In wat voor eeuw leeft hij?! (Gastblogger Claire)

Hi! Ik ben Claire. Sinds kort schrijf ik elke week een stukje op Esthers blog. Als gastblogger. Claire is niet mijn echte naam, dat komt omdat ik op zoek ben naar een nieuwe baan. Mijn ervaringen wil ik graag met jullie delen. Maar niet direct met mijn potentiele nieuwe baas. Dus vandaar, een pseudoniem.

~~~~~~

Op mijn eerste sollicitatiebrieven heb ik tot toe nog geen reactie gehad. Dat wil zeggen, niet van bedrijven. Van mijn man daarentegen …

Hoezo vier dagen?

Het gebeurde tijdens een etentje met vrienden. Ik vertelde dat ik aan het solliciteren was. Mijn vriendin vond het spannend – ze weet dat ik weg wil bij het bedrijf waar ik nu zit - en ze vroeg waarop ik zoal solliciteerde. “Alles op het gebied van personeelszaken,” zei ik, “en dan voor vier dagen.” Zegt mijn man ineens: “Víer dagen? Je werkt toch drie dagen? Hoezo ineens vier?”

Grapje zeker?

Iedereen viel direct stil. Behalve ik, ik begon te lachen. Onze kinderen zijn nota bene dertien en achttien. Die laatste woont niet eens meer thuis. Maar wat denk je, het was geen grap! Hij was bloedserieus! Hij werkt fulltime, ik parttime en dat moest zo blijven, vond hij. Hij had weinig zin om meer te gaan doen in het huishouden.

In wat voor eeuw leeft die vent van mij joh?

Kind drie?

“Joh”, zei ik, “als ik meer ga werken dan nemen we toch een hulp? En de rest van de taken kunnen we verdelen.” Nou, dat vond hij maar onzin. En hij wilde geen ‘vreemde’ in huis. Ik werd hoe langer hoe chagrijniger en het bezoek wist niet meer waar ze moesten kijken. Het had mij altijd logisch geleken dat ik weer meer zou gaan werken als de kinderen groot waren, maar kennelijk had ik een ‘kind’ over het hoofd gezien.

Lekker dan zeg

Afijn. Onze vrienden zijn vrij snel na het eten vertrokken. En uiteraard eindigde de avond in ruzie. Die is helaas nog steeds niet uitgepraat (nu twee dagen geleden). Man doet net of er niets aan de hand is en heeft het er niet meer over.

Maar het laatste woord is er nog niet over gezegd. Wat een onzin. Ik solliciteer gewoon voor vier dagen. Misschien ga ik er wel vijf werken! Wat denkt hij wel niet?!

PS Op de afdeling is het rustig. Ik ben niet meer bij mijn leidinggevende geroepen en iedereen doet vooralsnog weer normaal.

6 Responses to "In wat voor eeuw leeft hij?! (Gastblogger Claire)"

  • Sharon
    24 september 2015 - 10:46

    Oh Claire, wat naar…

  • Lonneke V
    24 september 2015 - 10:48

    Vind je het niet gevaarlijk dit zo op te schrijven? Of weet je man niet dag je blogt? Lijkt mij niet zo’n fijn gevoel.

  • Cynthia
    24 september 2015 - 14:13

    Mag ik heel eerlijk zeggen dat ik dit geen leuke blog vind. De kracht van Esther is haar humoristische en positieve manier van schrijven. Ook als er iets tegen zit weet ze er een mooie blog van te maken. Datzelfde geldt ook voor Inge. Heerlijk om te lezen die blogs. Maar deze verhalen voelen een beetje VIVA-forum achtig aan en voegen wat mij betreft niet zoveel toe aan deze site.

  • Esther Vuijsters
    24 september 2015 - 14:22

    Hahaha Cynthia, natuurlijk mag je dat zeggen. Ik ben via via met ‘Claire’ in contact gekomen en ik vond haar insteek (zoeken naar een nieuwe baan, de problemen hieromheen) wel interessant. Ik vond het juist een leuke afwisseling.

    Ik hoop dat anderen haar blog wél met plezier lezen. We zullen zien hoe het loopt 😉

  • gjans
    24 september 2015 - 19:28

    Ik kreeg een beetje het gevoel alsof het verzonnen was….inderdaad een beetje Viva-achtig.
    Maar goed, dat is maar een stem

  • T-pol
    25 september 2015 - 21:15

    Mooi verhaal Claire en ik lees graag het vervolg

Leave a Reply