Reïncarnatie

Ik kwam struikelend tot stilstand.

Op het tuinpaadje lagen stenen. Van die grote, zware keien. Eentje lag los en omdat ik te ingespannen naar het naambordje staarde, zag ik hem over het hoofd. Mijn teen schoot eronder, de steen vloog  omhoog en kwam precies óp mijn voet terecht. Ik droeg open schoenen. Auw.

Ik onderdrukte een serie vloeken en zocht ondertussen de bel. De steen schopte ik met een nijdig gebaar weg. (Met de voet die nog heel was.)

Harige hond

Op dat moment ging de deur open en een zwarte, harige hond schoot langs me heen. Nou ja, langs me heen... hij liep me eigenlijk een beetje omver. De jongen die had open gedaan rende achter het dier aan, greep hem bij zijn halsband en stuurde hem terug naar binnen.

"Dat onhandige beest", mopperde hij. "Loopt over tegen aan, schopt alles om. Een gevaar voor zichzelf. "

"Tja", zei ik.

"Het is een oude hond hoor", ging de jongen vergoeilijkend verder. "Bijna doof en blind, dan krijg je dat."

Onhandig type

Ik keek omlaag, naar mijn pijnlijke, half ontvelde voet. Hij werd al dik. Een gevaar voor zichzelf. De hond likte de hand van de jongen en stormde weer naar binnen. In zijn gang nam hij de paraplubak mee. Hoe oud zou het beest zijn? In mensen jaren? Bijna veertig wellicht?

En opeens wist ik het. Wat ik in mijn vorige leven geweest moest zijn. Woef.

3 Responses to "Reïncarnatie"

  • Tanja.h
    20 juli 2013 - 21:09

    Tje, en ik maar denken dat je nooit goed uit de puberteit gekomen was 🙂 Toen had ik dezelfde handigheid 😉

  • Pantervrouw
    21 juli 2013 - 00:42

    Whahahahaha oeps!! Het verklaart wel wat!!

  • corrie
    21 juli 2013 - 06:16

    40, nou da’s bijna middelbaar hoor 🙂

Leave a Reply