Sultana’s dagdroom – Win een fiets Advertorial –

Het is precies drie uur als ik met het fotoboek aan tafel ga zitten.

Voor me: een schaal Sultana’s en drie theekopjes. Ik zie mijn eigen gezicht weerspiegeld in de theepot. Buiten klinken stemmen, de poortdeur gaat open. De meiden komen uit school.

Sultana3Yo!

"Yummie!" Roept Liz (11) "YoFruit! Mag ik yoghurt-aardbei?" Annabel wil framboos. Pas als ze rustig zitten en lekker knabbelen op hun koekjes, zien ze het grote boek dat voor me ligt.

"Wat is dat?!"

"Een fotoboek."

"Een echte? Met van die íngeplakte foto's?"

"Ja. Een echte. Van toen mama op de middelbare school zat."

“De middelbare? Jij?!” Annabel kijkt alsof ik zojuist heb aangekondigd dat we een dinosaurus als huisdier krijgen.

Sultana8Mamma op de middelbare?!

Toch zijn ze een en al oor. Een jonge mama? De middelbare? Dat is vast een interessant verhaal! Ik sla het boek open en de meiden... barsten in lachen uit. Het is duidelijk, mijn vijftienjarige ik komt NIET door de ballotage.

"Jezus mam, wat een foto! Je ziet er nu echt beter uit hoor!"

Memorylane

Zelf heb ik ondertussen ook een pakje Sultana's opengemaakt. Brings back memories! Ik at (en eet) ze ook vaak. Die met rozijnen. Die superlekkere, met dat yoghurtlaagje in verschillende fruitsmaken, die had je vroeger nog niet. Ik had altijd wel een pakje in mijn tas. Naar school, naar volleybal, naar toneel.

Havo vijf
O, die zwarte zonnebrillen ook!

O, die zwarte zonnebrillen ook!

Ik wijs op een foto waarop ik met een vriendin over een brommer geleund sta. "Vijf havo", zeg ik. "Toen mocht je nog rijden zonder brommercertificaat!" Ik bijt een stukje van mijn koekje af. "En ik zat dat jaar naast een super leuke jongen met Nederlands", vertel ik. "Daarom vond ik dat vak zo leuk!"

“Vijf havo. Toen mocht je nog rijden zonder brommercertificaat!”

Ik verschéurde je foto...

Liz vraagt of ik een foto van hem heb, van die jongen, maar we komen hem niet tegen. Wel stuit ik op een vriendenclubje Kamp, geloof ik. Als ik nog verder terugga komen de felle kleuren. De beenwarmers, het zwarte kohlpotlood en de geblondeerde kuif.

Sultana10

Annabel vraagt of ze nog een pakje Sultana's mag. Ik knik afwezig. Mijn moeder maakte soms een cadeautje van mijn tienuurtje, herinner ik me. Strikje erom, briefje erbij. Dat zou ik ook eens moeten doen.

Stiftfase

Sultana5Liz is ondertussen blijven hangen bij een foto uit de rode-lippenstift-fase. "Hoe vond jij de middelbare, mam?" Ik kijk naar de foto’s en herinner me het fietsen naar school met vriendinnen, koffiedrinken tijdens tussenuren en tutten op het toilet. “Afgezien van teveel huiswerk, hartzeer én een mislukt permanent? Mooiste tijd van mijn leven. Althans, totdat jullie kwamen natuurlijk.”

Zoeken

Als het album uit is vraagt Annabel waarom ik het eigenlijk gepakt heb. "Ik zocht iets," zeg ik. "Voor een stukje op mijn blog."

"Heb je het gevonden?"

"Ik denk het wel."

De volgende ochtend stop ik twee lekkere tussendoortjes in de tassen van de meiden. Met een strikje erom en een kaartje erbij. Cadeautje van mama én van Sultana. Eet smakelijk lieverds.

Sultana2“Ik word zo vrolijk van dat mannetje op die verpakking van Sultana!”

Actie! Win een Sultana omafiets!

fietsBen jij ook dol op de tussendoortjes van Sultana? En op old skool? Dan heb ik goed nieuws! Ik mag van Sultana een heuse omafiets weggeven! Stuur me een mail via het contactformulier, vertel me jouw leukste herinnering aan de middelbare school en win! - Actie loopt tot en met vrijdag 19 september -

 

12 Responses to "Sultana’s dagdroom – Win een fiets Advertorial –"

  • Mariella
    12 september 2014 - 09:56

    Wat een gave fiets!

    En leuke foto’s!
    Toevallig had ik gister een foto van mijn 16jarige ik in handen…..kleindochter (6) was heel verbaasd dat ik dat was! “goh oma was jij jong vroeger?!”

