Blog Archives

Tag Archives: Boeken

Stukjes Hemelblauw – blogtour –

img_9445Annabel (11) over Stukjes Hemelblauw:

Ik ben Annabel. Ik ben elf jaar en vandaag schrijf ik mijn eerste boekreview.

Mijn review gaat over het boek Stukjes Hemelblauw van Sue Durrant. Ik heb het boek samen met mijn moeder gekregen en ik heb beloofd dat ik er een stukje over zou schrijven. Vandaar.

Heel mooi boek

Stukjes Hemelblauw is een heel mooi boek. Het gaat over Zac en Ira, ze wonen in een kindertehuis. Dat kindertehuis heet Skilly en Ira schrijft over het leven in het kindertehuis in haar dagboek. Als ze er komen wonen is er een grote storm, daar begint het verhaal mee.

Ze vergelijkt dingen

Het boek is heel leuk geschreven, ook al is niet alles wat er in het boek gebeurt leuk, en ik vind het ook heel leuk dat Ira alles zo beeldend beschrijft. Ze vergelijkt ook vaak dingen, bijvoorbeeld: toen er door de storm vrachtwagens waren omgewaaid, schreef ze dat het net leek of er omgevallen olifanten op de weg lagen. Ik snap dan precies wat ze bedoelt!

Ik heb het boek nog niet helemaal uit, het is niet een heel makkelijk boek om te lezen. Maar het ook gezellig om soms stukjes samen met mama te lezen. Dan lezen we om de beurt. En heb je het gezien? Gisteren was het boek bij De Wereld Draait Door! Ik denk dat Matthijs het nu ook gaat lezen!


Esther (43) over Stukjes Hemelblauw:

fullsizerenderIk doe het niet zo vaak meer, een boek reviewen.

Maar voor Stukjes Hemelblauw maak ik een uitzondering. Niet alleen omdat het is geschreven voor een jonge doelgroep (vanaf tien jaar) en ik het dus samen met mijn dochter kan lezen, ook omdat het er zo prachtig uitziet.

Hemelblauwe kaft

De kaft is – hoe kan het ook anders – hemelblauw met daaromheen een kaftbeschermer in de vorm van een ruitjesraam. Prachtig, en dan heb ik het nog niet over de inhoud van het boek.

Foto van een hond

Annabel vertelde het al: Stukjes Hemelblauw gaat over M-ira-cle en Zac-ery. Ze wonen in een kindertehuis en ze willen graag bij elkaar blijven. Ze willen ook graag hun moeder en vader  terugvinden, maar dat is lastig want ze hebben alleen een foto van de hond die ze vroeger thuis hadden.

‘Er waren zoveel bomen dat ik alleen maar stukjes hemelblauw kon zien als ik omhoog keek.’

Ira beschrijft de reis naar de toekomst op verschillende manier. Met oog voor detail, met humor en vaak: met een poëtische triestheid. ‘Weet je te ontroeren zonder sentimenteel te worden’, staat er op de achterkant en dat is precies hoe het is. Ik had een paar keer echt tranen in mijn ogen. Niet alleen vanwege de confronterende kinderwaarheid, ook vanwege de onhandige manier waarop de volwassenen met diezelfde waarheid omgaan.

img_9448Stukjes hemelblauw vallen op hun plek

Stukjes Hemelblauw is een verdrietig verhaal en een feelgoodmovie tegelijk. Kinderen van Bolderburen meets Het Achterhuis. En als het einde dan komt, volkomen onverwachts voor wel Ira als Zac als voor mij, dan is het goed zoals het is.

De stukjes van stukjes Hemelblauw zijn op hun plek gevallen.

Stukjes Hemelblauw | Sue Durrant | Augustus 2016 | Amsterdam | 208 pagina's | Meis en Maas | Vanaf tien jaar

‘Heb je ze de hele weg gedragen?’ vroeg ze.

Zac knikte.

‘Dat is een klein wondertje’, zei ze.

