Vakantie 2018: The PREQUEL

"Kroatië! Frankrijk! Zweden! Spanje! NEEE! Córisca!"

Iedereen had alweer van alles geroepen en ik voelde mijn schouders steeds verder verkrampen.

Elk jaar weer hetzelfde liedje. Ontlading in augustus, rust na september, ontkenning tot december en dan: januari. De maand dat er dat er steevast iemand vroeg: ‘waar gaan we deze zomer eigenlijk naartoe op vakantie?’. Vanaf dat moment droeg ik dan al onze toekomstige vakantiebestemmingen (lees: de wereld) op mijn schouders.

Met zonder nekklachten graag!

Omdat ik dit jaar nu eens géén stress en nekklachten rondom de boekdatum wilde, bedacht ik een listig plan. We gingen uiteten, dan mocht iedereen van alles roepen en dan hakten we aan het einde de knoop door. Speak now, or forever hold your peace, dat idee.

Juventocratie

Aldus togen we - gezellig gezinnetje met missie - afgelopen vrijdag naar Shabu Shabu (ik wilde daar niet heen maar de kinderen wel, hetgeen duidelijk illustratief is voor de juventocratie die binnen ons gezin heerst!) met het doel overeenstemming te bereiken over zowel de mei- als de zomervakantie.

Off topic! Off topic!

De drankjes waren nog niet besteld of er dreigde al ruzie. Ik wilde direct van start en opende het gesprek door een paar vragen te stellen. Paul en Annabel waren echter vooral druk met ander dingen en Liz zat op haar telefoon, waardoor ik geïrriteerd raakte en riep: Off topic! Off topic! Zullen we het even centraal houden?

Een wijntje later...

Toen ik een wijntje (oké, twee) ophad ging het beter. Paul zei ‘lekkol’, tegen de Aziaat die zijn biertje bracht. Daarom moesten de meiden erg lachen. Maar dat zegt hij altijd, als hij iets te eten of drinken krijgt.

De meivakantie
Uiteindelijk had ik iedereen ‘on topic’. We begonnen met de meivakantie. Annabel wilde wel naar Japan want dan kon ze heel veel squishies kopen. Liz wilde niet te ver rijden, het liefst vliegen. Bijvoorbeeld naar New York. “Dat is ver vliegen hoor,” zei Paul. “Welnee,” meende Annabel. “Zo ver is Engeland niet vliegen.” Ik zei dat vliegen sowieso te duur was voor vier personen en stuurde aan op een stedentrip.
We kwamen uit bij Parijs en Annabel vroeg welke stad we dan nog meer gingen bezoeken. “Hoezo nog meer?” vroeg Paul. “Als we naar Parijs gaan, dan gaan we naar Parijs.” Annabel zei dat ‘een stedentrip’ meervoud is en dat je dus meer steden moest bezoeken. Uiteindelijk bereikten we overeenstemming: het werd Parijs en we zouden onderweg stoppen in België. Daar ging Annabel mee akkoord.

"Nee mama, jij hebt vorig jaar je safaritent al gehad, jij mag nu niet meer."

De zomervakantie
Inmiddels waren we al drie sushi-rondes verder en begonnen we aan de zomervakantie. Het gesprek  werd een herhaling van zetten want Annabel probeerde Japen er weer door te drukken en Liz zette in op New York. “Maar ergens anders heen vliegen is ook goed,” zei ze schappelijk. Ik zei nogmaals dat vliegen te duur was. Paul zei dat we ook gewoon wat minder ver konden rijden en riep dat hij nog wel een keertje naar Normandië wilde. Daar reageerde niemand echt op.
Het werd uiteindelijk Toscane, want daar waren we nog nooit geweest en daar was volgens Liz ‘vet Tumblr’. Paul zei dat Italianen leuker waren dan Fransen en ik was het daar mee eens. Annabel was vooral geïnteresseerd in het strand en de pizza’s. Ik opperde een safaritent maar die werd gewraakt vanwege het ontbreken van douche en wc. Uiteindelijk bereikten we consensus over een camping met een caravan of appartement.

"We kunnen ook naar..."

We verlieten het restaurant met volle buikjes en een tevreden gevoel. Toen we op onze fietsen stapten, zei Paul: “We kunnen ook naar….” “NEE!” riep ik heel hard. “We gaan nu NIET iets anders bedenken!” Geschrokken keek Paul me aan. “Ik wilde alleen maar zeggen dat we ook nog even naar de stad kunnen fietsen.”

Tot Zoover. Nu alleen nog Googelen en boeken.

Tagged

2 Responses to "Vakantie 2018: The PREQUEL"

  • Misssannahcake
    30 januari 2018 - 23:10

    Haha ja dat laatste is herkenbaar, t invullen en dan verkeerd hebben. Toscane lijkt me prachtig. De allerlaatste stap zooveren en googlen (en dan ook echt beslissen en dan ook echt boeken) is ook echt nog een taak, daar kan ik me uren in verliezen….. 😀

  • Ilse
    31 januari 2018 - 14:16

    Esther, misschien tipje (zonder dat je van plan afwijkt :-)) zoek eens naar een agricultura boerderij in Toscane. Hele gave locaties en zwembad erbij voor minder gasten dan een camping. leuk verhaal trouwens! groetjes Ilse

Leave a Reply