Vuijsters naar Vietnam

De vakantie nadert en Vietnam komt steeds dichterbij.

Over twee weken vliegt ondergetekende via Bangkok naar Hanoi en zullen we kennismaken met het land van Egg-coffees en Ao Dai-jurken. Ik heb er zin in, maar naast het zoete verheugen, geniet ik momenteel ook erg van de verschillende manieren waarop mijn reisgenoten zich voorbereiden op de naderende reis.

Ik neem jullie even mee langs de reallifesoap Vuijsters naar Vietnam, starring: de kinderen en Paul.

Gaan jullie naar de maan?
Laten we met die laatste beginnen. Die is namelijk nogal tegenstrijdig bezig. Aan de ene kant mogen we bijna niets meenemen - bij alles zegt hij: ‘dat kun je daar kopen, al die rotzooi wordt daar gemaakt’ - aan de andere kant is hij voornemens een voorraad medical supplies in te slaan waar menig veldhospitaal jaloers op zou zijn. ‘Gaan jullie naar de maan?’ vroeg de mevrouw van de Etos toen ze hoorde wat hij allemaal mee wilde nemen om enge ziektes te voorkomen. De vaccinaties (en de GGD-mevrouw) stelden hem iets gerust en de EHBO-doos is nu beperkt tot een paar pleisters, anti-diarree tabletten, ORS en wat andere dingen die het GGD adviseert (en die je nooit gebruikt) maar ik hou ‘m in de gaten. We zijn nog niet vertrokken en het zou me niet verbazen als er toch stiekem oordruppels, maagtabletten en extra vitamines worden meegesmokkeld.

(Maar ach, ik ben ook van plan de sandaaltjes mee te nemen die hij op de zwarte lijst gezet had.)

Fokking heet
Dan Liz en Bel. Die zien de vakantie met angst en beven tegemoet. Arme kinderen. Ze hadden zin in een hagelwit strand, blauwe zee en palmbomen maar ze zijn er inmiddels achter dat we middenin het orkaanseizoen zitten en dat ze het strand kunnen vergeten. Daarnaast roept Paul om de haverklap dat het daar ‘fokking heet’ is en heeft een vriendin getrakteerd op een verhaal over een enorme spin die onder een wc-bril zat, terwijl haar zoon zat te poepen, dus je kunt je voorstellen dat ze een beetje huiverig zijn. Daar komt dan nog bij dat Paul bovenmatig geïnteresseerd is in de geschiedenis van het land en de Vietcong en dat de meiden nog een soort oorlogstrauma van de vakantie in Normandië hebben, dus je snapt, daar krijg ik dan weer stress van.

"Doen die vaccinaties pijn?"
"Ja. In je portemonee."

O ja. Ze hebben ook vliegangst, de meiden, hebben we inmiddels begrepen. En ze hebben zich niet echt met de planning bemoeid dus ik wacht nog op het juiste ogenblik om ze te vertellen dat we in totaal zes vluchten gaan maken. In plaats van alleen heen en terug.

Hoi An of Ha Bel?!
Maar goed, ze hebben wel zin natuurlijk. Liz heeft ‘al een beetje googelt’ en ze zet in op tempels, kleding laten maken en snorkelen en An… die heb ik eigenlijk nog helemaal nergens over gehoord. Die weet alleen dat we naar een plaatsje gaan ‘iets met haar naam’ (Hoi An), dat ze consequent ‘Hai Bel’ noemt. Ik zal eens vragen of ze wel weet waar het land ligt want toen ik laatst zei dat we vlogen via Helsinki, ging het daar eigenlijk al mis (‘waar ligt dát nou weer?’). Nou ja, er is wel altijd wat te lachen met die twee, dat is op zo’n vakantie natuurlijk weer mooi meegenomen.

Massage?
En gelukkig is er één ding dat bij ieder van ons (althans, de dames) de spanning kan wegnemen en dat is het vooruitzicht op de massages. Liz heeft al aangekondigd dat ze elke dag gaat en Annabel wil daar natuurlijk niet voor onderdoen. En ik? Ik doe wat mij het beste uitkomt. En dat is genieten waarvan anderen ook genieten.

En als dat toevallig elke dag een massage is. Tja. Nou ja. So be it.

Tagged

5 Responses to "Vuijsters naar Vietnam"

  • Moi
    12 juli 2019 - 09:40

    Heerlijk die voorpret en hoe verschillend jouw huisgenoten daarin zijn😹 geniet er lekker van, zie al uit naar vakatieverslag naderhand.

  • nicky
    15 juli 2019 - 10:44

    Oh al bijna zover! Spannend hoor! Jullie kunnen altijd doorvliegen naar Japan als het tegen valt daar, vlucht 7 en 8 kunnen er ook nog wel bij toch ;)?
    Hier ook typhoon seizoen maar over het algemeen hebben we daar niet de hele zomer last van dus zwemmen zit er ook vast wel in voor jullie!

    Veel plezier alvast en ook met de voorpret!

  • nicky
    15 juli 2019 - 10:49

    Ps wij ruilen het land van de rijzende zon volgend jaar trouwens in voor het koude grijze kikkerlandje! Verhuizen terug en ik ben bang dat we na 16 jaar buitenland heel erg moeten inburgeren in Nederland 😉

    • Esther Vuijsters
      15 juli 2019 - 17:16

      Wow dat kan ik me voorstellen 😱 spannend!!! Wat vind je zelf? Blij?

  • nicky
    16 juli 2019 - 01:06

    Heel spannend maar hebben er allemaal zin in. Kinderen nu inmiddels 15 en 18 en willen heel graag het Nederlandse leven ervaren dus mede op hun initiatief verhuizen we terug. In het begin voelde ik niet zo heel erg de behoefte om terug te gaan maar nu kan ik eigenlijk niet wachten! We zijn er ook nog meer intens naar gaan verlangen doordat mijn man vorig jaar ernstig ziek is geworden (maar nu gelukkig weer goed herstellende).

    We zijn dus allemaal gewoon weer klaar voor het normale gezellige Hollandse leven 😉
    (Maar blijft een raar idee dat we weg zijn gegaan met een peuter en ik zwanger van de 2e en nu terugkeren met een tiener en een volwassen dochter 🙂 )

Leave a Reply