Néé, zo kun je niet zíjn! – Pubertaal II

'Nee, máma', zegt  Annabel verontwaardigd, 'zo kun je niet zíjn!'

Tja. Ook de tiener krijgt langzamerhand puberneigingen en bezigt de bijbehorende pubertaal. Zo kun je niet zíjn. Het is dé uitdrukking van de brugklas en het slaat in dit geval op een feest van de sportvereniging. Of althans, op mijn reactie op dat feest: 'Nee An', had ik gezegd, 'half twee is leuk voor de oudere leden, voor jou vind ik het te laat. Zo laat mag je niet blijven.'

Nog vriendelijk

Toen ik vervolgens niet in ging op haar smeekbedes (veelal; ‘van papa mag het vast wel’ en ‘mijn vriendinnen mogen tot het laatst blijven’), werd ze echt boos en kreeg ik van alles naar mijn hoofd. Oké, het was nog niet zo erg als bij mijn vriendin, die onlangs te horen kreeg: “Jullie verpesten mijn leven!”, maar toch, het was niet bepaald zoet wat er uit het mondje kwam.

Ik was niet meer de liefste mama van de wereld. Iets dat ik toch járen ben geweest. (De prijzen die ik heb gewonnen, staan nog op de vensterbank!)

Puber in wording

Annabel, puber in wording, is momenteel erg eigenwijs. Dat is irritant - vooral als ze bijvoorbeeld een vraag stelt over haar huiswerk en dan mijn uitleg gaat corrigeren – maar goed, zij is in elk geval nog wel te volgen, qua taal. Liz daarentegen praat tegenwoordig wartaal. Neem nou laatst, ze ging oppassen, ik vroeg haar wáár ze ging oppassen en ze mompelt iets over een autogarage, ‘daar in de buurt van die garage, daarachter of nou ja, ergens' en sluit af met ‘maar eigenlijk is het daar geloof ik helemaal niet’.

Huh?

En als ik dan om opheldering vraag (‘Liz, denk even na bij wat je nu zegt, probeer minimaal één heldere zin te formuleren!’) kijkt ze verward op en weet alleen ‘huh?’ uit te brengen. Huh? Ook zo’n puberwoord. ‘Met wie heb je afgesproken?’ ‘Huh?’ ‘Hoe laat ben je thuis?’ ‘Huh?’ ‘Hoe heet je?’ ‘Huh?

‘Huh’ stond niet in de Puberbingo. Het had daar wel moeten staan.

Kwaad naar boven

Maar goed, terug naar Annabel. Die is kwaad naar boven gestampt. Ze heeft er flink de pest in, want behalve dat feest was er ook al onenigheid over de aanschaf van een nieuwe schoenen én een logeerpartijtje waarbij ik niet akkoord was gegaan met vier (!) logés (‘An, dat is geen logeerpartijtje, dat is een slaapfeestje!’). Dus zit ze er al even. En dat is natuurlijk niet zo gezellig.

Oplossing

Gelukkig weet ik uit ervaring dat ze vanzelf weer naar beneden komt. En dat we dan een oplossing vinden voor dat feest, de schoenen en het logeerpartijtje. Niet dat ik mijn standpunt zal herzien, of haar gewoon haar zin zal geven, maar hé praten en iets uitleggen dat kan altijd. ‘Omdat ik het zeg,’ zul je niet snel uit mijn mond horen. Nee, daar had Annabel helemaal gelijk in. Want zo ben ik niet.

Of, nee, ik bedoel natuurlijk...

‘Zo kan ik niet zíjn!’

Tagged ,

3 Responses to "Néé, zo kun je niet zíjn! – Pubertaal II"

  • gjans
    20 maart 2018 - 23:41

    oh, dat vraagt wel geduld!!!

  • Misssannah
    21 maart 2018 - 08:54

    Super om zo iets van de taal van andere generatie mee te krijgen 🙂

  • Moi
    21 maart 2018 - 09:32

    😹😹

Leave a Reply