Blog Archives

Tag Archives: gesprek

Waar erger jij je snel aan?

grease2“Waar erger jij je snel aan?”

Ik erger me er me er nogal snel aan, dingen als vragen op de tags van theezakjes. Eigenlijk wil ik liever gewoon theedrinken zonder daarbij na te moeten denken, maar nu – met mijn schoonouders op visite – wil ik het er wel even over hebben.

Scheetje

Mijn schoonvader reageert direct. “Aan mensen die in het openbaar een scheet laten”, roept hij. Nadat we zijn uitgelachen, vraag ik hoe vaak hij dat dan heeft meegemaakt. “Eigenlijk maar één keer, maar toen ergerde ik me daar behoorlijk aan”, zegt hij. “Of als je opeens iets ruikt, dat vind ik ook zo asociaal.” Hm. Ja, dat snap ik. Ik erger me ook aan ‘luchtjes’ van andere mensen. Bah.

Read more

Wie denkt dat een bevalling pijnlijk is leze deze blog!

tegel“Mam”, vraagt Annabel. “Hoe is het om oud te zijn?”

Kindervragen. Altijd leuk. Vooral als ze zo lekker confronterend zijn. “Ga jij ooit dood?” “Hoe worden baby’s gemaakt?” “Hoe is het om oud te zijn?” Even overweeg ik mijn dochter door te sturen naar oma, maar het is duidelijk dat ze nu een antwoord wil. Nog vóór de volleybaltraining van start gaat.

Read more

… en geen gerommel in de tassen

Read more...

Weet je waar ík nerveus van word?! Van tassenrommelaars.

Tassenrommelaars, ken je die? Van die types - het zijn eigenlijk altijd vrouwen – die constant in hun tas(sen) zitten te rommelen. Schijnbaar zonder reden, want ze halen er nooit wat uit.

Read more

Zusterlijke twisten

gezinLiz en Bel zijn behoorlijk verschillend.

Niet alleen in uiterlijk maar ook in karakter. Liz is van orde en netheid, Annabel van chaos en rommel. Vraag Liz om het cadeautje dat haar vader twee jaar geleden meebracht uit Rusland en ze brengt het direct. Vraag het Bel en je riskeert een ontplofte kamer, een kind dat te midden van de rommel heerlijk zit te spelen, en een vragende blik als je informeert naar het resultaat van de zoektocht. Huh? Zocht ik iets dan?

Read more

Jong van geest

Read more...

Mijn moeder stapt uit de auto.

Nou ja, stápt. Het is meer een soort klauterpartij. Eerst één been, dan het bovenlichaam, vastpakken aan de deur, ander been. Ze heeft last van haar knieën en na zo'n lange rit moet ze even op gang komen.

"Gaat-ie mam?" vraag ik, een beetje bezorgd.

Mijn moeder lacht. Het gaat alweer, gewoon even ontkreukelen. Niets aan de hand. Ze loopt alweer als een kievit (soort van), zwikt even, pakt haar tas, haar I-Pad en stiefelt mijn kant op. Ik krijg een kus en een dikke knuffel.

"Hoe is het met je knie?" vraag ik, gerichter nu.

"Ach ja," zegt mijn moeder. "Gaat wel. Het is af en toe lastig, dan ga ik er doorheen, maar ja. Verder gaat het prima. Je went eraan." Als ze langs me heenloopt (altijd direct de keuken in, om haar koeltas met ons (!) avondeten neer te zetten), fluistert ze heel serieus (maar met licht opgetrokken neus). "Ik voel me alleen af toe net zo'n oma!"

Annabels toekomstdroom valt in duigen

Read more...

“Ik weet al drie dingen die ik later ga doen”, zegt Annabel. “De eerste ben ik vergeten.”

Liz kijkt op van haar boek. “Dat schiet dan lekker op”, mompelt ze.

Maar Annabel laat zich niet uit het veld slaan. Haar hoofd zit vol creatieve ideeën en die wil ze graag met ons delen. ‘De eerste’ is ze dan weliswaar vergeten, de andere twee heeft ze nog wel paraat. Eentje springt eruit. Ze wil een tijdschrift maken met bewegende beelden.

Read more

Lizzy Vogel, Annabel Split en Esther van de Blog

Read more...

"Waarom heet iemand Boon van zijn achternaam?”

Annabel wijst op het pand van de schoenmaker. “Boon” staat er, in grote glimmende letters. “Ik mag een boon zijn als ik ’t weet!” grap ik, maar daar kom ik natuurlijk niet mee weg. Annabel wil het nou eindelijk wel eens weten: waar komen onze achternamen vandaan?

Read more