Terug van even helemaal weg II

“Wat betekent GPRS?”

“Dat betekent rot-op-met-je-mobiel-en-betaal-voor-onze-trage-wifi!”

“O.”

"... en je voert er van die goede gesprekken!"

"... en je voert er van die goede gesprekken!"

Ach. Wat maakt het eigenlijk uit.

We kunnen de Olympische spelen volgen via de televisie en we komen natuurlijk voor het zwembad. Nou ja, wé… de kínderen. Mamma vindt het zwembad één grote verschrikking een beetje druk. Na drie schoppen in mijn maag en een ellenboog in mijn zij houd ik het voor gezien. Ik regel een plastic stoeltje en duik in de mijn thriller. Het verhaal is nogal gruwelijk, maar het is níets vergeleken met de horror van dit zwembad.

Uitgekotst

De volgende dag doe ik een tweede poging. Ik moet en zal vrienden worden met het golfslagbad. Als ik tenminste aan het golfslagbad tóekom! De kinderen willen alleen maar in van die rare glijbanen. Ik ga één keer mee en word - gezeten op een soort fietsband XL - uit elkaar getrokken door wat voelt als minimaal 2 negatieve G, om vervolgens compleet gedesoriënteerd ergens in de krochten van het zwembad uitgekotst te worden. Aju. Dat doen we dus niet meer. Hebben ze hier ook een babyweide?

Verrassend zwembad!

Gelukkig is opa mee. Ik laat de glij- en wildwaterbaan voor wat ze zijn en ga met hem het stroomversnellinkje in. Beter! Opa vindt het ook wel wat. Na tien minuten meedrijven – en een beetje babbelen over van alles en nog wat - zegt hij plots: “Wat een lange stroom is dit zeg! Het gaat maar door! Hoe groot ís dit zwembad eigenlijk wel niet?!” Als ik hem uitleg dat we inmiddels aan rondje acht bezig zijn is hij helemaal verbaasd. Ja ja, verrassend hoor, zo’n weekendje Centerparcs Eemhof!

Triller

Ondertussen erger ik me kapot aan al die mensen met camera’s. Overal waar ik kijk zie ik telelenzen, smartphones en flitsapparatuur. Ik zie mezelf al ongewenst op ettelijke facebookpagina’s ‘opduiken’, voorzien van allerhande rare onderschriften. Snap niet dat ze dat niet verbieden hier. De grens is  bereikt als ik al zwemmend wordt achterna gezeten door een oma met een handycam, bevestigd aan een band op haar hoofd (!!) die bezig is het complete zwembad (en waarschijnlijk zesendertig kleinkinderen) te filmen. Ik denk aan mijn thriller. Zo iemand vráágt er gewoon om.

cp4

Gelukkig is het in ons huisje een stuk minder druk. Uitzicht op een vijver, een stuk of wat eenden en – als je je fantasie gebruikt – een bos. De vogels zingen ons wakker en van de meiden krijgen we ontbijt op bed: yoghurt met gemalen koffiebonen en pepermuntjes. “Er was geen muesli!” Heerlijk toch?

De ruzie is ‘gezust’

Al met al een prima weekendje weg dus. En waar ik bang voor was, gebeurde gelukkig niet. Er vielen dit jaar geen gewonden. Of je moet mijn overleden schouder meetellen (maar die kwam eigenlijk wel van pas want daardoor krijg ik vrijstelling voor één ochtend zwembad!). Wel waren de meiden behoorlijk verkouden, maar niemand werd echt ziek. “Nee”, zei Paul. “Dat bewaren ze wel voor straks, als ze weer naar school moeten!”

“Waarom is het koudwaterbad dicht?”

“Het chloor was op. En dan komen er Alpen in.”

Stelletje gokverslaafden

cp5We speelden Rummikub, Klaverjassen en Uno. Maar het allerleukste was het gokken in de speelhal. En, het moet gezegd, Liz bleek een waar goktalent. Telkens opnieuw haalde zij – aangemoedigd door haar vader - weer ergens de jackpot, de hoogste score of een bonus. Aan het einde van de vakantie wisselden de meiden alle gewonnen tickets in voor een tafelhaard, die as we speak staat te branden op bio-ethanol. Annabel zegt trots dat ze hem ‘gewonnen’ hebben en ik leg maar niet uit hoeveel dat apparaat in feite gekost heeft.

Nooit meer

Op de laatste dag nemen we nog een duik in het zwembad. We hebben de avond ervoor gegeten bij restaurant Zuiderzoet in het nieuwe haventje "Marina Eemhof" en we kunnen wel weer wat beweging gebruiken. Het is drukker dan ooit en Paul en ik zweren dat we nooit, maar dan ook nooit meer tijdens een vakantie naar Centerparcs gaan. (Ik zou daar nog aan toe willen voegen dat ik überhaupt nooit meer naar Centerparks ga, maar als ik dat zeg kijken mijn kinderen me niet meer aan.)

Bij thuiskomst ligt er, o ironie, een folder van even helemaal weg op ons te wachten.

“Weet je wat”, zegt Paul terwijl hij tassen uit de auto tilt. “Die kunnen we wel ritueel verbranden in onze nieuwe tafelhaard!”

"Kijk, daar aan de overkant ligt Bunschoten!"

"Kijk, daar aan de overkant ligt Bunschoten!"

Update: De winnaar van afgelopen VerrassingsVrijdag is Lutine Spits vanwege haar superleuke inzending. Lutine, je hebt mail! Komende vrijdag kom ik nog even op alle verjongingstips terug met een nieuwe leuke actie! Meer leuks vandaag op Vrouwonline.nl, daar staat een blog klaar over een bijzonder eiland en een bijzondere brief....

4 Responses to "Terug van even helemaal weg II"

  • Moi
    25 februari 2014 - 10:07

    Hihi…zie het helemaal voor me….die parken zijn ook een verschrikking, vooral tijdens de vakantieperiodes, veel te druk…Vind trouwens Landal parken een stuk relaxter over het algemeen, maar ga ook daar meestal niet het zwembad opzoeken, veel teveel mensen, gegil, gedoe….

  • Linda van der Klooster
    25 februari 2014 - 12:20

    Voor de kinderen is het geweldig!
    En jij hebt weer lekker wat inspiratie opgedaan. Geinig blog!

  • Marianna
    25 februari 2014 - 12:22

    Hahahaha, lekker dan weer!

  • Inge
    26 februari 2014 - 19:13

    Hahahaha, arme jij. Horror…. Maar het levert wel een leuk verhaal op!

Leave a Reply