Min-eerste!

Turnen is moeilijk. Maar rékenen?! Dat is ook bést lastig.

Kan je nagaan hoe ingewikkeld het wordt, wanneer je die zaken moet combineren. Want wat nou als je aan de éne kant te horen krijgt dat je achtste bent, terwijl je eerder heb gehoord dat er bij de onderlinge wedstrijden in jouw categorie slechts zéven meisjes meededen? "Huh?" riep Annabel dan ook verbaasd, "ben ik dan min-éénde?!"

belVierde vieren

Ze bleek uiteindelijk gewoon achtste. Van de tien meisjes.

Maar dat was vorig jaar. Dit keer was de uitkomst wat duidelijker. Niet dat ze had verwacht iets te winnen - er deden nu een heleboel verenigingen mee en het niveau van de selectie is hoog - maar ze werd vierde! En ja, dan sta je wel náást het erepodium, maar je hebt mooi wel een medaille op je borst hangen. Supertrots was ze (en wij ook) en van de eerdere twijfel en 'misschien wil ik er wel een keer mee stoppen' was nu niets meer te bekennen.

Naar bed met medaille

Die avond ging ze naar bed met haar nieuwe medaille. Eerder gewonnen prijzen lagen naast haar kussen. "Ik heb zo'n zin in woensdag", zei ze, toen ik haar een kus kwam brengen. "Want dan mag ik weer turnen. Ik ben al een keer vierde geweest, en derde en tweede, maar nooit eerste!" Ik aaide haar over haar hoofd. "Je was een keer bijna min-eerste", grapte ik.  "Mamma," lachte Annabel, "dat kan alleen op papier, met rekenen. Niet in het echt, met turnen en zo."

Kijk! Ze is niet alleen beter geworden in turnen.

Tagged , ,

One Response to "Min-eerste!"

  • Granny
    1 februari 2015 - 17:00

    Echt Belletje.xxxx
    GOED MEISJE!!
    GEFELICITEERD!!
    Opa vindt het gezellig om jou in de auto naar turnen te brengen.
    Dan de radio op hard en zingen maar…

Leave a Reply