Plantaardige carnivoor

Bij de verdeling van huishoudelijke taken is de verzorging van de kamerplanten bij mij terechtgekomen.

Dit komt voornamelijk doordat mijn vrouw er - nog meer dan ik - in slaagt onschuldige planten van het leven te beroven. Het ontbreekt ons beiden aan het juiste gevoel om ze met een vaste frequentie water te geven. Ons plantenbestand bestaat nu daarom uitsluitend uit exemplaren die het minstens twee maanden zonder water kunnen uithouden. En die vervolgens ter compensatie een mini-tsunami weten te doorstaan.

Vliegenvanger

Als chef kamerplanten heb ik besloten dat het tijd is om een lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan. Ik heb een plant aangeschaft waar ik een ongekende fascinatie voor heb. Een plant die appelleert aan mijn mannelijkheid. Die mijn oeroude jachtinstinct doet ontwaken. Een plantaardige carnivoor. Een vleesetende plant. Een vliegenvanger.

Zaadje
Ik wil het mezelf niet te makkelijk maken!

Ik wil het mezelf niet te makkelijk maken!

Natuurlijk wil ik het mezelf niet te makkelijk maken. Ik heb geen kant en klare volgroeide plant gekocht. Nee, ik begin bij het begin. Met een zaadje dat ik zelf oppot. En op zijn tijd voldoende water geef natuurlijk. Tegen alle kansen in - geen groene vingers hè - kan dit zaadje heel snel uitgroeien tot een volwaardige huisgenoot. Volgens de productbeschrijving kan dat al binnen 4 tot 6 weken. In mijn volgende blog volgt het resultaat… Eén opluchting: de plant kan niet groot genoeg worden om mijzelf te verorberen. Zoiets gebeurt gelukkig nog steeds alleen maar in de film.

Persoonlijke naam

Het plantje heet de Venus Fly Trap. Leuke flitsende naam hoor, maar ik wil voor mijn eigen carnivoortje graag een persoonlijke troetelnaam. Dat schijnt te helpen bij het geven van liefde en bescherming. Iemand een suggestie?

peterPeter Bakker (38) is getrouwd met Simone (32) en vader van Ivaila (4). Nuchtere Noord-Hollander. Geboren taalpurist en optimist. Slaat het liefst zijn eigen verjaardag over, maar houdt wel van cadeautjes krijgen. Gaf zijn moeder ooit pannenlappen cadeau voor Moederdag.

7 Responses to "Plantaardige carnivoor"

  • Jelte
    26 februari 2014 - 09:18

    Hij is leuk en wat de naam betreft? Eh… pitbull? Of gewoon ‘maatje’? 🙂

  • Miran
    26 februari 2014 - 09:53

    Leuke blog!

    Een naam… jah wat dacht je van Ceratosaurus. Die werd alleen wel 4.50 en 6 meter lang… is mss een beetje een gedoetje dan…

    x

  • Moi
    26 februari 2014 - 11:19

    Hihi, herkenbaar…hier wel wat meer groene vingers, maar ook wij hebben planten die niet zeer regelmatig water krijgen en inderdaad af en toe een fikse plens moeten doorstaan…helaas is een venus fly trap een erg lastige, die moet echt regelmatig water hebben, heb het ook wel es geprobeerd met een gekochte, maar die legde vrij snel het loodje helaas… qua naam: Seymour? Om in de stijl vd film te blijven…hihi…gave film was dat inderdaad…jeugdsentiment.. ;-D

  • Tanja
    26 februari 2014 - 12:28

    Leuke blog over zo iets gewoons als planten water geven. En heel herkenbaar voor mij 🙂 Eerst een hele tijd vergeten en dan, uit een schuldgevoel, ze veel te veel water geven:-( Mijn schoonmoeder was juist omgekeerd, die kon (mijn) dode planten reanimeren 😉 Ik heb daar vaak met bewondering naar gekeken. Helaas heb ik toch niet haar gevoel voor planten overgenomen. Over een naam denk ik nog even na, namen zijn een serieuze aangelegenheid. Buiten de namen voor mijn dochters koos ik de namen voor mijn dieren ook heel bewust 🙂 Een naam voor een plant is nieuw voor me maar wel een uitdaging.

  • esther
    26 februari 2014 - 18:03

    Ik vind ‘happer’ wel leuk! 🙂

  • esther
    26 februari 2014 - 18:52

    Trouwens, ik heb heel lang zo’n plant gehad, deed het heel goed in de keuken. Maar ik had hem niet opgekweekt uit een zaadje! Ik voerde hem mieren 🙂

  • Tanja
    27 februari 2014 - 02:44

    Misschien Jummy? Niet te lang en wel passend bij een plant die van een lekker hapje geniet 🙂

Leave a Reply