Ze maakte het uit met me!

Vroeger waren we de drie – vrouwelijke - musketiers.

We woonden in dezelfde plaats, waren even oud (geboren juni, juli, augustus) en droegen ons haar in dezelfde staartjes. Die staartjes vervingen we later door lange, losse haren toen we ons speelterrein verlegden van schoolplein naar café.

Mijn beste vriendin

Onze drie-eenheid hield stand tot halverwege mijn studie. Ik zag ‘m niet aankomen, de preek over alles wat er mis was met mij. Als apotheose pakte vriendin haar tas en stampte de kroeg uit. Mij verbijsterd achterlatend.

Eenmaal thuis kreeg ik er ruzie over met mijn toenmalige vriend, die vond dat ik hem wel even eerder had kunnen bellen, en toen ik hem vertelde wat er was gebeurd met ‘mijn BFF’ merkte hij op dat hij dat geen excuus vond.

Lekker dan!

Het duurde nog een paar weken en toen waren ze allebei uit mijn leven. Mijn beste vriendin én mijn vriend. De een was het (kennelijk) zat met mij, de ander was ík zat. En daar zat ik dan in mijn eentje.

Ik probeerde de zaak met Vriendin nog te lijmen. Mocht niet baten. Ze ontkende mijn bestaan volledig. Zei tegen Andere Vriendin dat ze niet over mij wilde praten. En zo eindigde dus onze vriendschap. Ze had het uitgemaakt en wilde geen vrienden blijven.

Gezellig bijkletsen op een begrafenis

De eerste tijd liep ze weg als ze mij zag. Maar later kwamen natuurlijk Gelegenheden. Bruiloft, begrafenis, een kroonjaar, en vaak zag ik haar dan weer. Bij zulke gelegenheden was ex-Vriendin allerhartelijkst. Ze kwam meteen naar me toe, wilde weten hoe het met me was en raakte niet uitgepraat.

Ik heb dat altijd vreemd gevonden. Of je ‘kent’ elkaar, of níet, toch?! Ik had er moeite mee, werd zenuwachtig van haar. Had het gevoel dat ze iets wilde bewijzen. En ik merkte dat ik niet onbevangen met haar kon praten, dat wat ze had gedaan me nog steeds raakte.

Surrealistisch

Gisteren was ik op een high tea, Andere Vriendin werd veertig en het was supergezellig. Ex-vriendin was er ook. Ik had weer datzelfde vreemde, bijna surrealistische gevoel, toen ik met haar sprak. Ze vertelde enthousiast over háár veertigste verjaardag, waar ik uiteraard niet bij was.

Volgende maand ben ik aan de beurt, ik ben de laatste. Andere Vriendin is er bij maar ex natuurlijk niet. Waarschijnlijk was ze er ook niet bij geweest als ze vriendschap niet  zo abrupt opgezegd had (ik geloof dat ik haar  ‘als type’ ook eigenlijk helemaal niet leuk vind) maar dan had ik daar toch een heel andere gedachte bij gehad.

Have a nice life

En toen we zo gisteren samen naar de parkeerplaats liepen en elkaar gedag zoenden, wenste ex-vriendin met veel plezier met mijn verjaardag. Het leek haar niets te doen dat zij er niet bij zou zijn, alsof ze de jaren vriendschap gewoon door de wc gespoeld had.

En misschien vond ik dat nog wel het ergste. Die ontkenning van wat er was.

6 Responses to "Ze maakte het uit met me!"

  • manon
    7 juli 2013 - 13:21

    Ik herken je verhaal. Hoewel mijn ‘vriendin’ het ‘uitmaakte’ op 13-jarige leeftijd, deed dat ontzettend veel pijn. En ze heeft het niet eens in mijn gezicht uitgemaakt, maar heeft opeens niets meer van zich laten horen. Fietste ze naar school zonder mij en was ze niet thuis als ik bij haar langs fietste. Ik ben nu 38 en heb haar sinds mijn 13e niet meer gezien. Ik zou graag nog eens met haar willen praten. Gek, zo’n vriendin blijft net zo belangrijk als je eerste verkering.

  • Ilse
    7 juli 2013 - 21:55

    Ja ik heb hetzelfde meegemaakt en ondanks dat ik degene nooit meer heb gezien sindsdien, denk ik er soms toch wel eens aan. We waren echt dikke vriendinnen en ik zag het totaal niet aankomen. In gedachten heb ik het zo vaak “doorlopen” Waar is het misgegaan? Ik kan het nog steeds niet bedenken…..

  • Ilse
    7 juli 2013 - 21:56

    Mooi geschreven trouwens!

    • esther
      7 juli 2013 - 22:24

      Zenx, en begrip is altijd fijn 🙂

  • Gabrielle
    8 juli 2013 - 10:58

    Dapper, zo’n eerlijke blog!!Respect!

  • Miranda
    9 juli 2013 - 10:21

    Een herkenbaar verhaal, ik kan me zelfs niet eens meer herinneren waarom de vriendschap plots eindigde. Waarschijnlijk zouden we er als volwassenen nu hartelijk om lachen…

Leave a Reply