Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

Een goede buur …

Read more...

Het is pas acht uur, maar ik heb al zo'n lollige ochtend gehad dat ik er hoognodig over moet schrijven.

Ik had al zin in koffie toen ik wakker werd. Een van de geneugten van een dagje thuiswerken, is dat ik mezelf een kop koffie gun nog voor mijn ontbijt. Daarna ontbijt ik rustig en dan neem ik nog meer koffie. Ondertussen ben ik dan allang lekker aan het werk.

Maar ja. Dan moet er wel koffie zíjn.

Read more

Friends 4-ever!

Read more...

Vroeger  was het makkelijk.

Ik zette gewoon een de TV aan en ik kwam overal mee weg. Pippi Langkous, De Berenboot, Bassie en Adriaan, de meiden vonden het prachtig. Gedateerd? Welnee. Wisten zij veel. Als het maar bewoog. En dat deed het.

Special effects

Maar dat veranderde toen ze opgroeiden. Ze maakten kennis met de betere filmtechnieken, 3D en special effects.  De films en series van nu zijn ‘intens’ en met ‘onze’ jeugdavonturen, hoef ik niet meer aan te komen. Laatst was Top Gun op TV. Paul en ik kijken natuurlijk, Liz gaf commentaar: “Ieuw, die gast heeft een unibrow!” (Tom Cruise) “Waarom zweten ze de hele tijd zo?” (Nu je het zegt…) “Wat is het nut van deze scène?” (Eh… Tom Cruise in zijn onderbroek.) “Waarom doen ze allemaal zo gay?” (Ze doen gewoon een beetje ... stoer!)

Read more

Mijn fiets

Ode aan mijn fiets

Eerst had ik niets
Toen kreeg ik een fiets
Het was wel niet veel
Maar tenminste iets

Nu is hij niet meer
In mijn beheer
En kan ik weer lopen
De volgende keer

En ik denk nu met spijt
Een de geweldige tijd
Die ik had mijn fiets
Want nu is hij kwijt

EV 2018

(r) Gedicht ter ere van mijn prachtige Batavus Diva-fiets die gisteren tijdens Koningsdag werd gestolen uit de binnenstad in Amersfoort.

Er is één ding erger dan de was ophangen…

Read more...

De droger is kapot.

Dat is hij eigenlijk al een tijdje maar toen hij het begaf, was Paul net naar Rusland. En ik ben meervoudig gehandicapt nogal onhandig als het gaat om Grote Apparaten; die vallen onder de jurisdictie van De Man. Dus spande ik lijntjes in de kelder, hing sokje voor sokje de was op en wachtte tot Paul terug was.

Read more

Néé, zo kun je niet zíjn! – Pubertaal II

Read more...

'Nee, máma', zegt  Annabel verontwaardigd, 'zo kun je niet zíjn!'

Tja. Ook de tiener krijgt langzamerhand puberneigingen en bezigt de bijbehorende pubertaal. Zo kun je niet zíjn. Het is dé uitdrukking van de brugklas en het slaat in dit geval op een feest van de sportvereniging. Of althans, op mijn reactie op dat feest: 'Nee An', had ik gezegd, 'half twee is leuk voor de oudere leden, voor jou vind ik het te laat. Zo laat mag je niet blijven.'

Read more

Annabel snapt het wel

Read more...

"Hoelang moet je nog werken?"

Ik kijk een beetje verward op van mijn laptop. Ik zit middenin een webtekst en daar heb ik mijn aandacht bij nodig. Dit moet af: bij voorkeur vandaag.

"Waarschijnlijk tot mijn 68e" antwoord ik. (Ik snap natuurlijk dat Annabel bedoelt hoelang ik 'vanochtend' nog moet werken, maar ik vind dit antwoord leuker.)

Read more

Ouders en pubers zouden niet in één huis moeten wonen…

Read more...

“Liz, dat ding waar ik nu voor sta, dat heet een vaatwasser.”
“Ja, en???”
“Daar kun je vieze vaat instoppen en dan komt het er schoon weer uit.”

Liz kijkt haar vader geïrriteerd aan. Je ziet haar denken: wat zeurt die vent nou. Ik heb die mueslikom toch op het aanrecht gezet?!  Is dat weer niet genoeg!? Ik had ‘m ook gewoon op de tafel kunnen laten staan, maar nee, ik bracht hem HELEMAAL NAAR DE KEUKEN. Alleen al daarvoor had ik de Nobelprijs moeten krijgen.

Read more