Blog Archives

Tag Archives: kleding

Mam! Je laat je eigen dochter toch niet doodvriezen?!

Read more...

Nu ik weer wat meer tijd doorbreng (klik) met mijn kinderen, valt me ineens op hoe groot ze zijn geworden.

In de tweede en de vierde zitten ze alweer. De oudste heeft haar profiel(en) gekozen en de jongste is ‘brugpieper’-af. Ze bewaken hun eigen agenda (met wisselend succes), zijn niet altijd op de plek waar ik ze verwacht (onhandig) en bepalen zelf hoe (en óf) ze eruitzien.

Rolletje voor de moeder

Bij dat laatste speel ik nog wel een (bescheiden) rol overigens. Enerzijds omdat ze regelmatig vragen of een jurkje leuk staat ('niet heel raar?'), of een vlek 'heel erg opvalt' en of dit truitje leuker is dan dat truitje. Anderzijds - en dat is eigenlijk veel boeiender - omdat ze af en toe mijn kledingkast plunderen.

Read more

Uit de kast? In de kast!

Read more...

“Mam? Mag ik even in jouw kledingkast kijken?”
“Huh? Hoezo?”
“Jij hebt van die leuke dingen. En ik heb niets om aan te trekken.”

Ietwat overrompeld (ik dacht dat mijn kledingkast veilig was, ik ben tenslotte uncool dus ik dacht dat mijn kleding dat ook was) mompel ik iets dat het midden houdt tussen ‘no way!’ en ‘ga je gang’. Meer aanmoediging heeft Liz niet nodig. Ze vist een zwarte trui (met glitterdraadjes) en een spijkerjasje uit mijn kast.

Read more

Help, mijn kind wil naar de Abercrombie!

Read more...

Abercrombie is niet bepaald een sympathieke winkel.

Maar de kleren zijn wél mateloos populair onder jongeren. Mijn dochter wil er heen. "Ze hebben het allemaal hoor!" Wat nu?

Read more

Literaire T-shirts laten zien wie je bent!

literair-shirt1Ik héb me toch weer wat leuks gezien?!

Literaire T-shirts! Ik zag ze hier bij de boekhandel op de hoek. (Maar natuurlijk kan je ze ook online bestellen!) Ik vind ze echt super. En dat wil wat zeggen, want ben ik ben altijd een zeur wat T-shirts betreft. Effen vind ik saai, plaatjes snel te druk, ik ga niet met een hoofd van een vrouw op mijn shirt lopen, zeker niet als ze knapper is dan ik. Dingen met seks daar ben ik nu echt te oud voor. En Hardrock Café Manilla, die fase heb ik ook wel gehad.

Read more

(Sh)opdracht: herfstkleding kopen!

Read more...

Het is herfst en dat betekent: tijd voor nieuwe kleren en nieuwe schoenen.

De korte rokjes kunnen (bijna) weer de kast in - toevallig heb ik er vandaag nog ééntje aan, maar ik vrees dat dit te voorlopig de laatste keer is - en de regenlaarzen staan alweer klaar. Wat oud is gaat weg, wat te klein is wordt vervangen.

Read more

Ik spring een gat in de lucht!

Read more...

Yay! Ik heb nieuwe kleren! Besteld via de site van Goeiemode.nl.

Leuk zijn ze he? Helemaal Esther. Zoals je ziet spring ik een gat in de lucht, waarna ik weer veilig land op de grond. Op mijn nieuwe sandalen van Antichic! Read more

Kennie of kennie nie?

Selfie van nieuwe spijkerbroek, gekocht in favoriete outlet.

Heb daar uiteindelijk ook een kerstkleedje gekocht. Soort zwarte doorkijktuniek met soepslierten. Paul noemde het al direct de vermicellijurk. Doet ook een beetje aan een wasstraat denken, met die dansende stroken voor. Ideaal ook, om in een gourmetpannetje mee te hangen, bedacht ik later Afijn, het is in elk geval geen ruzietrui en met Kerst krijgen jullie 'm natuurlijk te zien. Voor nu houd ik hem lekker nog even voor mezelf.

Ondertussen kwam Liz met deze spijkerbroek aan. "Echt wat voor jou mam!"

broek

Stylingadvies

Read more...

Ik heb een belangrijke afspraak. En ik wil er graag goed uitzien.

“Wat zal ik aandoen?” vraag ik Paul. “Dit rokje, of die paarse broek?”

Verschrikte blik. Verstarde houding.

Read more

Aan de bedelstaf

Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben stáárten.

Het zal ongetwijfeld niet de bedoeling zijn geweest, maar ik heb in een deuk gelegen gisteravond.

Lizzy en Annabelletje hadden, heel schattig, twee chaperonnetjes. Het ene chaperonnetje struikelde echter al na twee meter over zijn lampionnetje. Het lampje brandde nog, maar verder was het huilen. Zijn grote broer nam het gehavende exemplaar over. Helaas struikelde het kleintje vlak daarna wéér. En zo ging de optocht verder met twéé gehandicapte lampionnen.

Én met een kapot lampje. Annabelletje had het hare als een soort vliegenmepper op een kat gebruikt. De kat bleek wel tegen de klappen bestand, het lampje niet. Ook Lizzy kwam er niet zonder kleerscheuren vanaf. Al struikelend betrad ze de tuinpaadjes. Niet dat haar lichtje zo onhandig was. Nee, het was haar jurk. (Ze had besloten in haar prinsessenjurk ten strijde te trekken). Lizzy was waarschijnlijk de enige die het st. Maartenlied een aantal keer horizontaal ten gehore bracht. (Dat leverde overigens vaak wel extra lekkers op).

Annabel gedroeg zich verder goed. Alleen weigerde ze te lopen. Tenminste, tótdat ‘de mand met lekkers’ tevoorschijn kwam. Kreeg ze díe in 't oog, dan vloog ze naar de voordeur als afgeschoten door een katapult. “Etah, etah” riep ze, terwijl ze iedereen opzij duwde. Gelukkig voor haar zus haakte Annabel al snel af. En daarna was ook het jongste vriendje ‘moe’. Lizzy en haar chaperon gingen nog even door. Als twee kleine misdienaartjes stonden ze hand in hand te zingen. Onschuldige koppies, engelachtige lachjes. Hun schattigheid zorgde al snel voor volle tassen.

“Hoe ging het?” vroeg Paul toen we bepakt en bezakt thuiskwamen.
“Als ik ooit aan de bedelstaf geraak, dan weet ík wel wie ik meeneem,” antwoordde ik.