Blog Archives

Tag Archives: Dagboek

Zeg, ik ben toch niet gek?! (Nu weet ik het nog niet!)

Read more...

Mijn online dagboekexperiment 'Hoe Gek is NL' is afgelopen.

Gelukkig, want ik had er wel een beetje tabak van. Het klinkt simpel – drie keer per dag een vragenlijstje invullen – maar het is best een opgave! Zat ik net aan de koffie, of middenin een gesprek - Ping! - stond er weer een lijstje klaar. Af en toe werd ik er gek van, van dat ge-‘hoe gek is’!

Read more

Ik ben (te) gek!

Het leven is een feest, het leven is geweldig.

Maar niet voor iedereen. Niet iedereen vindt elke dag 'een cadeautje’. Niet iedereen heeft altijd slingers in zijn of haar hoofd. Sommige mensen dragen een donkere bril terwijl de zon (voor hen) niet schijnt.

hoegekisnederlandOm die mensen snel en goed te kunnen helpen is het belangrijk veel onderzoek te doen naar onze psyche. Zodat er op tijd - en vooral op maat gemaakte - hulp kan worden geboden. Dat die hulp soms nodig is, weet ik uit eigen ervaring.

Op Vrouwonline.nl schreef ik er al eerder over. En omdat ik het zo belangrijk vind, vandaag ook hier. Ik ga een maandlang, drie keer per dag een dagboek bijhouden voor HoeGekIsNL. Over het op maat gemaakte verslag van mijn gevoelsleven dat ik voorts zal ontvangen ga ik straks weer bloggen.

Doen jullie ook mee? Meld je dan hier aan! Het is leuk, leerzaam en je helpt er mensen mee. En zeg nou eerlijk, jij wil zelf toch ook wel weten hoe (te) gek jíj bent?

HoeGekIsNL is een initiatief van het Interdisciplinair Centrum Psychopathologie en Emotieregulatie (ICPE), onderdeel van de Rijksuniversiteit Groningen (RuG).

Heb jij al een Offline Blog?

Read more...

Ik constateer een nieuwe dagboektrend!

Eh. Zei ik nou ‘dágboektrend’? Offline blógtrend bedoel ik natuurlijk! Want zó heet het tegenwoordig, wanneer we onze zielenroerselen aan het papier toevertrouwen. Tenminste, dat lees ik in het favoriete tijdschrift van mijn dochter (Tina).

Read more

Gluren!

Hoera, het wordt herfst!

Heerlijk, het gure seizoen van het gluren! Echt, ik had Zwarte Piet kunnen zijn, zo dol ben ik ’s mans huis en haard. ‘s Avonds, als ik terugfiets van het sporten, of als ik bij een vriendin ben geweest. Dan fiets ik door het duister. Lekker in de stilte. Anoniemand op de fiets.

De huiskamers zijn goed verlicht. Als etalages op koopavond. Mensen spelen onbewust toneel, geven kijkjes in de keuken weg. Een familie aan tafel; wat eten ze laat! En kijk, die kinderen hadden natuurlijk al láng op bed moeten liggen. En die, die hebben ruzie, hun lichaamstaal verraadt een pittige discussie. God wat een bagger staat daar, dat je in zoiets kan wónen! Fantastisch, zoals de huizen zich ’s avonds binnenste buiten keren.

En het allermooiste is natuurlijk het veilige donker. Dat me beschermt als een parapluutje. Maakt me onzichtbaar. Maakt dat ik kan gluren bij de buren. Ik zie, ik zie wat jij niet ziet. En jíj, jij ziet míj lekker niet! Affijn, het gevoel hoef ik jullie natuurlijk verder niet uit te leggen.

Jullie gluren tenslotte (bijna) elke dag zélf.

Goede fee

Het leuke van het hebben van kinderen is dat je er zomaar een wereld bij krijgt.

Een wereld van sprookjes en dromen. Een speelgoedwereld, waar de notenkraker tot leven komt en waar prinses Pamina gered wordt door de toverfluit. Waar de muizen op tafel dansen, de kat slechts uit een glimlach bestaat, en waar het servies tot leven komt.

Een wereld van elfen. Van kabouters en dwergen. En van goede feeën. Van die échte goede feeën, die uit het niets opduiken en je zomaar verrassen met een cadeau. Of die een wens in vervulling laten gaan. Ze zijn er in alle soort en mate, die goede feeën. Blauwe feeën, groene feeën (greenfee’s), Thee-feeën en kennisfeeën.

Vooral de kennisfeeën zijn heel zeldzame feeën. Het zijn eigenlijk de enige feeën die uit de sprookjes kunnen ontsnappen. Zoals ene die op de bruiloft van mijn broer was. Dat wist ik toen nog niet hoor, dat ze een kennisfee was. Dat weet ik pas sinds gisteren.

Ze belde op dat ze een verrassing had. Voor Lizzy. Een prinsessenbal. Een rode loper. Veel glimmers en glitters. Dansen met K3. De première van de film Het Ijprinsesje. Een sprookje, zoals sprookjes voor kleine meisjes (en hun moeders) moeten zijn. Ze mocht een vriendinnetje meenemen.

Een sprookje en een goede fee. Zomaar uit het niets komen vallen.

Dat kan als je kinderen hebt.