Het alternatieve Kerstverhaal

Kerstavond, 2002

Het was een koude, donkere nacht. Ik was, met mijn dikke buik, mijn man en een pot weckfruit, onderweg naar mijn geboorteplaats. Voor het kerstdiner. Gelukkig hadden we een auto kunnen lenen. Anders had ik nog de hele reis moeten lopen!

Ik wist dat ik een bijzonder kind zou krijgen want een tijdje geleden was er een engel aan me verschenen. Ze heette vriendin F. en zei dat ik me moest voorbereiden op een buitengewone baby. “Dat kan namelijk niet anders,” zei de engel. “Met zo’n moeder.”

Heilig geest

Het kindje in mijn buik schopte. Paul was natuurlijk geschrokken, toen ik hem vertelde dat ik zwanger was. Ik verzekerde hem dat hij de vader was en niet d’een of andere ‘heilige geest’ (die had al eens vaker ergens een kerstkind verwekt, zei Paul). Nadat de vader van de schrik was bekomen zei hij: “Ik hoor bij jou en je kind.”

We stopten onderweg om te tanken. Toen Paul betaald had, zei hij dat hij de Os en de Ezel had gezien. De Ezel zat achter de kassa en de Os stond ernaast te roken. Ik zei dat hem niet geloofde. Alsof een os zou roken?!

Met Kerst telden we onze zegeningen. Ik was uitgeteld en liep op alle dagen. Ik hoorde geen engelen zingen, maar wel heel veel kerstliedjes. Last Christmas en zo. En de ster die het hardst schitterde hing in onze eigen kerstboom. Tijdens het gourmetten liet ik glazen, borden en andere onderdelen van het servies op mijn buik balanceren. "Ik ben zo moe", zuchtte ik. "Wil je op mijn rug?" bood Paul aan.

Kerst ging en het nieuwe jaar kwam. Nog steeds was er geen kindje. Het werd 2, 3, 4 januari en nog steeds was dat vredeskind (dat oorlog voerde in mijn buik) nog niet naar buiten gekomen. Ik was superdik. Mensen die me zagen begonnen schaapachtig te lachen. Buiten waren vuurtjes. Schapen en vuurtjes. Zou dat iets betekenen?

Speenvarken?

Uiteindelijk begon het te rommelen. Midden in een winternacht, van vier op vijf januari en in de ochtend van vijf januari – het sneeuwde weer – kwam mijn kind ter wereld. Engelachtig ja, maar krijsend als een mager speenvarken. “Ik kan me niet herinneren dat er een mager speenvarken bij hoorde”, zei ik verwonderd “bij dit verhaal.”

Er kwamen heel veel mensen met geschenken. De kerstboom stond nog en het was vredig en zalig.

De Drie Bloggers

De volgende dag, 6 januari, kreeg ik bezoek van de Drie Wijzen. De Engel was ook aan hen verschenen. "Goh", zei ik. "Ik wist niet dat jullie vriendin F. ook kenden?!" De Wijzen stelden zich voor als De  Drie Bloggers. Twee van Viva en één van Vrouwonline. Ze waren de Ster gevolgd, zeiden ze. "Die ene in onze kerstboom?" riep ik verwonderd.  De bloggers zeiden dat ik dit verhaal op moest schrijven. “Want later”, voorspelden ze, “zullen duizenden mensen het met Kerst lezen.”

Een weet je, ze hadden gelijk.

boom

 

 

9 Responses to "Het alternatieve Kerstverhaal"

  • Tanja
    26 december 2013 - 11:29

    Inderdaad een bijzonder kerstverhaal en helemaal op z’n Esthers beschreven :-)Het zinnetje “ik hoor bij jou en het kind” vind ik ontroerend en zo’n kort zinnetje zegt zo veel!
    Die van de os en de ezel getuigt van veel humor bij jullie allebei en ik zag het bijna voor me. Een geërgerde Paul die afrekent met de ezel en een grote vent die denkt dat daar roken wel veilig is 🙁 Een leuk stukje over een bijzondere kerst voor jullie en jullie zullen er wel iedere kerst aan moeten denken en aan he “speenvarken” vertellen :-)Enne….. jouw ideale kerstboom verbaast me eigenlijk niet 😛

  • Dine
    26 december 2013 - 11:30

    🙂 wat een heerlijk kerst verhaal, ik zit ondertussen al weer op mijn werk ( we hebben maar 1 kerstdag in Frankrijk) maar dit maakt het helemaal goed !
    Fijne 2 kerstdag voor jou en de jouwen !

  • esther
    26 december 2013 - 11:30

    Dank je Tanja, Merrie X-mas!

  • esther
    26 december 2013 - 11:30

    U too Dine (wat magertjes btw…)

  • leeuwtje (Gea)
    26 december 2013 - 11:31

    Wat weer een super leuk verhaal van je hand Esther.
    GEWELDIG!
    Fijne kerstdagen gewenst omringd door dierbaren.
    En we wensen jou , je gezin en jullie dierbaren veel liefde, geluk & gezondheid toe.

  • Marianna
    26 december 2013 - 11:55

    Die os en die ezel! Ik zeg, dit moet het officiële Kerstverhaal worden 🙂

  • Granny
    27 december 2013 - 19:42

    Ik weet het nog…zo mooi zo lief!! En zo teder.:-))

  • Mariella
    30 december 2013 - 08:09

    Ik lees het nu pas, maar wat een geweldig kerstverhaal!
    Volgend jaar de film ervan? 😉

    • esther
      30 december 2013 - 09:46

      Hahaha soort soof? Maar dan es?? :-))

Leave a Reply