Mijlpaal! (Maar of je daar nou blij van wordt?!)

Het is zover.

We hebben officieel het punt bereikt waarop ons Elfje zich voor haar moeder begint te schamen.

Doolhof van matten

Zo stonden we afgelopen vrijdag samen in de turnhal, waar Annabel met haar groepje een doolhof had gemaakt van matten. Iedereen moest/ mocht daar doorheen. Ook moeders en zusjes. Het doolhof leidde naar de blokkenbak alwaar een spel werd gespeeld: mep elkaar van de balk af met de grote kapokblokken.
Ik, altijd in voor leuke spelletjes, wachtte de instructies verder niet af en schopte snel mijn schoenen uit. “Kom ook!” gilde ik naar Liz terwijl ik richting de blokkenbak tijgerde.

Minzaam wees mijn dochter op haar zere knie.

Rollende ogen

Toen ik later op de balk stond, en samen met Annabel de blokkenbak indook, zag ik nog nét voor ik lachend tussen het kapok belandde de rollende ogen van mijn dochter. Sowee, die was echt not amused! Alsof ik naakt voor haar klasgenoten had staan dansen! (Misschien is ze daar trouwens wel écht bang voor, want ik word tegenwoordig al met veel misbaar tegengehouden als ik ook maar in de búúrt kom van de groep 8-actieradius! Met het kerstdiner mocht ik niet eens een foto in de klas maken!)

"Oké, je mag een foto maken. Maar NIET op Facebook of Instagram zetten. En OOK niet op je blog. Of op Twitter. En NIET op je mobiel aan anderen laten zien."

Schattig pubertje

“Ik ga dus écht niet meer mee naar turnen hoor”, zegt ze vol walging, als we even later in de auto zitten. “Dit hoef ik dus écht niet te zien! Dat mijn móeder in de blokkenbak ligt.” Ik pest haar door te zeggen dat ze een schattig pubertje is. Waardoor ze nog nijdiger wordt.

Evengoed wil schattig pubertje wel graag dat ik later die avond meeloop naar dansles want het is zo donker buiten. We zijn de deur nog niet uit of ze grijpt mijn hand. Gezellig. Onderweg zingen we een kerstliedje.

Ellenlange supergedetailleerde verhalen over vriendinnen, over de klas en hihihihi over jongens. Maar naar mij luistern, ho maar! Alleen diepe zuchten krijg ik....

Verschrikkelijk leuke grap

Maar eenmaal bij de danshal laat ze me meteen weer los. Een beetje zenuwachtig kijkt ze om zich heen. “Ik zal maar niet mee naar binnen gaan he?,” grap ik. “Dan hoef je je ook niet voor je rare, hysterische moeder te schamen!”

Ik wil haar net een high five en een knipoog geven – ik maak tenslotte een verschrikkelijke leuke grap – maar daar krijg ik de tijd niet voor. Mijn dochter zucht opgelucht en zegt: “Fijn dat je het begrijpt mam.”

Meer lezen? Op Vrouwonline schrijf ik over de 'duurzame' plannen van ... Annabel!

Tagged , , ,

3 Responses to "Mijlpaal! (Maar of je daar nou blij van wordt?!)"

  • Loh
    21 december 2014 - 20:12

    Haha, geweldig geschreven! Hier duurt die fase nog ff, mijn dochter zit in de ik ben twee en ik zeg nee fase, ook erg vermoeiend af en toe….

  • Linda van der Klooster
    21 december 2014 - 22:16

    ach, Ilse is nog maar vijf en moppert soms al dat ik niet zo raar moet doen…

  • Tanja
    22 december 2014 - 00:39

    Ik denk dat zo’n fase er echt bij hoort 🙁 Je kunt er maar beter om lachen! 😉 Na de pubertijd word de schaamte wel minder maar verdwijnt niet helemaal. Regelmatig hoor ik nog mahamm

Leave a Reply