Blog Archives

Tag Archives: cadeau

Schrijven in ruil voor een cadeau is voor beginners – spon CoolGift

IMG_4602Eigenlijk was ik er mee gestopt.

Sites reviewen, het bestelproces bekijken en er dan een leuke blog over schrijven. Een advertorial oké, dat zette ik netjes boven mijn blog, daar kreeg ik voor betaald en ik nam ze alleen aan als ze bij me pasten. Eerlijk verhaal. Maar schrijven in ruil voor een cadeau, nee, dat was voor beginners

Maar toen kwam CoolGift.com. Die site kende ik al, die hadden toch wel heel leuke dingen. Hun reviewverzoek viel samen met de planning van het lentefeestje hier in de buurt. En al scrollende viel mijn oog op de Candygrabber. Had ik daar Annabel niet al eens over gehoord?

Read more

What’s in a name – Moederdag 2015 –

Read more...

Weet jij al wat voor Moederdag?

Nee? Nou, misschien moet je manlief even op deze site wijzen. Normaal ben ik niet zo'n fan van naamkettingen (wij noemden ze vroeger altijd koebellen), maar deze stamboomvarianten - vooral die met geboortestenen - zijn wel heel erg cool. Ze hebben ook floating lockets, daar schreef ik al eerder over. Die zijn ook prachtig. En: de prijs is oké!

 

Filigraan-Stamboom-Ketting-met-Geboortestenen_jumbo1

Wat doe jij om het saaie weer te vergeten?

Wat een vies weer ineens!

En dat na die mooie dagen! Ik rekende mezelf zontechnisch al helemaal rijk. Mooi balen dit! Gelukkig gaan we einde van de middag borrelen bij vrienden, dat fleurt de dag lekker op. Ik denk dat ik een goeie fles wijn meeneem en natuurlijk een mooie bos bloemen. Hoe vinden jullie deze lila papierrozen? Vrolijk he? Ik heb ze voor mezelf ook gekocht. Ben ik de regen snel vergeten!

En jij? Wat doe jij om het saaie weer te vergeten?

rozen

 

Uniek, chique, Giftique

Read more...

Kijk, dát is nog eens origineel!

Een persoonlijk (gift) boekje-op-maat, waaruit de ontvanger zijn of haar eigen cadeau kan kiezen. Giftique maakt het mogelijk in slechts drie stappen. Twijfelen 'of je niet misschien niet tóch beter geld kan geven' hoeft niet meer.

Read more

Over theemutsen, potten en halve zolen – In tegendeel

Read more...

Je hebt mutsen. En halve zolen.

Maar halve mútsen?! Nee, daar had ik nog nooit van gehoord. Tot ik Marlieke Overmeer ontmoette.

Read more

Het geluksmoment voor twee – ADV –

Geluk. De één zoekt het ver weg op een verlaten strand. De ander hoopt ‘gewoon’ op een gunstige loop van omstandigheden.

g5dMaar één ding is zeker, geluk hebben is fijn. En hoewel geld hierbij niet altijd een rol speelt is het wél een handig middel om wensen te kunnen vervullen. Vijf mensen mocht ik in aanloop naar de Staatsloterij Gelukstrekking een ‘geluksmoment’ geven. Vijf mensen! Blij maken! Je hebt geen idee hoe blij ik daar zélf wel niet van word. 

Vandaag lees je alles over het geluksmoment (5 van 5) van Frances en haar Man.

Trouble in Paradise

 “Als ik een glas wijn drink, word ik een ander mens, en die ander heeft altijd geweldige dorst.” - Simon Carmiggelt.

Read more

Moodboard Moederdag vaas

vaas1vaas2

 

 

 

 

 

 

 

 

Leuk he? Deze moodboard-Moederdag-vaas.

