Ouders en pubers zouden niet in één huis moeten wonen…

“Liz, dat ding waar ik nu voor sta, dat heet een vaatwasser.”
“Ja, en???”
“Daar kun je vieze vaat instoppen en dan komt het er schoon weer uit.”

Liz kijkt haar vader geïrriteerd aan. Je ziet haar denken: wat zeurt die vent nou. Ik heb die mueslikom toch op het aanrecht gezet?!  Is dat weer niet genoeg!? Ik had ‘m ook gewoon op de tafel kunnen laten staan, maar nee, ik bracht hem HELEMAAL NAAR DE KEUKEN. Alleen al daarvoor had ik de Nobelprijs moeten krijgen.

Moeder komt binnen...

Maar het kind heeft pech want precies op dat moment komt moeder binnen. “Ja, en nu we het er toch over hebben, kun je de wasbak boven niet een beetje fatsoenlijk achterlaten? Even de haren eruit en de tandpastavlekken op de badkamerspiegel wegpoetsen?”

Gezucht. Rollende ogen. De bek als ik zeg: “Of is die spiegel jouw idee van een briljant kunstwerk?”

Gettier-probleem

Puberzijn in een huis vol ouders. Het valt niet mee. Je denkt dat je het goed doet maar het is nooit genoeg. Zoals Annabel laatst verongelijkt zei: “Jij ziet altijd alleen maar de dingen die ik níet doe!” En toen ik zei: “Je doet meer níet dan wel, An”, reageerde ze (heel filosofisch): “Dat weet je niet want als je iets niet ziet, weet je ook niet dat het er is.” (Serieus, sinds wanneer behandelen ze Edmund Gettier in de brugklas?!) En Lizzy deed er nog een schepje bovenop: “Jullie zijn echt van die personen die dan één dingetje zien en er dan meteen weer van alles bij halen.”

Het valt niet mee

Ouders-zijn in een huis met pubers. Het valt niet mee. Je denkt dat je het leuk doet maar het is nooit goed. Je doet nooit ‘normaal’ genoeg als er vriendjes/vriendinnen zijn, ze schamen zich kapot als je bij ze op school komt en als je elkaar al eens een zoen geeft, kijken ze aan met nauwelijks verholen walging. Ze zijn er nooit als je ze nodig hebt en ze zijn er altijd als je even ruimte nodig hebt.

Let's face it

Eigenlijk zouden ouders en pubers niet in één huis moeten wonen. Let’s face it, dat zou veel problemen voorkomen. Dan zou er minder ergernis zijn, de badkamer schoon zijn en de vaatwasser ingeruimd. En dan zou…

De Luizenmoeder

Terwijl ik dit stukje tik, komt Liz naast me staan. "Vanavond met z’n allen De Luizenmoeder kijken?” Annabel roept vanuit de gang: “Ja! Gezellig. Is er nog chips?” Paul ploft op de bank en zegt: “Niets leukers dan met jullie De Luizenmoeder kijken.”

Ik glimlach naar het volkje. Ach. Wat maakt die vaatwasser eigenlijk uit. En wat boeit die badkamer. Hell, al breken ze de tent af en trekken we honderdduizend 'bekken' naar elkaar. Voorlopig kijken we op zondagavond nog De Luizenmoeder. Met z'n allen op de bank.

Tagged , ,

2 Responses to "Ouders en pubers zouden niet in één huis moeten wonen…"

  • Tanja
    27 februari 2018 - 00:04

    Ooo, wat ben ik blij dat ik dat al weer lang achter de rug heb. Je blog haalt oude herinneringen boven. Van een paar jaar 3 pubers overleven. De oudste 2 puberde heel ‘ íntensief ‘ En konden ook niets van elkaar hebben. Altijd oorlog in huis. 🙁 Nu is het veel gezelliger als ze hier zijn en kunnen ze alle drie goed met elkaar overweg .Ik had destijds niet kunnen vermoeden dat het zo goed zou komen maar het heeft me wel de nodige grijze haren bezorgt 🙂

  • Jeanette
    4 maart 2018 - 10:16

    Heerlijk herkenbaar. Ik heb ook twee van die portretten thuis. Je kan zeggen van die gasten wat je wil, het levert wel leuke stukjes op.

Leave a Reply