‘Ontmoetingen’ in de ruimste zin van het woord

Hier in de buurt bevindt zich een gebouw voor mensen die elkaar op verschillende manieren willen 'ontmoeten'.

Die… ontmoetingen (héél ruim begrip) hebben altijd een bepaald thema. En die thema’s zijn best bizar. Tenminste, voor mij, gewone huis-tuin-en-keukenmuts. Denk handboeien, ‘dresscodes’ zonder dress, een verduisterde speeltuin en (jawel) luiers. En dat dan in gezelschap.

Heel volwassen (kuche kuche)

Ik probeer daar altijd heel volwassen over te doen. Als andere mensen met elkaar Adult Baby willen spelen, moeten ze dat helemaal zelf weten, daar sta ik heel genderneutraal in. Maar ik geef eerlijk toe dat binnen onze vriendenkring regelmatig grapjes worden gemaakt over de ‘mogelijkheden die het multifunctionele gebouw biedt’ (zoals het zo mooi op de website staat). De stichting achter de feestjes biedt bijvoorbeeld ook een telefonisch hulpdienst en er is altijd wel iemand die dan een intressante vraag bedenkt. Beetje #ikeaseks-humor; leuk om te verzinnen. (En het daar dan lekker bij te laten.)

Oneindig fascinerend

Het gebouw ligt gewoon in een woonwijk en stiekem vind ik het oneindig fascinerend. Niet dat ik een party zou willen bezoeken, maar ik ben zo benieuwd hoe zo’n avond eruit ziet (voor zover je wat ziet in de donkere speeltuin natuurlijk). En wat voor mensen er komen. En ik zie dan ook helemaal voor me dat ouders van school elkaar daar dan per ongeluk tegenkomen. (“Nou! Wat leuk joh! Jij ook hier?!”) Of dat de buurman en buurvrouw daar samen Adult Baby gaan spelen.

"Dat je er een van kleur ziet verschieten en dat jij alleen nog maar 'O, kut!' kan denken!"

Van kleur verschieten

Maar goed. Enige discretie is wel op z’n plaats, want ik wil natuurlijk niet respectloos overkomen. (Dus niet even een wandelingetje maken, toevallig als dat éne thema aan de beurt is.) En ik wil zeker niet de indruk wekken dat ik er eigenlijk wel graag een keertje naar toe zou willen. (Dat risico loop je altijd, als je zoiets lacherig met vrienden bespreekt, dat je er een van kleur ziet verschieten en dat jij alleen nog maar ‘O, kut!’ kan denken.) Nee zeg. Hou op.

'Je moet mensen serieus nemen. Zeker op zo'n avond.' (Wahaha.)

Moeder weet van niets

En mijn kinderen moeten er al allemaal niets over horen. Die hoeven van 'dat soort' feestjes helemaal niet op de hoogte te zijn. En ze hoeven ook niet te weten dat móeder ‘daar wat vanaf weet’.

Grappig?

Dus toen we er laatst weer langsreden en Paul een buitengewoon kinderachtig grapje maakte, grinnikte ik voorzichtig en besmuikt. Waarop Annabel natuurlijk direct vroeg ‘wat er zo grappig was met dat gebouw’.

“Niets bijzonders”, zei ik snel. “Iets met … spelen voor grote mensen.”

“O joh,” reageerde Annabel verbaasd. “Ik dacht altijd dat dat een of andere rare sekstent was.”

Tagged , ,

3 Responses to "‘Ontmoetingen’ in de ruimste zin van het woord"

  • suz
    5 januari 2018 - 23:59

    Geweldig!

  • Ellen
    7 januari 2018 - 20:44

    Ik heb een keer een docu gezien over dat soort voorkeuren. Heb er zo om gelachen! Sorry kan ik niets aan doen. Vind het buitengewoon vermakelijk dat mensen met een heel serieus gezicht aan pony play doen! Of mannen in een babydoll met mutsje op een baby in luiers naspelen. En dat dat vaak mannen blijken te zijn die in hun dagelijks leven een baan hebben met veel macht en verantwoordelijkheid. Daar moet ik dan aan denken als ik een een of andere CEO in beeld zie…. zou hij ook?
    Boeiend zo’n huis. Zou ik ook graag even langslopen op het juiste moment haha.
    Geweldig die reactie van Annabel. Hoezo moeilijk doen voor niets!

  • Misssannah
    10 januari 2018 - 23:16

    😄

Leave a Reply