Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

Néé, zo kun je niet zíjn! – Pubertaal II

Read more...

'Nee, máma', zegt  Annabel verontwaardigd, 'zo kun je niet zíjn!'

Tja. Ook de tiener krijgt langzamerhand puberneigingen en bezigt de bijbehorende pubertaal. Zo kun je niet zíjn. Het is dé uitdrukking van de brugklas en het slaat in dit geval op een feest van de sportvereniging. Of althans, op mijn reactie op dat feest: 'Nee An', had ik gezegd, 'half twee is leuk voor de oudere leden, voor jou vind ik het te laat. Zo laat mag je niet blijven.'

Read more

Annabel snapt het wel

Read more...

"Hoelang moet je nog werken?"

Ik kijk een beetje verward op van mijn laptop. Ik zit middenin een webtekst en daar heb ik mijn aandacht bij nodig. Dit moet af: bij voorkeur vandaag.

"Waarschijnlijk tot mijn 68e" antwoord ik. (Ik snap natuurlijk dat Annabel bedoelt hoelang ik 'vanochtend' nog moet werken, maar ik vind dit antwoord leuker.)

Read more

Ouders en pubers zouden niet in één huis moeten wonen…

Read more...

“Liz, dat ding waar ik nu voor sta, dat heet een vaatwasser.”
“Ja, en???”
“Daar kun je vieze vaat instoppen en dan komt het er schoon weer uit.”

Liz kijkt haar vader geïrriteerd aan. Je ziet haar denken: wat zeurt die vent nou. Ik heb die mueslikom toch op het aanrecht gezet?!  Is dat weer niet genoeg!? Ik had ‘m ook gewoon op de tafel kunnen laten staan, maar nee, ik bracht hem HELEMAAL NAAR DE KEUKEN. Alleen al daarvoor had ik de Nobelprijs moeten krijgen.

Read more

Ik zit hier niet voor mijn lol mam!

Read more...

De puber is kwaad op mij.

Dat zit zo: ik weigerde haar huiswerk te doen (teksten over de Galliërs op de speciale SPQR-schoolwebsite zetten). En dat vond de puber niet tof. Die is namelijk (kennelijk) van mening dat teksten over Galliërs online plaatsen, onderdeel uitmaken van mijn takenpakket als moeder.

Read more

Mijn nutteloze (talenten en) ik

Read more...

Ik vind zo’n Olympische golden shower of andere manier altijd erg confronterend.

Al die jonge mensen met medailles: prachtig en treurig tegelijk. Ik heb namelijk nog nooit een medaille gewonnen. Niet eentje. Of een andere bijzondere prijs. Ik beschik niet over zulke talenten. Dat gevoel van shinen op een podium, na een bijzondere prestatie, ik zal het nooit ervaren.

Read more

Vakantie Prequel II: Beste Google,

Read more...

Beste Google,

Jij weet natuurlijk heel veel van me.

Welke sport ik doe, welke kleren ik leuk vind en wie mijn vrienden zijn. Sommige visionairs beweren dat jij mij beter kent ik mezelf. Omdat jij rekening houdt met mijn onderbewuste, gebaseerd op mijn zoekgeschiedenis. Oké, ik geef toe dat dat niet altijd goed gaat  - toen ik eens zocht op ‘hulp bij’ en cryptogrammen wilde intikken en jij heel optimistisch ‘zelfdoding’ voorstelde, was ik verrast – maar meestal vind ik jouw suggesties heel nuttig.

Read more

Vakantie 2018: The PREQUEL

Read more...

"Kroatië! Frankrijk! Zweden! Spanje! NEEE! Córisca!"

Iedereen had alweer van alles geroepen en ik voelde mijn schouders steeds verder verkrampen.

Elk jaar weer hetzelfde liedje. Ontlading in augustus, rust na september, ontkenning tot december en dan: januari. De maand dat er dat er steevast iemand vroeg: ‘waar gaan we deze zomer eigenlijk naartoe op vakantie?’. Vanaf dat moment droeg ik dan al onze toekomstige vakantiebestemmingen (lees: de wereld) op mijn schouders.

Met zonder nekklachten graag!

Omdat ik dit jaar nu eens géén stress en nekklachten rondom de boekdatum wilde, bedacht ik een listig plan. We gingen uiteten, dan mocht iedereen van alles roepen en dan hakten we aan het einde de knoop door. Speak now, or forever hold your peace, dat idee.

Read more