Met goed fatsoen… of niet?

Annabel bijna jarig en Paul gaat op reis.

Het gevolg: pappa is er niet op de verjaardag van zijn Kleine Meid. En aangezien de Kleine Meid dat niet leuk vindt, beloof ik om - ter compensatie - met de beide meidjes uit eten te gaan. En de Kleine Meid mag zeggen wáár!

Hierop mailt Paul: “Goed idee. Maar neem dan even een vriendin mee, anders lijk je net zo’n gescheiden moeder!”

Huh? Waar komt dat nou weer vandaan?

Waarom zouden mensen dat denken? Dat ik een gescheiden moeder ben? Zie ik er zo uit, zonder mijn man? Hoe zíet dat eruit dan, een gescheiden moeder? Ja, zonder man. Maar verder? En dan dénken ze dat. Nou en? Wat is er zo erg aan een gescheiden moeder? Er zijn er zoveel, het is onderhand zieliger voor de kinderen wanneer de ouders nog bij elkáár zijn.

Mannenhater

Terwijl ik sta te koken denk ik nog eens over het mailtje na. Stel hè, stél - ik trek 'm even door - dat ik een vriendin meeneem. Wat dan? Dan is het gezellig. Kunnen we samen een wijntje drinken. En leg ik - zoals altijd - mijn hand op haar arm als we moeten lachen. Tja, en dan weet je het wel. Dan denkt iedereen natuurlijk onmiddelijk dat ik een kunstmatig geïnsemineerde lesbienne ben (niet dat ik daar wat tegen heb, hè), met anti-Russische sympathieën! Ja, misschien zien ze me wel aan voor een mannenhater, of nog erger, een Opzij-lezeres! Help!

Arme, árme kindertjes

Een ‘gewone’ vriend meenemen dan? Voor 't goede fatsoen en om ellende te voorkomen? Dan lijken we voor de Grote Onbekende een gewoon gezinnetje! Maar wat dan, als ik een békende tegenkom? Die denkt dan natuurlijk dat ik vreemdga! Dat ik lekker met mijn minnaar lig te rollenbollen in de ballenbak van het pannenkoekenhuis, terwijl mijn man in het buitenland zit. En die bekende zet ons dan op Facebook en dan ben ik straks écht een gescheiden moeder. Arme, árme kindertjes!

Hey brother....

Mijn broer! Ja! Dat is de oplossing ! Onbekenden zien een gezin, bekenden denken hooguit: “Wat gezellig, een familiereünie!” Althans.... totdat er iemand op het idee komt dat er méér aan de hand is. Want wie zegt dat ik niet in een incestueuze relatie met mijn broer verwikkeld ben? Zoals in Hamlet, waarbij de moeder het met de oom deed! Ieuw! Of zoals de broer en zus in Hotel New Hampshire van Irving. Geen gezellige verhalen hoor want daar ging uiteindelijk níemand meer uiteten!

Aargh! Ik denk dat ik maar gewoon een pizza bestel!

9 Responses to "Met goed fatsoen… of niet?"

  • dine
    5 juni 2014 - 10:54

    Er gewoon lekker voor gaan en laten denken die mensen…… 🙂 Niks mis mee hoor , als je een moeder en 2 leuke meiden in een restaurant ziet denken de meeste mensen “goh, wat leuk, die mama neemt haar kinderen mee uit eten!” en niks anders…..
    Bon appétit alvast !

  • Corine
    5 juni 2014 - 11:28

    grinnik…
    wel een rare opmerking hoor, van Paul! ik zou alleen iemand anders meenemen omdat je anders gillend gek van wordt van twéé die continu aandacht vragen. Hoewel je dat waarschijnlijk met de uithuizigheid van Paul ook wel gewend bent.
    dat is nl wat mij af en toe opbreekt als gescheiden moeder, die verder verre van zielig is

  • esther
    5 juni 2014 - 11:32

    Ik denk dat hij het als grapje bedoelde maar met Paul weet je het nooit 🙂

  • Moeke
    5 juni 2014 - 12:04

    haha, ik denk ook dat het een geintje is.. Lekker in je eentje gaan met de meiden. Maakt het uit. Papa moet overwerken en mama heeft geen zin om te koken… nieuwe versie. 🙂

  • Jelte
    5 juni 2014 - 12:31

    Zooo dat gaat weer lekker 🙂

  • odette
    5 juni 2014 - 14:28

    Ik zou ook lekker alleen met je dochters uit eten gaan…..

    Wat een dilemma ik moet eerlijk bekennen dat ik niks achter een moeder alleen zou zoeken, Moeder met vriendin zou ik inderdaad als stelletje zien. Maar wel gek nu ik over na denk man alleen zou ik wel als een alleenstaande vader zien.

  • Jozien
    5 juni 2014 - 16:08

    Ik denk heel vaak dat dingen niet zo zijn zoals ze op het eerste oog lijken. En mensen kletsen altijd! (en niet altijd zo kwaad bedoeld) Daarom zou ik me nergens iets van aantrekken. Mijn zus en ik hebben al zo vaak iets samen gedaan, met haar kinderen en later met mijn kinderen. Ik heb echt geen moment ooit gedacht dat iemand ons voor lesbisch stel zou aanzien (en wat dan nog??). Vanwege het onregelmatige werk van mijn man zijn we afzonderlijk ook al heel wat met ze op pad geweest. Nou ja, het zal wel grappig bedoeld zijn geweest van Paul.

  • esther
    5 juni 2014 - 16:32

    Ik heb het natuurlijk expres een béétje overdreven he? Dat snappen jullie toch wel? 🙂

    Ik denk bij vrouwen ook niet zoveel behalve als ik twee vrouwen zie die heel erg lesbisch zijn omdat ze bij voorbeeld lekker knuffelen. Dan denk ik: He, een lesbisch stel, hahaha, meer niet.

    WEL denk ik heel vaak: o daar heb je weer zo’n gescheiden man of: daar heb je weer zo’n man die zonodig iets móet doen met zijn kinderen. Die zitten dan de hele tijd op hun mobiel en geven de kinderen teveel snoep.

    Ja, dat is stigmatiserend. Maar het klopt vaak wel.

  • Tanja
    7 juni 2014 - 05:17

    Ik merk wel dat ik niet zoveel denk 🙂 Ik zou gewoon met mijn dochters gaan en er helemaal niet bij stil staan wat anderen zouden kunnen denken. Niet dat ik me daar veel van aan zou trekken hoor 😉 Ik leef mijn leven zoals ik denk dat het moet en anderen mogen rustig vanalles van me denken 😛

Leave a Reply