Walibi Fright Night: even schrikken!

Het meest spooky van Walibi Fright Night? De confrontatie met mijn eigen sterfelijkheid.

Ik dacht namelijk dat ik als veertigplusser nog wel in de achtbaan ‘Condor’ meekon. Ik dacht dat het wel oké was. Ik kon tenslotte de achtbaan van de Efteling een jaar of twee geleden ook nog wel handelen. En ik wilde geen chicken zijn.

Maar dat viel een beetje tegen...

Ik ben hier niet...
Het optakelen ging nog wel. Ik hield mijn ogen stijf dicht en negeerde Paul die naast me riep: ‘Wow! Moet je kijken, wat hoog!’. Ik zei: ‘Ik ben hier niet, ik ben op een tropisch eiland. Ik ben hier niet, ik ben hier niet...’ En daarna drukte ik op ‘uit’.

Extreme g-krachten
Maar mijn lijf wilde niet ‘uit’. Mijn lijf kreeg de volle lading. Voelde zich geradbraakt worden. Gecentrifugeerd, gemangeld, gekielhaald en speelbal van extreme g-krachten. En wat duurde het lang? Nee, ik gilde niet. Ik had al mijn energie nodig om niet dood te gaan. Na afloop had ik serieus het gevoel dat ik in een wasmachine had gezeten. Nog nooit in mijn leven zó misselijk geweest. (En dat wil wat zeggen, na twee zwangerschappen!)

Horrorpiraten
Daarna was alles op het park leuk. Vriendelijk. Gezellig. Aangenaam. De horrorpiraten die op me afkwamen lachte ik vriendelijk toe. De bloederige psychiaters in Haunted House Psychoshock die hun handen naar me uitstrekten, konden rekenen op een bescheiden gilletje. De scenes uit bloederige horrorfilms in The Villa vond ik… fascinerend. Ach kijk, wat schattig! Lizzy werd achternagezeten door 'wannaplay..' Chucky. Tjonge, wat was alles hier mooi gemaakt!

Annabel over Haunted House The Villa: "Ik vond het zo eng, ik wilde bijna in tranen uitspringen!"

Stoned neger
Zelfs de (gerontofiele?) stoned neger die me probeerde mee te trekken naar de toiletten (en waarvan het even duurde voor ik doorhad dat hij niet bij de cast hoorde) maakte me niet aan het schrikken.

Conclusie
De conclusie van een dagje Walibi Fright Night: de Haunted Houses zijn fantastisch. Heerlijk schrikken en supercool gemaakt. De figuranten op het park (vooral The Pirate Cove) waren om van te smullen, echt prachtig. De show Skin Trade was leuk en de setting was geweldig.

Maar ik ga nooit, maar dan ook nooit meer in zo'n enge achtbaan.

One Response to "Walibi Fright Night: even schrikken!"

  • Misssannahcake
    29 oktober 2017 - 22:49

    😉 haha jaaa alsof je hersens en maag nog in de lucht hangen en je lichaam al iets verderop is en ze dan met een klap weer in je lichaam gepompt worden brrrrrrrrrrr

Leave a Reply