Blog Archives

Tag Archives: eten

Ze challangen er wat af, de pubers!

Read more...

Ze hebben weer wat hoor. De kinderen.

Ze doen een '10-dagen-geen-suiker-challenge'. Superonhandig natuurlijk aangezien werkelijk óveral suiker in zit. Nou ben ik helemaal vóór minder suiker (maar óók minder vet en minder koolhydraten), maar als ik een keer haast heb dan is macaronimix uit een zakje erg handig. Wat níet handig is als je haast hebt, is een stel simmende suikerstakers aan tafel.

Read more

De Paprika Prinses

paprika2Annabel is van de rauwkost.

En het ís dat ze sommige dingen gewoon écht niet rauw mag eten van mij - bonen en champignons, die laatste vanwege de bacteriën - anders at ze elke avond uitsluitend ongekookte bloemkool, knolletjes of sla.

Read more

O jee, ze zijn beledigd!

Read more...

“Wat zijn die beesten aan het dóen joh?”

Tja. Dat vroeg ik me onderhand ook af. Overal nestjes maken, hoekje hier, hoekje daar. Maar uitbroeden? Nope. Vier nestjes hadden we inmiddels. Vier nestjes met gemiddeld zo’n twaalf eitjes. Maar geen van de kwarteltjes deed er iets mee. “Zouden ze een wedstrijdje doen?” opperde Liz. “Wie er de meeste eitjes kan leggen?”

Read more

Lente-omeletjes en ijsfondue

IMG_8938-0.JPGDat was een lekker & lenteachtig weekend.      

Genoten van het weer, de schitterende bloesems overal en de vrolijkheid op straat. Met Liz de stad in geweest om bikini’s te kopen (toepasselijk! En ja, ik kocht een roze) en in de tuin met een vriendin wijn gedronken. Hoe voorjaar kan het zijn?

Read more

Houd alle bordjes in de lucht met Honig Specials – Advertorial –

Read more...

honig4 Wij drukke moeders zijn wel wat gewend.

We toveren met tijd en goochelen met gerechten. De kunst is om alle bordjes in de lucht te houden. Maar wat nou als je even geen tijd hebt? Of tijdelijk geen keuken, zoals ik nu. Wat ligt er dan óp die bordjes?!

Geen nood, Honig helpt!

Read more

Flappie en de kwartels

ei1“Alsof ik opnieuw moeder word!” appte ik een vriendin toen ik een tijdje geleden ons eerste kwartelei in mijn hand hield. Ik kreeg een gierende smiley terug. De tekst: “Oma bedoel je zeker?!”

Trotse (o)ma

Hoe dan ook, ik was trots. Onze koeten begonnen te leggen en dat was niet alleen leuk omdat we dan misschien in het voorjaar minikuikentjes zouden hebben, maar ook omdat we vanaf nu lekker kwarteleitjes konden eten. Een delicatesse, nom nom.

Read more

Koop een Koe: Paul is jarig!

Read more...

Hiep hiep, hoera! Paul is jarig en de meisjes vieren feest!

Niet geheel toevallig dus, dat er vandaag een cadeautjesblog op mijn site verschijnt. Ik werd namelijk getriggerd - over meisjes gesproken - door de site Koop een Koe. Koop een koe? Koop een KOE? Ja. Koop een koe.

Read more

Dan maar dik op VerrassingsVrijdag

Read more...

Ik vind het leuk als er mensen komen eten.

Ik vind het niet zo leuk als ik moet koken. Read more

Pluriformiteit

Het is grappig om te zien wat een wolkbreuk met mensen doet.

Neem nou de twee meisjes op het fietspad. Ze giechelen, zwabberen en steken hun handen in de lucht. Ze blazen druppels van hun neus en lachen om elkanders kapsel. Ze dragen geen make-up, ze hebben geen belangrijke afspraak. De regen is voor hen geen vijand.

De vrouw die hen, verwoed trappend, inhaalt, verkeert duidelijk in heel andere sferen. Begrijpelijk. Bij háár richt de regen flinke schade aan. Haar jas kleeft aan haar blouse. In minder dan een minuut heeft de regen haar mantelpak enkele tinten donkerder geverfd. Ze kijkt alsof ze wil schreeuwen. Haar uitgelopen mascara vormt een bizar soort accent aigu.

Mensen in de regen zijn interessant. Ongemerkt laten ze iets zien over hoe ze in het leven staan. Wie gewend is vooruit te kijken, heeft een paraplu bij zich. Wie ad hoc werkt, gaat er nu een kopen. Het vergeetachtige type zoekt tot hij een ons weegt en het knappe prinsesje wacht kleumend op Prins Paraplu.

Een paar meter verderop staat een man. Hij kijkt minzaam naar de ploeterende fietsers die langzaam doorweekt raken. Hij grijnst vilein naar de twee jongens die met hun koffer boven hun hoofd richting hun auto rennen. Hij schudt zijn enorme paraplu even extra uit over het doornatte hondje dat hem passeert. “Hij is het type dat vroeger kinderen pestte,” denk ik, “en waarschijnlijk doet hij dat nu nog.”

Het regent alsmaar harder. Het fietspad wordt een fietsbad. De straat wordt een kreek. Een omaatje met een plastic mutsje rent door een rood voetgangerslicht. Ze zou haar kunstheup uit de kom lopen, denk ik. Terwijl het aan de andere kant nét zo hard regent.

Ik kijk nog steeds naar het omaatje (ze gaat nu richting de Pestkop met de paraplu) als er achter me getoeterd wordt. Het stoplicht is alweer op groen gesprongen. Ik trek op en kom een paar meter verder weer tot stilstand. Druk kruispunt. Niet erg. Ik kijk alweer naar buiten. Een plotselinge regenbui is leuk. Zeker als het een wolkbreuk is. Ik kijk en observeer. Vanuit mijn plek midden op de weg heb ik goed zicht. De ruitenwissers zwiepen.

Zoals ik al zei, de regen laat zien hoe mensen echt zíjn.