ze in de zomer. Dat ging wel goed want het stond ver van ze af. Tegen de tijd dat ‘hij’ weer kwam waren ze eraan gewend, nou ja, behalve dat met die Pieten dan “:-)

    Evengoed zijn ze nog erg fanatiek maar dat zit ook wel een beetje in de familie, bij mij thuis hebben we Sinterklaas altijd ‘doorgevierd’ ik vond/vind het zo’n leuk feest! Vooral met die gedichten.

  • Kaatje
    14 november 2013 - 16:25

    Heerlijk stukje! 🙂
    Ik heb hele Gordon gemist als Piet?? 🙁

    • esther
      14 november 2013 - 19:07

      Ja, zeg, ik heb hem ook nog niet gezien? Issie weg? O jee dan heb ik ze nov verkeerd voorgelicht ook…

  • Kaatje
    14 november 2013 - 16:28

    P.s. Heb mn jongste van twaalf al tig keer uitgelegd hie het zit maaruuhhhh…het gaat er niet in hahaha (hij heeft een beperking en is van buiten twaalf en van binnen vier 😉
    Dus waarschijnlijk zitten wij er de komende uuhhhh tig jaar nog wel middenin! Heerlijk!

    • esther
      14 november 2013 - 19:06

      :-))

  • Linda van der Klooster
    14 november 2013 - 17:20

    Bij Heron twijfel ik ook of hij nou wel of niet gelooft. We hebben het er twee jaar geleden over gehad, maar hij zit er nu toch weer middenin. Gezellig!

  • Ineke
    14 november 2013 - 19:21

    Ik heb jaren in het onderwijs gewerkt. Ik heb ook een aantal jaren groep 4/5 gehad. Groep 4 geloofde wel in Sinterklaas en groep 5 niet. Maar als Sinterklaas op school kwam geloofden de leerlingen van groep 5 allemaal weer. Dat was altijd schitterend om te zien.

  • Tanja
    15 november 2013 - 00:21

    Mijn dochters konden ( of wilden) het niet geloven toen we vertelde dat Sint en Piet uhhhhhhhhhh niet echt waren! Heeft nog een hele tijd geduurd 😉 De lootjes zijn weer getrokken, ik heb mijn cadeautjes om te geven al in huis en zelfs ingepakt! Ik was nog nooit zo vroeg als dit jaar 🙂 Nu de gedichten nog, ik heb er pas eentje klaar! Moet er nog minimaal 6 denk ik, minimaal pffffffffff
    O muze, laat me niet in de steek!

  • Danielle
    15 november 2013 - 08:34

    nou vind ik het ook nog steeds spannend hoor dat sinterklaasjournaal. zodra dieuwertje tevoor schijn komt. krijg ik kippenvel. en het gevoel van yes het is weer zover!! 😉

  • KarenH
    15 november 2013 - 09:16

    Hihi die Bel :-). Hier hebben ze nooit zoveel met het Sinterklaasjournaal gehad (stond meer voor mij aan dan als de kinderen) en dat gedoe op Jettix indertijd vonden ze vreselijk (ik ook). Net zoals Sinterklaasfilms in de bios, wilden ze niet heen. Het niet meer geloven heb ik niet echt hoeven vertellen, ze kwamen er zelf vrij vlot mee via een vriendje op school. Het was moeilijker om ze hun mond tegen de andere kinderen te laten houden. Afijn, je snapt het, Sint gaat nu al volledig aan ons voorbij (12 en 10), enige wat ze dan wel weer willen is schoenzetten en pakjesavond :-)).

  • Kdb
    16 november 2013 - 11:13

    Geweldig!
    Ik werk in de gehandicaptenzorg. Gisteravond was er een client R, die de hele avond riep dat Sinterklaas een oude zak is.
    (Hij gelooft heilig in Sinterklaas). Na een tijdje hoorde ik hem weer: “Sinterklaas is een oude zak!” Ik heb toen gebeld naar de Sint (mijn vader).
    Dag Sinterklaas, ik ben Kdb en werk daar en daar, hier woont R. ik bel u over iets belangrijks want R. zegt dat u een oude zak bent”. Nou, daar zat R aan de telefoon, beetje verlegen en enthousiast. “Ja Sinterklaas, nee Sinterklaas, komt u gauw een keer op bezoek? Dan zet ook mijn schoen!” Hele verlanglijst werd opgenoemd.

    Heb hem de rest van de avond niet meer gehoord 🙂
    Ps: R. Is 56 jaar.

    • esther
      16 november 2013 - 12:09

      Haha wat een mooi verhaal 🙂

Leave a Reply