Help! Ik weet het even niet meer….

Gisteren zag ik tot mijn grote schrik dat er een soort mini-bitchfight was ontstaan op mijn blog.

Lezer 1 vond het jammer dat er zo weinig gepost werd (daarop reageerde ik nog met een berichtje over keuzes maken) waarop lezer 2 zei: ‘maak dan ook écht een keus’. Daarop reageerde lezer 3 dat ze heel goed begreep dat ik genoot van mijn nieuwe baan en dat bloggen, na zo’n 100 jaar, niet meer bovenaan mijn To Do-list stond. Lezer 3 haalde vervolgens uit naar lezer 1 en 2 waarop lezer 1 en 2 boos werden op lezer 3.

Had ik inderdaad meer aandacht besteed aan mijn blog, dan had ik de discussie eerder opgemerkt. Nu zag ik het pas twee dagen daarna, hetgeen illustratief is voor de manier wanneer ik momenteel met mijn website omga.

Oude foto's
En er is meer dat er op wijst dat de focus is verdwenen. De foto’s in de header zijn inmiddels 3 jaar oud, de pagina Tutti Frutti wordt niet meer bijgewerkt en, inderdaad, als ik eens per drie weken blog, dan is het veel.

Jullie missen mij?
Wat ik me niet had gerealiseerd is dat mensen mij echt missen. Mensen die dagelijks, of in elk geval heel regelmatig, langskwamen om de stukjes te lezen, om te reageren en om te kijken of één van de gastbloggers zich misschien weer had gemeld. Die mensen waren jarenlang mijn trouwe lezers en die laat ik op deze manier in de steek.

Iets om over na te denken.

Blog offline zetten?
Ik heb regelmatig overwogen mijn Blog offline te zetten en verder te gaan met mijn Pagina op Facebook. Maar het feit is, ik krijg nog vaak e-mails van mensen die genieten van (oude) blogs die ze via Google op trefwoorden hebben gevonden. En de Tutti-pagina’s worden nog steeds heel veel bezocht. Daarbij: zo af en toe krijg ik de geest (of een goed idee) en dan wil ik heel graag nog een blog schrijven. Hier kan dat. Voor mij waren dit destijds genoeg redenen om mijn blog niet te sluiten.

Maar dat neemt niet weg dat ik meer rekening had kunnen houden met mijn vaste lezers. Die ben ik wat verschuldigd en daarom bied ik mijn excuses aan. Sorry.

Blog = tijdslurper
Het feit is dat een blog bijhouden gewoon heel veel tijd kost. Toen ik nog zzp-er was en mijn geld (deels) verdiende met freelancen was mijn blog een belangrijk ‘commercieel touchpoint’ zoals dat in marketingtermen zo mooi heet. Zo voelde het niet voor mij, maar dat was het wel. Ik kreeg er opdrachten door, ik had een fanbase en daarnaast haalde er vooral veel voldoening uit.

Ik ben grondig
Dat touchpoint is nu niet meer nodig. Toen ik koos voor mijn baan als contentmarketeer ben ik behoorlijk rigoureus te werk gegaan. Oude baan opgezegd, bedrijfje uitgeschreven bij Kvk, opleiding NIMA gestart. Zo ben ik. Ik ben grondig. En ik geniet enorm van de baan die ik nu heb, de groei die ik daarin binnen het bedrijf doormaak. Het werk daar past echt zó goed bij me.

Ik was het wel van plan ....
Ik wilde nog wel graag en vaak blijven schrijven op mijn blog. Dat was ik ook echt van plan. Ik merkte echter dat ik minder tijd had voor mijn blog en dat dit ook direct ‘voelbaar’ was: er gebeurde niet zoveel meer met mijn blogs. Er werd minder gelezen, geliked, gereageerd. Dat motiveerde mij weer niet heel erg om door te schrijven.

En voor je het weet zit je op een bloggemiddelde van 1 blog per maand.

