I love pillen!

Ken je dat? Dat een lawaai pas opvalt, wanneer het plots stil is? Ja? Ken je dat? Dat heb ik nu. Niet met geluid maar met (de afwezigheid van) pijn!

Wie mij al een tijdje volgt (dat wil zeggen, langer dan zeven jaar) weet dat ik wel eens last heb van gewrichtsklachten. Zo’n zeven jaar geleden is daar zelfs een etiket op geplakt (palindroom-reuma) maar daar is mijn lijf zó van geschrokken dat de klachten (ontstekingen) na die tijd spontaan afnamen.

Maar nu are the bitches back!

Maar de pijn is geleidelijk teruggekomen. Hij stalkt me! Eerst mijn ene schouder, toen de ander. De ene dag was het erger dan de andere dag. Er kwam een pols bij en ik ging naar de fysio. Die manipuleerde en gaf oefeningen. Het verlichtte maar het ging niet over. Ik stopte met aquarobics want ik kon niet meer goed met mijn armen zwaaien.

Here comes House!

Hardlopen ging nog goed, tot een paar dagen geleden. Toen kreeg ik er ook opeens last van mijn been bij. Dat was het moment dat ik bedacht dat ik toch eens langs de huisarts moest. Ik sliep niet meer goed (werd steeds wakker als ik op mijn zij draaide) en nu liep ik ook mank? Ik leer verdorie Gregory House wel.

Dus ging ik naar de huisarts.

De huisarts constateerde twee peesontstekingen (in beide schouders) een ‘soort van’ slijmbeurs-ontsteking in mijn been. En die pols? Die was dik en rood. Waarschijnlijk ook ontstoken.

En hoe gaan we dit oplossen?

“Eerst maar eens die ontstekingen onder controle krijgen”, zei de huisarts. Hij schreef me een flinke hoeveelheid pillen (ontstekingsremmers, pijnstillers) voor en zei dat ik vooral door moest gaan met fysiotherapie. “Ik verwacht dat je lichaam het daarna wel weer zelf oppakt.”

Naar de apotheek

Direct na de eerste pil ontstond een soort ‘wow!’-gevoel. Wow, wat lekker, ik kon weer vrij bewegen. Werken zonder last van mijn schouders, ontspannen slapen (zelfs op mijn zij!). En nu ben ik al twee dagen euforisch. Ik had helemaal niet door dat ik zoveel last had! Zoals ik al zei, soms besef je pas hoe aanwezig iets is, wanneer het opeens áfwezig is.

Afijn. Dat wilde ik even met jullie delen.

Natuurlijk is het niet fijn om pillen te moeten slikken, dat geldt voor iedereen. En deze kwaal had ik liever niet gehad (ach, dan had ik wel weer wat anders gehad). Maar nu het er zo op aan komt, kan ik het niet laten om het te zeggen.

Wat fijn, dat er medicijnen zijn!

Tagged , ,

2 Responses to "I love pillen!"

  • Ellen
    9 juni 2016 - 10:20

    Wat naar dat het weer terug is gekomen! En wat fijn dat je nu minder pijn hebt. Sterkte ermee!
    Tja ben het met je eens, medicijnen slikken is niet fijn, maar het is wel heel fijn dat ze er zijn! Helaas soms nodig.

    Oh ja en voor de zekerheid, in mijn familie komt veel reuma voor en zwemmen in gewoon water is dan meestal te koud, maar zwemmen in extra warm water helpt heel goed, ook om juist soepel te blijven. Daar heb je zelfs speciale reumazwemuren voor. Weet niet of je daar iets mee kan, maar omdat je gestopt was met aquarobics…

  • versiermoeder I
    9 juni 2016 - 23:05

    Daar moeten we het tijdens het versieren toch echt eens over hebben, ik doe de ladder morgen, oke?

Leave a Reply