  • Esther Vuijsters
    12 september 2014 - 10:26

    Hahahaha Mariella :-0)

  • Eline
    12 september 2014 - 15:01

    Herkenbaar. Zowel de Sultana’s als de foto’s met rode lippenstift, permanent etc.

  • Eline
    12 september 2014 - 15:01

    Subtiele dochters heb je trouwens 🙂

  • Granny
    12 september 2014 - 20:05

    Oh das wat voor Granny…
    Samen met de kleinkids op de fiets naar de stad in de schoolvakanties.
    Winkelen, Sultana’s kopen en gezellig lunchen…
    11 oktober herfstvakantie..

  • Marjan
    13 september 2014 - 14:32

    Geweldige fiets! Mijn gedachten dwalen ook weer naar de middelbare schooltijd, wat een lol hebben we toen gehad! We dachten dat we alles wisten en alles konden, NOT!
    Je beseft het op dat moment echt niet, maar het is inderdaad de mooiste tijd van je leven.

  • Linda van der Klooster
    16 september 2014 - 10:19

    Leuke actie, ik heb een poging gewaagd.
    Voor een puber was jij mooi, hoor. Ik heb al mijn foto’s uit die tijd ritueel verbrand 😉
    De middelbare schooltijd was voor mij niet echt de mooiste tijd. Ik was te onzeker, denk ik.
    Leuk: ik zat ook op toneel! Tot ik ook daar te onzeker van werd… sneu, maar ik ben blij dat ik die fase ver voorbij ben!

  • Esther Vuijsters
    16 september 2014 - 10:25

    Hi Linda! Wat jammer dat je zo onzeker was. Maar wat fijn dat je ervan geleerd hebt (je komt nu niet onzeker over in elk geval) en misschien heeft toneel er toch wel bij geholpen. Toneel is goed voor alle kinderen, je kan het de rest van je leven goed gebruiken 🙂
    Ik was niet onzeker, maar misschien juist te zeker van mezelf, daardoor overschreeuwde ik wel eens mensen (heb ik later gehoord). maar ook dat is natuurlijk een vorm van onzekerheid want het was niet zo dat ik mezelf nou heel geweldig vond.

    • Linda van der Klooster
      24 september 2014 - 13:30

      Ik weet nu hoe ik minder onzeker kan overkomen 😉
      Ik mis het wel, toneelspelen. Toch eens kijken of er in de buurt een leuke cursus of amateurgezelschap is.

  • leeuwtje (Gea)
    18 september 2014 - 11:08

    Een “omafiets”
    Op de middelbare heb ik een omafiets gehad.
    Dat was echt in. Was een goedkope uitvoering hoor.
    Maar wat heb ik een pech gehad met dat ding.
    Ze fietste heerlijk hoor.
    Maar om de haverklap was er iets kapot of viel eraf.
    Had de fiets ruim een half jaar dat ik vanaf mijn weekendbaantje naar huis fietste.
    Net bij de fietsenmaker voor de zaak viel toen ik door een kuiltje fietste mijn zadel eraf.
    Tjee, wat een schrik.
    En toen was ik m meteen zo zat, dat ik meteen daar een andere fiets heb gekocht.
    Een batavus. Een echte. 😉 Met versnellingen en een halogeen koplamp.
    Wat een licht gaf dat ding.
    Denk nog wel eens met weemoed als ik iemand op een oma’s fiets zie. Maar als ik dan denk aan die pech die ik met die fiets heb gehad…
    Maar stel, ik zeg stel. Ik die fiets win…
    Hoop ik dat mijn dochter (want daar is ie dan voor) er betere herinneringen aan krijgt.
    Zou wel fijn zijn als ze dan bij ons ook echt een eigen fiets heeft. 😉

  • cris paez
    1 oktober 2014 - 21:08

    mijn beste herinnering….
    dat zijn er velen maar omdat we fiets als thema hebben;

    Samen met de klas naar het gymlokaal bij de sloterplas fietsen. Naast elkaar breed over het hele fietspad heen, terwijl we tegelijkertijd aan het roken, eten, drinken, kletsen, lachten en met spullen gooien waren. de wereld lag aan onze voeten, soms letterlijk als de sturen bleven haken.

    Tegenwoordig fiets ik als een uberhysterische schooljuf naast mijn dochter terwijl ik per asomwenteling al minstens 10 correcties of waarschuwingen heb uitgedeeld.

    Ach een nieuwe fiets zou mij niet helpen, maar haar wellicht de kans geven om heel hard voor mij uit te fietsen…

  • Esther Vuijsters
    2 oktober 2014 - 10:35

    Mooie verhalen allemaal, leuk om te lezen!!! ook de mails die ik heb gekregen, de winnaar wordt binnenkort bekend gemaakt.

Leave a Reply