Liz maakte hem op school, van een oude vaas en een stapel tijdschriften. Volgens de vaas ben ik 'gezellig', 'romantisch' en 'klassiek'. Ze plakte er roze bloemen op, vlinders en vogels. En een aantal quotes. Een van die quotes: "Soms vinden ze me een fantastische moeder, soms een verschrikkelijke. Zoals het hoort!". Geweldig toch!?

Meer lezen? Hebben jullie de hilarische #verspreekuur-blog van gisteren al gezien? Nog meer lezen? Wat dacht je van mijn column op Vrouwonline?

Zijn eerste moederdag

Read more...

Hij was de leeftijd der jeugdpuistjes nog maar nauwelijks ontgroeid.
Toch had hij al een baby. En een buggy. Af en keek hij even op, om er zeker van te zijn dat zijn baby nog goed vastzat, en daarna zocht hij verder. Hij zat al zó lang geknield dat ik overwoog hem te wijzen op het gevaar van een aambei. Maar waarschijnlijk was hij daar te jong voor. Voor gevaar.

Read more

Vijftig tinten bruin

Read more...

De geur kwam zo ongeveer door de deur heen

“Chocolade, of eigenlijk cacao, verstevigt de huid”, zegt het saunameisje. Ik werp een blik op mijn blote, ‘stevige’ dijen. Hebben die dan al niet een beetje teveel van het bruine goud gehad? Misschien dat die behandeling tóch niet zo’n goed idee is.

Cadeau voor chocoholics
Cadeau voor chocoholics

Cadeau voor chocoholics

Maar ik kan nu niet meer terug. Vriendin N. ligt ingepakt naast me, in iets dat (volgens haar) ‘door de oplopende temperatuur begint aan te voelen als soort chocoladefondue’ en het saunameisje is inmiddels druk bezig met het inkwasten van mijn ‘stevige’ dijen. Mijn lijf begint eruit te zien alsof ik een moddergevecht heb gewonnen.

 Vijftig tinten chocoladefondue

Na een minuut of tien liggen vriendin N. en ik samen in iets wat zich het best laat omschrijven als een chocoladedwangbuis. (Ingewikkeld, ingepakt en vastgesnoerd.) Het is warm, plakkerig en… eigenlijk gewoon heel lekker! Read more

Heb ik dat?!

Kan je een geheimpje bewaren?

Ik heb toch zó geblunderd tijdens het winkelen laatst! Met mijn slippers, een leuk jurkje en een nieuw rokje op zak, was ik eigenlijk al op weg naar huis. Plots zag ik ergens nog een leuke broek hangen. Als ik opschoot, kon ik die nog wel even passen.

Snel zocht ik in de rekken. Ik griste mijn maat mee en dook het pashokje in. Met het zweet op mijn voorhoofd begon ik aan de broek te sjorren. Ik stond er al met twee benen in toen ik ontdekte dat het kreng voor geen meter over mijn heupen ging. Shit, verspilde moeite. Haastig trok ik de broek weer omlaag terwijl ik tegelijkertijd probeerde één been alvast te bevrijden.

Op dat moment verloor ik mijn evenwicht. Met beide benen verstrikt in de broek, probeerde ik me staande te houden. Ik begon met mijn armen te wapperen. De muren van het pashokje waren glad en boden geen houvast. Mijn bovenlichaam helde naar voren, één been stond op de grond. Het ander zat klem in de broek. Automatisch probeerde ik mijn val te breken door mijn armen naar voren te steken. Helaas, daar zat alleen een gordijn. Ik tuimelde zó, door het gordijn heen, de winkel in. En daar lag ik dan. In mijn onderbroek. Ter hoogte van een stapel roze T-shirts.

Erg hè? Ik schaamde me werkelijk dood! Durfde het aan niemand te vertellen. Nou ja, aan jou dan wel. Maar jóu ken ik al zo lang. Jij weet toch al alles van me. Met jou kan ik er tenminste om lachen. Jij bent wel oké.

Maar niet verder vertellen hè?