Hup, wegwezen!

Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar wat mij betreft mogen ze wel weer naar school onderhand!

Ik bedoel, andere ouders vinden het misschien schattig om voortdurend onderbroken te worden, de hele dag achter de kont van het tuig de lieverdjes aan te lopen of om het eeuwige gekibbel aan te horen, maar ík ben er klaar mee.

Zeker na zo'n weekje totale rust is het contrast groot. Annabel is in de contramine en jammert om alles, Liz haar tics nemen in intensiteit toe (misschien omdat ze over een week weer naar school moet?), beiden worden brutaal en bovendien zitten ze elkaar voortdurend in de haren. ("Jij begon!" "Nietes, jíj begon!" "Mamma!") Aldus heb ik voor de laatste week alvast overgangsfase I ingevoerd: vroeger naar bed, rust, regelmaat en niet meer logeren.

Heus geen Cruella

Dat logeren trouwens, daar krijg ik ook echt een punthoofd van! Niet alleen is het een trend om elke nacht zo min mogelijk te slapen (en dáár worden ze chagrijnig van!), ik moet ook regelmatig bij nacht en ontij een kind halen of brengen! Ik bedoel dat deden wij toch echt niet, vroeger? Wij gingen gewoon logeren en als je dan de bibbers kreeg, dan had je pech. Kop houden en slapen. Ik weet niet precies waar het is misgegaan , maar ik heb er de afgelopen tijd al drie in pyjama naar huis gebracht! En ik ben echt heus wel aardig!

Koffie & Rust

Daarnaast is het buitengewoon onhandig om thuis de zzp'er uit te hangen ('een bedrijfje hebben' mag je als vrouw niet meer zeggen, heb ik gisteren op Twitter gelezen), als er steeds kinderen om je heen springen. Ik doe mijn best al mijn stukjes af te krijgen maar het voortdurende gevraagd, gejaag en gedaag (mag ik... wat lekkers/bakken/plakken/ander raar voorstel) komt de boel tekstueel niet ten goede. Hoe gezellig het ook is om met z’n allen koffie te drinken, ik kijk uit naar het moment waarop ik in alle rust achter de PC kan kruipen om mijn werk af te maken. Heerlijk.

Ik weet het , ik ben een ouwe zeur, maar die niet aflatende stroom aan geluiden (radio, dansmuziek, televisie, verhaal-over-wat-ik-gedroomd-heb) trekt een wissel op mijn humeur. Zíj hebben vakantie maar ík ben onderhand aan rust toe!

“Weet jij iets te doen voor mij?” vraagt Annabel, voor de zoveelste keer.

“Ja”, zeg ik. “Ga je schooltas vast maar inpakken.”

13 Responses to "Hup, wegwezen!"

  • Suus
    26 augustus 2013 - 09:21

    Ik sluit me hier volledig bij aan 🙂

  • Liv
    26 augustus 2013 - 09:26

    Hear-hear!

  • Manon
    26 augustus 2013 - 11:34

    Heerlijk zo’n laatste week. Het kan mij niet snel genoeg gaan. 🙂
    De jongste is vertrokken naar een week hutten-bouwen-onder-begeleiding (5 dagen lang tussen 9 en 3 rust). Met de middelste heb ik vanmorgen de schoolboeken gehaald, nu nog shoppen voor schoolspullen en de oudste .. ach, die zie ik toch weinig. Hij is vooral 16 jaar en is de hele dag chillen met vrienden of zit boven achter zijn pc. Maar ook hij mag ondertussen wel weer vertrekken richting school.

  • Anna
    26 augustus 2013 - 13:06

    Ik woon in een land waar de kinderen 3 maanden!! zomervakantie hebben… Ik ben er ook he-le-maal klaar mee! Gelukkig zitten wij ook in onze laatste week.

  • Marijke
    26 augustus 2013 - 13:39

    Ook hier zijn we de dagen aan het aftellen. Door onze verhuizing hebben ze twee maanden vakantie gehad. De jongste gaat volgende week voor het eerst naar school, ben benieuwd hoe ze het gaat vinden. De oudste ziet er erg tegen op, ze kent namelijk nog niemand in groep drie (en daarbuiten). Nog 7 nachtjes!

    • esther
      26 augustus 2013 - 14:00

      Dat is ook wel erg spannend Marijke!! En Anne hallo zeg, drie maanden ?! Zou ik cast niet overleven :-)) enyway, blij met jullie bijval 🙂 niet de enige dus!

  • Danielle
    26 augustus 2013 - 15:28

    die van mij is gelukkig alweer aan haar tweede week begonnen, ik was er ook helmaal klaar mee.

  • Gabrielle
    26 augustus 2013 - 16:51

    😉

  • corrie
    26 augustus 2013 - 18:49

    Was er in de basis en middelbare school ook altijd helemaal klaar mee hoor. Intussen studeert de een en de ander werkt. Maar werkte dus niet vanaf half mei omdat hij ziek was, veel pijn, niet slapen. Reumatoloog, kwam niks uit. Neuroloog, kwam weinig uit. Op zich natuurlijk goed nieuws maar daar ben je niet mee geholpen. Gelukkig gaat het nu een stuk beter, dank zij een fantastische natuurarts, en flink wat hulp van de acupunctuur naalden.
    Is nog niet helemaal over, maar gaat een stuk beter. Omdat hij ziek was werd hij ook nog ontslagen in zijn proeftijd, terwijl hij al een half jaar gewerkt had bij dat bedrijf, maar dan via het uitzendbureau. Gelukkig heeft hij ander werk gevonden en is sinds vorige week weer aan de slag.
    Vandaag is ook het HBo in Brabant weer begonnen, dus terug naar de routine van alledag.
    HEERLIJK!

  • Linda van der Klooster
    26 augustus 2013 - 20:23

    Zo herkenbaar!
    Het is gewoon niet te doen, werken met het grut in huis.

  • Lizzy
    26 augustus 2013 - 20:26

    Nou, van mij mag het nog véél langer duren, maar eerlijk is eerlijk ik heb er ook best zin in om weer met hoofdpijn in bed te liggen omdat het nog te vroeg is en af en toe mijn tas te vergeten. 😉

    • esther
      26 augustus 2013 - 20:27

      Ha! Kiek dan, sportieve reactie van mijn eigen grut :-))

  • dine
    27 augustus 2013 - 12:13

    Oh wat leuk, Liz geeft zelf nu ook antwoord…het is echt over met de rust daar bij jou in huis !!

Leave a Reply