Veni Vidi jammer joh!

Op dag één van week vijf verprutste Liz haar proefwerk Latijn.

“Geef niets hoor”, troostte ik. “Maak je dat ook eens mee.” Ze staat geloof ik een 8,5 gemiddeld voor al haar vakken en een 9 voor Latijn, dus haar cijferlijst kan wel wat hebben.

Dag twee en drie

Maar Liz vond het maar niets. Ze had dan wel iets minder geleerd dan normaal, maar een onvoldoende was nou toch ook weer niet de bedoeling. “Ik hoef echt geen tien. Maar met een zesje zou ik nu al blij zijn.” Dag twee en drie stonden in het teken van gemopper over het verprutste proefwerk. “Maar wat hád je dan voor cijfer?” vroeg ik uiteindelijk. Waarop ze antwoordde: “Weet ik niet, nog niet terug.”

Dag vier

Op dag vier veranderde er iets. Eigenlijk, bedacht Liz, was het wel oké dat ze eens een slecht cijfer haalde. Misschien zouden haar klasgenoten dan stoppen met zeuren over haar prestaties. Ze had net alweer het hoogste cijfer voor de wiskunderepetitie gehaald en iedereen had gezucht: “Dat zal wel weer Lizzy zijn.”

Dag vijf

Op dag vijf had ze zich erbij neergelegd dat ze een slecht cijfer zou krijgen voor Latijn. Tegen haar klasgenoten had ze verteld dat ze het proefwerk écht slecht had gemaakt, en ze had flink wat bijval gehad, dus er waren er meer die het niet zo goed gedaan hadden. Verbondenheid alom.

Dag zes en zeven gingen voorbij zonder noemenswaardige bijzonderheden.

Dag acht

Op dag acht stonden de cijfers op internet. Haar score: een 8,8. “Opgelucht zeker?” vroeg ik. Het leverde me een boze blik op. Nee. Natuurlijk was ze niet opgelucht. Ze was pissig. Ze had tegen iedereen gezegd dat ze een laag cijfer had en nu nam niemand haar meer serieus.

“Waarom heb ik nou niet gewoon eens gewoon een 3 of een 4”, zuchtte ze. “Zelfs met een 5 was ik al heel blij geweest.”

Ik zuchtte met haar mee. Pubers.

Tagged ,

5 Responses to "Veni Vidi jammer joh!"

  • Margje
    11 februari 2016 - 10:01

    Oh jee, wat ellendig, een 8,8 😉
    Maar jeetje zeg, wat een goede cijfers! Moet ze er hard (veel uren) voor werken, of gaat het redelijk relaxt?

  • Eline
    11 februari 2016 - 10:03

    Luxeprobleem. Maar je zal er als puber maar mee zitten 🙂

    Mooi kijkje in de puberwereld weer!

  • Esther Vuijsters
    11 februari 2016 - 10:05

    Ze werkt wel echt heel hard Mar, that’s Liz. Ze is slim en erg gedreven (dat laatste mag soms tandje minder) dat werpt vruchten af, maar heeft natuurlijk ook nadelen, hahaha.

  • Suus
    11 februari 2016 - 15:44

    Leuk en herkenbaar stukje…
    (en wat een gave agenda… 😉 )

  • Tanja
    15 februari 2016 - 02:30

    Ik had dit luxe probleem nou nooit, ik was dan ook redelijk lui 🙁 Ok, ik lette in de les wel heel goed op maar voor proefwerken leren werd snel afgeraffeld. Zo’n beetje gemiddeld stond ik en ik vond dat wel best. De dochters heb ik wel goed gestimuleerd en daarmee ging het leren veel beter 🙂
    Voor een puber zoals Liz is het onduidelijk wat nu beter is, heel mooi verwoord in deze blog!

Leave a Reply