Blog Archives

Tag Archives: werk

Ik zit op coaching

Read more...

Ik zit op coaching.

Nou ja, ik ‘zit’ er niet echt ‘op’, niet zoals een kind op tennis of volleybal zit, nee, ik doorloop een coachingstrajéct. Ik zou natuurlijk ook kunnen zeggen: ‘Ik ben bij een coach’ of: ‘Ik loop bij een coach’, maar dat klinkt weer zo… therapeutisch.

En er is niets mis met therapeuten, maar een coach is geen therapeut.

Wat niet wil zeggen dat de sessies niet soms therapeutisch zijn. Je gaat aan de slag met zaken waar je beter in wil worden of waar je tegenaan loopt  en niet zelden moet je eerst iets afbreken (of in elk geval, uit elkaar peuteren) voordat je het weer (sterker) kunt opbouwen. Zo werken gedachtepatronen.

Read more

Help! Ik weet het even niet meer….

Read more...

Gisteren zag ik tot mijn grote schrik dat er een soort mini-bitchfight was ontstaan op mijn blog.

Lezer 1 vond het jammer dat er zo weinig gepost werd (daarop reageerde ik nog met een berichtje over keuzes maken) waarop lezer 2 zei: ‘maak dan ook écht een keus’. Daarop reageerde lezer 3 dat ze heel goed begreep dat ik genoot van mijn nieuwe baan en dat bloggen, na zo’n 100 jaar, niet meer bovenaan mijn To Do-list stond. Lezer 3 haalde vervolgens uit naar lezer 1 en 2 waarop lezer 1 en 2 boos werden op lezer 3.

Had ik inderdaad meer aandacht besteed aan mijn blog, dan had ik de discussie eerder opgemerkt. Nu zag ik het pas twee dagen daarna, hetgeen illustratief is voor de manier wanneer ik momenteel met mijn website omga.

Read more

Ik viel in een heel diep gat

KLOINK!

Hoorde je dat? Dat was ik. Ik viel in een gat, een heel diep gat. Een ‘mijn-plan- is-ingeleverd-mijn-examen-is-voorbij-en-ik-hoef-niet-meer-te-leren-gat’.

Afgelopen dinsdag was het zover, mijn examen NIMA B1 Marketingcommunicatie. Een examen van vijf uur. Na afloop voelde het alsof ik een ei ter grootte van een skippybal had gelegd. Maar gelegd, dat was het.

Read more

De bitch is (bijna) back!

Read more...

Nou, eerst maar eens een blog dan. Voordat de hele goegemeente denk dat ik ben uitgestorven.

Normaal zit ik om deze tijd al lang en breed op mijn werk, te grappen met collega’s en koffie te slobberen, maar nu ben ik nog thuis. Ik heb een paar vrije dagen. Geen ijsvrij maar studievrij. En hoewel ik dus niet ‘vrij’ ben om te doen wat ik wil, voelt het toch best lekker.

Read more

De kinderen heb ik verkocht!

Read more...

Jolijt, we hebben weer wifi!

Alleen maakt er nu niemand gebruik van, want de kinderen heb ik verkocht en Paul en ik zijn gewoon aan het werk.

Nou ja, ik heb de kinderen natuurlijk niet écht verkocht. Het was eerder een soort van gecontroleerd 'weggeven'. Annabel is met een vriendinnetje naar Wijk aan Zee en Liz is op fietsvakantie met Oma. Goed geregeld hé? Dacht ik ook.

Read more

Yoga? (n)iets voor mij?!

Read more...

Op mijn werk hebben we iets tofs.

Een soort zen-sportprogramma voor al het personeel. In september beginnen we met mindfulness (en allerhande inspiratiesessies), en het sporten (bootcamp, kickboxen, hardlopen, yoga) kunnen we nu al. We hebben zelfs sportkleding gekregen! (Over een Great Place To Work gesproken!)

Read more

Takkenwijven op de boerderie!

IMG_4211“We gaan de moestuin nieuw leven inboren!”

Met die schitterende tutti trapte de reclasseringsambtenaar zorgcoördinator van de kinderboerderij De Schaapskooi in Bilthoven de NLdoet-dag af.

Vandaag waren wij kantoorpikkies – van directeur tot jongste bediende - aan zijn genade overgeleverd. En wat in het begin een beetje voelde als een taakstraf (collega: 'Is er al iemand van bureau Halt gesignaleerd?!') bleek al sneleen bijzonder goede ruil te zijn!

Kekke boerderijlaarsjes

We hadden er een schitterende dag voor uitgekozen. Met een tikkeltje leedvermaak vertelde de coördinator over twee weken geleden, toen er ook een groep vrijwilligers was, hoe doorweekt iedereen was en hoe smerig. Nee, dan hadden wij het beter voor elkaar. In het zonnetje, met onze kekke boerderijlaarsjes nog helemaal schoon, stapten wij het weiland in.

Plaggen scheppen

Maar daar bleek dat we toch wel serieus aan het werk moesten. Spitten moesten we. Putjesscheppen, want er kwam een moestuin. “Als ik de schep, gooi jij de plaggen in de kruiwagen!” riep mijn collega van vakredactie. Zo leuk dat NLdoet, op kantoor hebben we nooit zulke gesprekken. Om ons heen dwarrelde een een groep verstandelijk gehandicapten. "Je moet ze een compliment geven!" fluisterde de één, "O ja!" zei de ander! "Goed gedaan, jongens!" Hij stak zijn duim naar ons op.

Takkenwijven!

Na het scheppen mocht ik met gezellige Incompany-collega takken uit de varkensweide verzamelen. “Wij zijn de takkenwijven”, kopte ik zelf de grap maar in, voor een van de anderen het deed. Chef & co plaatsten het hek een paar meter verder de weide in en Marketing Meisje B. probeerde ondertussen varkentjes Nick & Simon in haar tas mee naar huis te smokkelen! Leuk man, waarom hadden we op kantoor eigenlijk geen huisdieren?

Poep geharkt!

Na een dagje klussen, tuinieren, soppen, maar ook heerlijk lunchen in de zon, zaten we met z’n allen op een bankje met een borrel van het mooie weer genieten. “Na gedane arbeid is het goed rusten”, riep iemand en ik kon niet anders dan het daarmee eens zijn. We hadden echt veel gedaan. Geschept, geschoffeld, poep geharkt en schoongemaakt. Ons bedrijf mocht trots op ons zijn!

Mooie boerin!

Ik nam een slokje wijn, terwijl ik speelde met één van mijn vlechtjes (kapsel aangepast aan de dag) en ik schopte wat modder van mijn laars. Op dat moment reed er een klein ventje op een driewielertje voorbij. Hij stopte, staarde me aan en riep toen met glinsterende ogen: “Mooie boerin! Mooie boerin!”

NL Doet!

En dat was precies hoe ik me voelde, met rode appelwangen (van de wijn) en mijn haar in vlechtjes. Een mooie boerin. Op een mooie dag op een mooie boerderij!

Mooi man. Dat NLdoet! Doe mij nog maar zo'n wisseldagje klussen voor kantoor!