Waar gaat het heen?
Afijn. Een heel verhaal. En voor wie goed leest is het wel duidelijk: ik twijfel. Ik schrijf nog voor Vrouw maar ook daarover twijfel ik. Ga ik daar stoppen en hier weer meer schrijven? Ga ik opzoek naar een ander blad om een column te mogen schrijven? Ga ik toch weer vaker (en over andere dingen) hier schrijven? Zet ik mijn blog offline en ga ik op mijn Facebookpagina verder? Ik weet het even niet meer.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jullie dit zien? Wat vinden jullie?

Tagged , ,

24 Responses to "Help! Ik weet het even niet meer…."

  • Miranda L
    26 oktober 2017 - 09:48

    Lekker doen waar jij je goed bij voelt!

  • Linda van der Klooster
    26 oktober 2017 - 09:50

    Het gaat om kwaliteit en niet om kwantiteit. Als jij een keer per maand een mooi blog schrijft vind ik dat beter dan een paar keer per week wat haastig in elkaar gedraaide oppervlakkigheden.

  • Jennifer
    26 oktober 2017 - 09:51

    Doen waar jij de goed bij voelt. Volg je hart! Ik lees je graag (al jaren, want ook al half fossiel), maar kan me ook goed voorstellen dat je er klaar mee bent.

  • Esther Vuijsters
    26 oktober 2017 - 10:00

    Tnx.
    Desalniettemin begrijp ik de eerdere reacties wel heel goed: als ik iets opbouw en dan opeens wegloop, dan is dat raar. Ik ben blij dat de dames het aangekaart hebben.
    Ik hoop het hiermee toegelicht te hebben.

    En Jennifer: hahaha 🙂

    Overigen staan de reacties waar het over gaat onder de blog ‘de/het plafon(d)’ (Mocht iemand ze zoeken).

  • gjans
    26 oktober 2017 - 10:52

    Ik ga ook voor kwantiteit! En ik vind sorry echt niet nodig; iedereen heeft het druk.

  • Esther Vuijsters
    26 oktober 2017 - 11:45

    Nou ja, het heeft natuurlijk wel te maken met bepaalde verwachtingen. Die heb ik zelf gecreëerd. In dat licht zijn de reacties wel te begrijpen. Maar als het goed is, zijn ze nu bijgesteld 🙂

  • Marcha
    26 oktober 2017 - 11:58

    Doen waar jij je goed bij voelt, maar eerlijk is eerlijk ik geniet altijd ontzettend van je leuk geschreven blogs ! Dus wat mij betreft ga je lekker door 😏

  • Cora
    26 oktober 2017 - 13:23

    Hoi Esther, ik las je blogs altijd heel graag, en ja ik mis ze. Maar jij moet doen wat goed voelt, en in ieder mensenleven zijn periodes waarin andere zaken meer relevant zijn. Eerst was ik thuis oppasmoeder, en werk ik (alweer 10 jaar) in het onderwijs, dus ik snap het. Aandachtspunten verplaatsen zich, kinderen worden groter. En sorry zeggen is niet nodig, maar ik zou het wel jammer vinden als je helemaal stopt. Sterkte met je beslissing nemen, hartelijke groeten

  • Manuela
    26 oktober 2017 - 13:42

    Lekker blijven bloggen wanneer jij wilt en waar je wilt. Hou rekening met je eigen gevoelens en voel je niet verplicht naar anderen toe om alle blogpunten te onderhouden.. Wat ooit begon als een uitdaging kan misschien na 20 jaar als verplichting gezien worden. En hoe leuk ook voor anderen, als jij bezig bent met andere zaken die voor jou prioriteit zijn en meer uitdaging bieden,dan is dat jouw keuze!
    Misschien zou je een wekelijkse rubriek kunnen schrijven, met een vaste dag waarop deze geplaatst wordt? Of misschien kun je ook aangeven dat een blog vanaf heden alleen op Facebook te volgen is? Doe waar jij je fijn bij voelt. Waar je ook schrijft, ik blijf je volgen 😉

    Groetjes, Manuela

  • Esther Vuijsters
    26 oktober 2017 - 14:06

    Vind ik geen slecht idee Manuele! Het punt is, dat snap ik heel goed, het is irritant om steeds te kijken en dan te zien dat er niets nieuws is.
    Ik denk verder….

