Mijn nutteloze (talenten en) ik

Ik vind zo’n Olympische golden shower of andere manier altijd erg confronterend.

Al die jonge mensen met medailles: prachtig en treurig tegelijk. Ik heb namelijk nog nooit een medaille gewonnen. Niet eentje. Of een andere bijzondere prijs. Ik beschik niet over zulke talenten. Dat gevoel van shinen op een podium, na een bijzondere prestatie, ik zal het nooit ervaren.

Therapie

Nou is dat natuurlijk niet zo erg, er zijn betere redenen om in therapie te gaan, maar dat is nog niet alles. Dat ik niet supergoed ben in sport (+alle andere dingen waarvoor je medailles of prijzen kunt winnen) is tot daar aan toe. Erger is het, dat ik wel beschik over wat ik noem ‘nutteloze’ talenten. Sterker nog, ik grossier in nutteloze talenten.

Nutteloze talenten

Zo beschik ik over een uitzonderlijk talent om legpuzzels te maken, terwijl ik ondertussen een tv-programma becommentarieer. Paul staat daar vaak versteld van. “Ik vind het knap hoor”, zegt hij dan. “Maar kun jij je niet gewoon op je puzzel concentreren?” . Over een medaille heb ik hem nog nooit gehoord. En dan is er mijn vermogen om dingen te onthouden. Als er iets over ‘vroeger’ opgehelderd moet worden, komen ze bij mij. Als iemand iets roept over de Kelten, vertel ik iets over Druïdes. Maar goed, dat is ook niet iets waarvoor je de nobelprijs wint. Ik ben ook extreem goed in het maken van flauwe grappen en ik zie vaak gelijkenissen tussen mijn vrienden en bepaalde beroemdheden, wat  vaak een ‘verrek, nu je het zegt!’ oplevert, maar nooit een medaille. Ik kan prachtig kleuren, Engelse liedjes in het Nederlands zingen (wel vals) en achteruit moonwalken. De lijst met nutteloze talenten is eindeloos.

Leuk schrijven

Nou weet ik best dat ik ‘leuk’ kan schrijven. (Als in: 'Wat een leuk stukje toch weer! Zo herkenbaar ook!") Maar laten we eerlijk zijn, dat kunnen er velen. Het maakt dat ik goed ben in mijn werk, dat ik puntige sinterklaasgedichten schrijf en dat ik af en toe een leuke blog produceer. Maar het volkslied zal voor mij niet gespeeld worden. En de Pulitzerprijs zal ik nooit winnen.

Afgeleid blij zijn

Dus moet ik het maar doen met de medailles van onze sporters. Afgeleid blij zijn. Meegaan in de hysterie rond het schaatsen. En dat terwijl ik eigenlijk helemaal niet van sportkijken houd (eigenlijk interesseren de Spelen me echt geen fuck, ik erger me er zelfs een beetje aan). Gelukkig kan ik altijd goed enthousiast doen over zaken waarover ik niet enthousiast ben. Daar heb ik een talent voor.

Dat laatste talent is overigens niet helemaal nutteloos. Het levert me geen medaille op maar het maakt mijn leven wel makkelijker. Dat dan weer wel.

En jij? Heb jij ook zo'n nutteloos talent? Ik lees er graag meer over.

3 Responses to "Mijn nutteloze (talenten en) ik"

  • Moi
    19 februari 2018 - 11:24

    Tja, als nutteloze talenten dingen zijn waar je geen medaille voor krijgt, dan heb ik dus een hele waslijst…zoals verven zonder de randen af te plakken en dan toch strakke lijn te krijgen, behangen, zelfs rond moeilijke plekken zoals de hoekjes bij dakspanten, borduren en dan de achterkant van het borduursel bijna net zo mooi hebben als de voorkant, in staat zijn me volledig van de wereld af te sluiten met een boek….en zo kan ik nog wel wat dingetjes bedenken…. Moet zeggen dat ik de OS dit jaar niet echt volg… heb het te druk met andere dingen….die weliswaar geen medaille opleveren, maar wel veel voldoening en dat is denk ik meer waard op de lange termijn… ;-D

  • moimoi
    22 februari 2018 - 17:06

    Ik houd niet van medailles maar heb dan oko last van mijn jeugdtrauma 🙂
    Won ik een keer een medaille bij sport, kreeg iedereen er 1 dat jaar, omdat de vereninging huppeldepupjaar bestond… jeugdtrauma geboren…..

    Qua nutteloze talenten ga ik niet eens aan beginnen 🙂 ik heb namelijk het nutteloze talent van het niet afkrijgen van lijstjes 😉

    • Esther Vuijsters
      22 februari 2018 - 17:15

      Hahahaha dat trauma 😂

Leave a Reply