Blog Archives

Tag Archives: hoofdtooi

Disc-reet

Kinderen zijn slim, en dat is soms bést lastig.

Zo heeft het dochtertje van een vriendin, net als Lizzy, heel lang volgehouden dat ze ‘uit haar billen’ plaste. “Ach,” zei ik, “dat maakt toch niet uit, dat ze het zo noemt?” “Nee,” reageerde de vriendin, “dat vond ik ook. Totdat ik opeens hoorde dat mijn dochter op het schoolplein stond te verkondigen dat mamma háár ‘op de billen’ had.”

Sinds dat verhaal houd ik iets meer rekening met kleine potjes, grote oren en ogen op steeltjes. De eerlijkheid van kinderen is vertederend, dat is waar. Maar wanneer de caissière op de hoogte wordt gesteld van het feit dat pappa een piemel heeft, en mamma niet, ben ik niet vertederd maar genegeerd. (Ook al maakt iederéén met een kind iets soortgelijks mee.)

Bepaalde zaken, vrouwenzaken bijvoorbeeld, probeer ik dan ook een béétje uit het zicht te houden. Hoge kastjes, klemmende laatjes en de deur kan af en toe bést even op slot. Maar dat ik blijkbaar tóch niet discreet genoeg was geweest, bleek vanmorgen tijdens de koffie. Opa en oma waren nét binnen en ik stond klaar om naar mijn werk te gaan. Ineens ging Lizzy op tafel staan en trok haar onderbroek uit. Vervolgens stopte ze deze vol met babydoekjes van Annabel en hees de boel daarna weer netjes op.

“Zo mamma," zei ze, "nu heb ik ook witte doekjes in mijn onderbroek. Nét als jij!”.