Het (roze) snoepje voor de ziel

Ik ben de laatste tijd wat beslommerd.

En door dat beslommerde ben ik erg druk. Zowel in mijn hoofd als in mijn doen. (Niet in mijn laten, ik geen tijd voor 'laten'.) Daar komt nog dan nog bij dat mijn man afwezig is én mijn ouders op vakantie zijn. Ja, dan kán er wel eens iets mis gaan. Op allerlei fronten.

Lachen met mij!

Nou leveren die beslommeringen doorgaans wel grappige situaties op – het  moment waarop ik me omdraaide om een tweede bord spaghetti te pakken, terwijl de portie van het eerste bord in mijn hand afgleed was werkelijk hilárisch – waarover ik dan weer fijn kan bloggen, maar eerlijk is eerlijk, de schade is onderhand aanzienlijk!

zinziLubbertieten

Zo is heb ik onlangs niet alleen mijn mooie nieuwe broek verpest (inderdaad, de spaghettiesaus!), ik waste ook al drie bikini’s en een BH aan gort. En ik vergeet steeds vaker dingen. Ik sta op kantoor zonder sleutels, ik kom thuis zonder mijn agenda (en met de post, die naar het postkantoor had gemoeten) en laatst heb ik het zelfs voor elkaar gekregen om mijn auto ergens te vergeten! (Was ik, na het afleveren van een pakje, gewoon naar huis gelopen!) Soms staan de tranen me dan tot de lippen, om maar te spreken met een mooie tutti die ik onlangs ergens hoorde.

Auw!

Ik ben dus (te) druk. En ik zit met dingen. Het levert stress op. En verpeste kleding. En af en toe een blauwe plek (ik ben motorisch al niet zo handig en als ik drie dingen tegelijk doe, dan beschadig ik mezelf). Maar er zijn ook dingen die energie opleveren. Die er voor zorgen dat mijn leven nog steeds een dikke 8 krijgt! Ik krijg steeds vaker leuke (schrijf)opdrachten, man, wat geniet ik daarvan! (Binnenkort lees je alles over de Geluksmomentjes die ik mocht verzorgen voor de Staatsloterij!) Alleen tja, die beslommeringen. Die gaan niet zomaar weg.

Roze snoepje (nee, geen ibuprofen)

Collega M. vindt dat ik té druk ben (al weet zij ook wel dat het nu even niet anders is) en in het kader van hart-onder-riem kreeg ik voor mijn verjaardag van haar een roze luchtje. Zinzi Jewel. Het is zoet en er zit vanille in. “En vanille,” zegt mijn collega, “is een snoepje voor de ziel”. Dat heeft ze eens gehoord, van een aromatherapeut.

“Jeetje,” zei Paul, toen hij – koffer in de hand – me een knuffel gaf. “Wat ruik jíj zoet!”

“Ja he”, bevestigde ik. “Dat is mijn snoepje voor de ziel, dat je ruikt.”

En jij? Welk cijfer geef jij je leven?

inf

3 Responses to "Het (roze) snoepje voor de ziel"

  • Mariella
    6 september 2014 - 12:43

    Ik geef het leven een 7; lijfelijk gaat het niet super maar geestelijk gaat het goed (hoewel ik slecht slaap dus geestelijk ietwat afwezig ben maar dat interesseert me dan weer niks 😉 ).
    Het motorisch onhandige hoekje is bij mij op vakantie (ik ben al zeker een week nergens tegen aan gelopen!) van mij mag het weg blijven; is echt aan te raden!

    Hopelijk kun je het weekend een beetje ont stressen en een beetje bijkomen.
    Trouwens; het voordeel van je kleding verwassen is natuurlijk wel dat je kunt gaan shoppen 😉
    Fijn weekend!

  • Miran (collega M)
    8 september 2014 - 09:30

    Oh cute! Mooie blog! dikke knuf! xx

  • Linda van der Klooster
    8 september 2014 - 10:09

    Heel herkenbaar dit. Sterkte en succes voor ons! 🙂

Leave a Reply