Trap er niet in!

Het is dat ik niet vloek.

Anders had zomaar kunnen zeggen dat het behoorlijk – scheldwoord gelinkt aan vrouwelijk geslacht – is wanneer er een tráp wordt geschilderd.

Tot nu toe konden we op d’een of andere houtje-touwtjemanier nog wel aan onze trekken komen – koken in de kelder, omlopen om de hal te ontzien, boven naar de wc – maar zonder trap ben je echt snel uitgepraat.

trapNiet betreden

De treden werden om- en om geschilderd. Zowel de grondverf als de lak. We mochten steeds aan het einde van de dag op de treden met stickertjes lopen. Op sokken en zo min mogelijk a.u.b. Het gevolg was dat ik steevast met shoppers liep te slepen om in één keer alles van boven naar beneden te krijgen. (En vice versa). Sportkleren, extra vest, sloffen, make-up, handdoeken etcetera. En dan nog was er telkens wel een handige Harrie / Harriet die haar bril boven had laten liggen, vergeten was dat ze haar tanden had moeten poetsen of wat er dan ook de reden van was dat de trap toch weer ‘betreden’ moest worden.

T(r)apdansen

Na drie dagen t(r)apdansen mochten we de leuning niet meer vastpakken – ook die was geverfd – dus dat was een behoorlijke aanslag op ons gezamenlijk evenwichtsorgaan. Denk er dan ook nog een tas bij plus het feit dat je steeds een tree moest overslaan en een gemiddelde circusact is er niets bij.

Pianotrap

En natuurlijk viel die dag samen met het moment waarop mijn vriendin Inge zou komen borrelen. Toen ik na twee glazen Cava even naar boven moest omdat de meiden riepen, bedacht ik al balancerend dat de combinatie pianotrap, geen leuning, wél drank me wel eens fataal zou kunnen worden.

Lachen zeg!

“Ik kan beter niet meer drinken”, zei ik tegen Inge. “Want anders ga ik strak al pianospelend naar boven en staan er morgen allemaal vingerafdrukken in de lak.” We vonden het een hilarische gedacht en namen nog maar een borrel.

Toen Paul om half één thuiskwam was Inge weg. Op tafel stonden twee lege flessen. En ik lag op de bank te slapen.

Tagged , ,

Leave a Reply