Blog Archives

Tag Archives: winkelen

Mag het een maatje minder zijn?

Read more...

Sta ik daar in die winkel, voor de spiegel, helemaal gelukkig mijn eigen kont te bewonderen. Mooie broek zeg!

Lekker lijnen

Ik ben alweer een tijdje aan het lijnen, ik let goed op en slik mijn supplementen, en het begint vruchten af te werpen. Maar dat ik nu al een (broek)maat kleiner draag, dat was toch meer dan ik had durven hopen!

Read more

Wat een verdrietige plek, zo’n Kringloopwinkel!

Read more...

“Ik snap niet wat je hieraan vindt.”

Samen met vriendin M. loop ik door de Kringloopwinkel. Het doel van de trip was eigenlijk het tuincentrum, maar toen ik vertelde dat ik opzoek was naar vintage-potjes voor mijn nieuwe planten, stelde M. voor om langs de Kringloopwinkel te gaan.

Read more

Zoiets zou ik nooit doen! Toch?

Read more...

Zondagmiddag, onderweg naar Bataviastad.

“Ik moet mijn auto schoonmaken,” moppert Paul. “Er zitten overal appelresten.” Ik keek naar het raam naast me. Inderdaad. Appelmoes. Achter me begon Liz te gniffelen. “Pap”, zei ze, “vertel eens even hoe dat ook alweer kwam, met die appel?”

Read more

In de schoenenwinkel

schoen2“Ik heb het gevoel dat ze nét iets te groot zijn.”

De verkoopster werpt een kritische blik op de instappers van Gabor. Zilvergrijs zijn ze, met een soort legerpatroon. Ze staan me echt goed, al zeg ik het zelf. En ik wil ze heel graag.

Read more

Help, mijn kind wil naar de Abercrombie!

Read more...

Abercrombie is niet bepaald een sympathieke winkel.

Maar de kleren zijn wél mateloos populair onder jongeren. Mijn dochter wil er heen. "Ze hebben het allemaal hoor!" Wat nu?

Read more

Weekendje weg op Pink Saturday

Zo. Ik ben een weekendje weg. Lekker, samen met Paul. Beetje natuur, cultuur, duur. Dat zeg maar. We gaan ook kleren voor hem kopen. Het is dus niet alleen maar lol. Er wordt ook hard gewerkt. Maar ik sla me er wel doorheen. Hoe? O. Gewoon.

pink

(Sh)opdracht: herfstkleding kopen!

Read more...

Het is herfst en dat betekent: tijd voor nieuwe kleren en nieuwe schoenen.

De korte rokjes kunnen (bijna) weer de kast in - toevallig heb ik er vandaag nog ééntje aan, maar ik vrees dat dit te voorlopig de laatste keer is - en de regenlaarzen staan alweer klaar. Wat oud is gaat weg, wat te klein is wordt vervangen.

Read more

Hippe hipsters (Advertorial)

Read more...

z7Kijk, ik snap bést dat mijn dochters (Liz, 11 en Annabel, 9) graag hippe hipsters dragen.

Een beetje kleur, leuke prints. Je moet íets hebben om tijdens de gymles mee te showen! Maar ik heb géén zin om krom te gaan liggen voor een paar onderbroeken. No way. Ik las laatst een artikel over een moeder die met haar dochter van twaalf (!) naar een dure lingeriezaak ging. Totale kolder, als je het mij vraagt.
z10

Read more

Het vrijgezellenfeest

“Wegens wegwerkzaamheden is de verbindingweg A1 / A10 afgesloten.”

Wát?! Verbindingsweg A1 afgesloten?! Fuck, fuck, fuck. Daar moet ik lángs! En als ik daar niet langs kan, dan weet ik het niet meer. Help?! Iemand?!

“Ik kan niet bij de afslag komen,” hijg ik in de telefoon, “wat moet ik doen?” Mijn broer zucht. “Dan moet je om Amsterdam héén, Es.” Nogmaals fuck. Voor iemand die al gaat hyperventileren als ze een bord ‘eenrichtingsverkeer’ ziet, is dit vrij heftig.

Met dank aan mijn broer bereik ik uiteindelijk mijn bestemming. Gelukkig. Ik ben er. “Koffie opdrinken en wegwezen, meiden.” wordt er geroepen. “Parkeren in Amsterdam-Noord. Dan de tweehonderddrieën- dertig en de tweeëntwintig.” Amsterdam-Nóórd? Tweehonderddrieën- dertig? Dit gaat vást niet over een lange rij bij de slager. “Hé, ik kom uit de Provincie,” gil ik boven iedereen uit, “ik wil iemand in mijn auto die de weg kent!” P. knikt instemmend. Zij was niet voor niets een half uur te laat.

Helaas blijken de minst ervaren chauffeurs (P. en ik) degenen met auto te zijn. Ik laat mijn schoonzus rijden, -jouw feestje, Babe, jíj wil trouwen-, en P. rijdt zelf, maar onder begeleiding. “Nu moeten we wel héél goed opletten,” fluister ik tegen P. als we later in de bus zitten, “als we die groep nu kwijtraken, vinden we onze wagentjes nóóit meer terug.” “Ja,” knikt P. “Dan lopen we morgen nóg kriskras door Amsterdam op zoek naar twee groene peugeotjes!”

De bus brengt ons naar de Hamman. Van daaruit lopen we naar een restaurant. Het is gezellig, maar ik zit niet helemaal ontspannen. Wat nou als ik straks die parkeerplaats écht niet meer kan vinden. Of als ik vannacht wéér helemaal om Amsterdam heen wordt geleid. En Heel Erg Verdwaal?! In de auto ben ik echt een held op sokken. En dat rijdt behoorlijk kut; op sokken.

Na het diner belanden we in een club. (P. bij de entree: “De pot komt eraan. Zíj is de pot.”) Een wijntje en een relaxte sfeer helpen om te ontspannen. We kletsen, dansen en chillen. Ik ben de terugtocht net een beetje aan het vergeten als P. rond half twee roept: “Kom, we gaan onze auto’s zoeken.”

De eerste bus rijdt niet meer. De tweede (nachtbus) missen we. De derde laten we voor wat ie is en nemen een taxi. Gelukkig. Al onze wieltjes (en zelfs de wieldopjes!) staan er nog. Snel nog wat gesmak van dag-en-dag, tot over drie weken, en wég scheur ik. Ik wil naar húis, naar húis. Maar hoe? Een dominostraat aan omleidingborden grijnst me toe. Pijltjes wijzen alle kanten op.

Ik volg maar gewoon een paar willekeurige aanwijzingen. ‘Doorgaand verkeer’ klinkt goed. En ja. Ik zit op de snelweg. Alleen zijn alle lijnen op de weg veranderd. En er is niemand om achteraan te rijden. Ik snap geen zak van dit labyrint. Een paar keer bots ik bijna op een tijdelijke vluchtheuvel. Het feit dat mijn lenzen plakken en er mist opkomt, helpt niet mee. Uiteindelijk ben ik rond half drie thuis. Stijf van de stress lig ik in bed.

Overal zie ik witte en gele lijnen.

Schoonzus, je was 't waard.
Maar ik doe dit nóóit meer!