Want wonderen kunnen groot of klein zijn. Groot als iemand bijvoorbeeld over het water kan lopen en klein als er geen eieren zijn gebroken.

Vertel me drie dingen van Julie Buxbaum – review

 

driedingenIk: Weet je waar ik hartje van? Nutella. En pyjamabroeken. En een coolio boek. Niet per se in die volgorde, maar samen.

Iemand/Niemand: Coolio? 2012 heeft ge-appt en wil zijn woord terug. Trouwens, eet je die Nutella met een lepel uit de pot?
Ik: Vroeger wel. Nu deel ik een keuken met de Anderen, dus kan het niet meer. Ik wilde er een sticker op plakken, maar mijn vader zei dat dat onbeschoft zou zijn.
Iemand/Niemand: de Anderen?
Ik: Stiefmoeder en stiefbroer. Heb jij Anderen?
Iemand/Niemand: Nee. Mijn ouderlijke structuur is nog intact. Nou, in elk geval wettelijk. Ze kijken elkaar tegenwoordig amper nog aan.
Ik: Waarom?
Iemand/Niemand: Het is ingewikkeld.

Read more

Het perfecte Moederdagcadeau

Geen beter Moederdagcadeau dan een echte Rose!

Ik ben gek op bloemen. En op lezen. Combineer dit en je krijgt ... Karen Rose. Vers van de pers want Niemand zeggen is haar nieuwste boek. Heb ik dus even mazzel, met deze mooie dag! Als je me zoekt: ik zit buiten in het zonnetje met een kopje koffie. En mijn nieuwe boek.

(Ook enthousiast? Kijk wel uit hè, every rose has its thorn, en zeker bij Karen. Niets zo scherp als het puntje van haar pen!)

img_5649
De nieuwe Rose bestel je hier voor € 19,95

Tijd is geld

img_4635Tijd is geld. Dus die twintig euro, die heb ik wel voor dit boek over. 

Maar ja. Wanneer moet ik het dan lezen? Ik blader wat door de hoofdstukken. "Dit is geen boek over timemanagement", lees ik,  "want timemanagement werkt niet". Dit is een praktisch boek, over keuzes maken.

Read more

Vaderweek? Goede timing!

Read more...

In de week van 17 tot en met 23 november staat voorlezen door vaders centraal: het is Vaderweek! De campagne Vaders Voor Lezen, roept deze week vaders op verschillende manieren op om meer voor te lezen.

Onzekere mannen

Want wat blijkt, vaders lezen (te) weinig voor. Omdat ze ‘geen tijd hebben’, of omdat ‘moeders dat nou eenmaal beter kunnen’. Maar de wérkelijke reden is vele maler simpeler; mannen zijn onzeker over hun leesprestaties.

Read more

Een erotische thriller? Waddisdanou?

Read more...

“Gaat u vooral naar bed met een goed boek, of in ieder geval met iemand die er een gelezen heeft.” *

Een erotische thriller is volgens Wikipedia ‘een thriller waarin erotiek met een spannend verhaal gecombineerd wordt’. Hm. Verrassend.

Bed & Breakfast van Candy Brouwer

We trappen af met een werkloze ‘house-sitter’: de aantrekkelijke Jessica vertrekt na een nogal rumoerige verlopen reünie – ze wordt niet alleen aangerand, er valt ook een dode – naar Frankrijk. Daar gaat ze op het huis van ex-klasgenoot/vriendin Danielle passen.

Read more

Lizzy Leest Puberleaks – plus winactie

publeaks1Tja. En dan kom je terug van vakantie. En dan regent het.

“Ehum, niet grappig dus,” zou Paul Bühre zeggen. Paul Bühre? Ja. Paul Bühres, de leuke (!) jonge (!) schrijver (15!) van het geweldige boek ‘Puberleaks’.

Lees je mee met mijn review? Laat je verrassen en win je eigen exemplaar van Puberleaks!

Read more