Spulletje

Eigenlijk is ‘spulletje’ natuurlijk helemaal geen woord.

Het is ‘spul’ (“raar spul is dit, het niet vloeibaar, maar ook niet echt vast”) of ‘spulletjes’ (“De kinderen verkochten spulletjes op Koningsdag!”) maar ‘spulletje’ is geen officieel woord. Tenminste, het staat niet in míjn woordenboek.

Lekker spulletje

Toch kennen we het ‘spulletje’ allemaal. In de betekenis van ‘iets om op te smeren’ (“lekker spulletje is dit, wordt je huid heel zacht van!”), als ‘iets dat ergens goed voor is’ (“daar heeft mijn moeder een spulletje voor, dan ben je zo van die vlek af!”) of gewoon als ‘iets’ ondefinieerbaars. (“Een of ander spulletje.”)

Zonder negatieve bijklank

Een spulletje is eigenlijk een goedje. Maar dan zonder de negatieve bijklank. Een goedje is vaak een beetje ranzig (“de tafel was bedekt met een vies, kleverig goedje”) en vroeger hoorde ik nog wel eens studiegenoten over ‘een goedje’ dat ’s ochtends op de lakens zaten. Ook geen beeld dat je voor de koffie op je netvlies wilt hebben.

Soort smeerseltje

Een spulletje heeft ook wel wat van een smeerseltje, maar een smeerseltje kan je dan weer op brood doen. En ik heb nog nooit iemand een spulletje op brood zien doen. Een spulletje is over het algemeen niet eetbaar en je kan het ook niet drinken (in tegenstelling tot het goedje dat in het meest gunstige geval nog een soort kruidenbrouwseltje kan zijn).

Mooi spulletje

Een heel enkele keer wordt met een spulletje een groepje mensen bedoeld (“Een mooi spulletje bij elkaar” zei Romme ooit over ‘zijn’ schaatsploeg.) of een partij(tje) van het een of ander. Zo hoorde ik eens een antiekhandelaar over een zoveel-delig servies zeggen dat het een ‘mooi spulletje’ was. Maar meestal is het spulletje toch minder duidelijk te definiëren. Waarschijnlijk dat het daarom ook niet in het woordenboek staat.

Onbekend spulletje

Een ding is echter wél duidelijk als je het woord maar vaak genoeg hoort, leest of door je gedachten laat gaan, dan gaat het steeds gekker klinken. Spulletje, spulletje, spulletje. Het woord lijkt op den duur wel vloeibaar te worden en door je hersenen weg te lekken.

Oppassen dus, met dat onbekende spulletje, het is niet per definitie ongevaarlijk!

2 Responses to "Spulletje"

  • suus uit Frankrijk
    1 oktober 2014 - 14:57

    Hier in La France gebruikt men vaak t woord ‘truc’. Krijg ik altijd ’n beeld voor mijn ogen van een soort truc-en doos: gooi t er allemaal maar in,t is toch al een zooitje. Of goedje,hoe je t maar bekijken wil.

  • Esther Vuijsters
    2 oktober 2014 - 10:34

    Truc-en doos, hahahaha. Elke taal heeft dat soort woorden denk ik. Maar als je er over gaat nadenken is ’t heel grappig!

Leave a Reply