Hoofd, schouders, knie en teen …

lizfeest2Het was gezellig op een soort begrafenis-achtige manier.

Niemand wilde naar huis, iedereen wilde haar tot steun zijn. Ze wilden iets dóen, haar helpen, mij helpen. En vooral wilden ze weten hoe het met de patiënt was. Die kwam uiteindelijk op krukken en met een drukverband om haar knie aan, half lachend, half huilend.

Spoed eisende hulp

Wanneer kinderfeestjes eindigen op de eerste hulp is dat meestal geen goed teken. En het ging juist zo goed met Liz’ knie. Ze kon de meeste dingen weer doen. Ze stond zelfs op het punt om weer te gaan tennissen. Twee keer per week fysiotherapie en elke dag thuis oefenen had zijn vruchten afgeworpen.
Maar op de trampoline ging het helemaal verkeerd. Ineens stond er een vriendinnetje voor mijn neus. Ik zag de paniek in haar ogen en wist meteen dat het mis was. Zo’n gillend kind, daar wen je nooit aan. Ze had zo’n pijn dat ik haar niet mocht aanraken.

Euh? Fietssleutel?

Liz moest uiteindelijk van de trampoline worden afgedragen. Uiteraard waren we op de fiets en moest Paul eerst naar huis om de auto te halen. En natuurlijk was er toen ook nog een vriendinnetje haar fietssleuteltje kwijt. Toen Paul eindelijk naar de spoedeisende hulp kon vertrekken, fietste ik met de overgebleven meisjes naar huis. "Liz huilt nooit", zei er een. "Ze zei dat er weer iets knapte in haar knie", zei een ander. "Hoe moet dat nu met de musical?" Ik probeerde niet te luisteren, maar ik hoorde alles.

lizfeest

Tuin zonder feestje ...

Bijzonder feestje

Thuis veranderde de stemming. Van bedrukt werd hij bijna vrolijk. Er werd direct een ‘welkom-thuis’ campagne voor de patiënt uit de grond gestampt. Op de straat werd een kunstwerk gemaakt met stoepkrijt, er werd een buffet klaargezet, extra ballonnen gekocht, alles werd gedaan om het hun vriendin naar de zin te maken. “Ik vergeet dit feestje nooit meer”, zei één van de meisjes. Ik moest mijn best doen om niet in tranen uit te barsten.

Nieuw begin?

En zo eindigde het weekend minder feestelijk dan dat het was begonnen. Het leven bestaat uit concentrische cirkels, wordt wel eens gezegd. Vorig jaar november startte er zo’n cirkel voor ons. Hij kromde zich langs artsen en behandelplannen. Doorkruiste vele andere cirkels en veranderde flink wat patronen.

En eindigt nu op de plek waar hij ooit begon. Terug bij af.

Wordt vervolgd

NB het avonturenspel / de speurtocht Duistere Devilot was erg leuk. Gelukkig zijn we hiermee begonnen, dus dit kon nog uitgespeeld worden. De review volgt nog.

Tagged , ,

13 Responses to "Hoofd, schouders, knie en teen …"

  • Miran
    29 juni 2015 - 14:54

    Arme arme Liz. Wat een pech. Heel veel beterschap meisje! X

  • MdG
    29 juni 2015 - 15:19

    Beterschap!!! Je hebt wel een toepasselijk aantal likers nu op je FB pagina (911)

  • Astrid1975
    29 juni 2015 - 15:37

    Jeetje, wat een pech voor Liz! Veel sterkte voor haar en voor jullie gewenst!

  • Linda van der Klooster
    29 juni 2015 - 16:09

    Veel sterkte!

  • Muts
    29 juni 2015 - 17:09

    Ooh, wat een pechvogel! En juist nu het eindelijk mooi weer is/wordt, dat is extra balen. Sterkte voor Liz!

  • granny
    29 juni 2015 - 18:05

    Weer komen de tranen…
    Zo sneu!!:-((

  • Inge
    29 juni 2015 - 18:38

    Ahhh shit zeg! Wat een domper. Sterkte! X

  • versiermoeder I.
    29 juni 2015 - 23:05

    Oh die Lizzy en o mama… en papa en Annabel natuurlijk. Wat een pech. Nu moet je het gewoon van je familie en vriendinnen hebben. Laat ze je maar goed helpen nu Lizzy!

  • DeniseM
    30 juni 2015 - 09:18

    He gets, wat schrikken zeg! Ik heb een paar keer moeten slikken tijdens het lezen. Mooi opgeschreven, maar wat naar zeg. Sterkte hoor!

  • dine
    30 juni 2015 - 12:11

    oh wat vervelend, en net voor de vakantie…arme Liz, ze was zo goed op weg…sterkte voor jullie allemaal ! *knuffel*

  • Cyn22
    30 juni 2015 - 12:59

    Ach wat ontzettend sneu 🙁 Sterkte!

  • KarinH.
    1 juli 2015 - 12:06

    Wat een pech. Veel sterkte!

  • Nicky
    3 juli 2015 - 03:57

    Jeetje wat sneu! Veel sterkte xx

Leave a Reply