It’s Oh So Quiet Sssshh Ssshh

Parttime alleenstaand?

Mijn man is weg! Mijn kinderen ook!

Tijdelijk hoor, tijdelijk. (Geen paniek, geen Amberalart, ook geen huwelijksaanzoeken.) Ze komen morgen alweer terug. Alle drie. Althans, zo is het afgesproken.

From Russia with love

Ons gezin is al een week versnipperd. Man zit in Rusland en kinderen vonden het gezelliger bij oma. En ik? Ik ben een soort kinderloos eenoudergezin. Parttime alleenstaand. Is dat al een status op Facebook

Het voelt echt raar. Heel raar. Zo vreemd om het hele thuis voor jezelf te hebben. Om alleen op te staan, tegen niemand te hoeven praten (ik praat nu opvallend veel tegen de valkparkiet, soort afkickverschijnsel vermoed ik) en: om ’s ochtends weer eens wakker te worden van de wekker!

Moord!

Niemand maakt me ’s nachts wakker, niemand produceert lawaai. Het huis is volkomen stil. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen zo’n acute stilte bedreigend vinden, maar ik heb daar geen last van. Ik houd wel van een beetje dooie boel op z'n tijd. Sterker nog, ik keek gisteren vóór ik ging slapen Criminal Minds waarbij een seriemoordenaar het op single vrouwen had gemunt. Hij stalkte de dames en bracht ze op gruwelijke wijze om het leven. Heerlijke serie. Ik had louter prettige dromen!

Omdat ik het kan

Het is ook gek om volledig je eigen tijd te kunnen indelen. Niemand die vraagt wanneer we gaan eten (uit pure baldadigheid at ik gisteravond pas om half tien ‘s avonds), er is geen enkele druk met betrekking tot de bedtijd en ’s avonds wandel ik zomaar de deur uit (als ik zin heb). Alsof ik weer negentien ben en net op mezelf woon.

Opvallend genoeg merk ik wel dat ik ietwat verslons. Ik stel de afwas uit (afwasmachine is nog steeds kapot) bij gebrek aan afwasmaatje en ik maak het bed niet meer op. De was is nog niet gedaan en ik heb al een paar dagen niet meer opgeruimd. Ik, die altijd zo controlfreakerig door het huis rent en gilt dat iedereen ‘zijn zooi’ moet opruimen, ik verhufter!

Nou ja, lang zal het niet meer duren. Morgen haal ik de meiden op en komt Paul weer thuis. Dan kan het normale leven weer beginnen. Dan ga ik weer opruimen, afwassen en afstemmen. Dan is het vrije leven weer voorbij.

En terwijl ik ondertussen alvast snel even het bed opmaak, koester ik de herinnering aan de afgelopen dagen. Nu al. Voor straks. Als het huis weer vol leven in.

4 Responses to "It’s Oh So Quiet Sssshh Ssshh"

  • Pantervrouw
    22 augustus 2013 - 19:15

    Boeiende status levert je situatie op. Haha je verhuftert. Lekker hè om even weer gewoon Esther te zijn zonder al die rollen? Ook al geniet je vast enorm van de thuiskomsten. Maar wat je er nou van moet vinden dat het bij oma gezelliger is…?
    En je bent dus niet in je dromen in de kofferbak van de veelnamige man beland. Ik ook niet deze week! Soms komt een restje van de serie ineens ’s nachts terug hihi.

  • corrie
    22 augustus 2013 - 19:53

    Lekker eej, ff helemaal niks moeten.
    Kan daar zo van genieten.

  • Sabine
    22 augustus 2013 - 22:36

    Geniet van t vrijwillige karakter van je status

  • Tanja.h
    24 augustus 2013 - 12:54

    Je was dus even Just me 🙂 En nu zit je weer in je vaste patroon, ik denk dat dit je ook wel goed bevalt 😉

Leave a Reply