  • Esther Vuijsters
    26 oktober 2017 - 14:06

    Vind ik geen slecht idee Manuela! Het punt is, dat snap ik heel goed, het is irritant om steeds te kijken en dan te zien dat er niets nieuws is.
    Ik denk verder….

  • Moi
    26 oktober 2017 - 14:34

    Hoi Esther, eerlijk gezegd was ik niet zozeer boos op ‘lezer 3’ en was het sowieso niet bedoeld als bitchfight, vervelend als het zo overkwam. Ik stoorde me alleen aan haar opmerking dat we dan maar zelf blog moesten schrijven. Alsof je alleen maar (kritische) feedback mag geven op een blog als je zelf ook blogt. En het was zeker niet mijn bedoeling je aan te vallen, het is jouw blog en je moet doen wat je zelf wilt. Het rare effect van een blog wat al jaren bestaat is dat je vaste lezers, waarvan ik er een ben, gaan verwachten dat het blijft zoals het altijd geweest is. Alleen gaat het leven door en komen er andere dingen op je pad die voorrang krijgen op wat je daarvoor gedaan hebt. Maar of je ermee stopt of het anders aan gaat pakken of het laat zoals het nu is met af en toe een blog als je tijd en inspiratie hebt, is allemaal prima, tenslotte moet je het vooral zelf leuk vinden, daarvoor heb je een blog. Snap dat de keuze moeilijk is, het is tenslotte iets wat je jaren met heel veel plezier hebt gedaan en waar ook nog een stukje van je hart ligt. Dat gooi je ook niet makkelijk weg. Sterkte met de overpeinzing en dank voor je nadere toelichting.

  • Esther Vuijsters
    26 oktober 2017 - 15:29

    Hi Moi, tof dat je even reageert.
    Ik verval in herhaling, maar ik zeg het nog nog een keer: ik begrijp het. 🙂 Het heeft te maken met verwachtingen. Echt aangevallen voelde ik me niet hoor. Maar sommige woorden hebben nou eenmaal een lading en die roept dan weer een reactie op, enzovoorts. Zo’n ‘oprisping’ als het gekibbel van een paar dagen geleden is m.i. goed om even te resetten. Ik ging erover nadenken en ik schreef een blog over. En ik ben blij met de reacties.
    Wb de ‘fight’, tja, het is snel zo dat ‘op papier’ dingen snel bot overkomen, dat werkt eigenlijk alle kanten op. Dan is zo’n discussie snel ontstaan. Dat snapt Dine ook heus wel en Cleo ook. Dus we houden er over op.

    En we gaan gewoon verder met leuke dingen doen, al dan niet met af en toe een blog. Dank voor je reactie.

  • Els
    26 oktober 2017 - 20:20

    Ha Esther,

    Ook ik lees je al vanaf de tijd dat je meiden nog heel klein waren en ik ben een gluurder, of hoe noem je dat? Iemand die in ieder geval nooit reageert en alleen maar geniet van je mooie, herkenbare, leuke, vrolijke, emotionele, humoristische stukjes. Ik blijf zo af en toe je site checken om te kijken of er wat nieuws staat, want het lijkt net of ik jou en jouw gezin een beetje ken. Fijn dat je dit stukje even geschreven hebt. Ik hoop dat je blijft doen waar je energie van krijgt en dat je zeker datgene doet waar je hart je naar toe leidt, maar ook dat je ons af en toe nog eens laat genieten van je heerlijke stukjes en dus dat mooie inkijkje in je leven.

  • Misssannahcake
    26 oktober 2017 - 20:34

    Ik lees al heeeeeel lang mee en even preken voor eigen parochie ik heb geen facebook dus als t alleen op facebook is dan lees ik t niet meer. Ik zou t niet op facebook doen want dan is t hun content. Verder ja ik begrijp t denk ik. De kinderen worden groter en hoeven hun belevenissen niet door hun moeder verwoord in de blog te zien misschien. De kelder en rusland verhalen van de man zijn ook misschien niet meer van nu. Sommige updates vond ik altijd super grappig en leuk. Ook de gastblogger Dewi herinner ik me nog. En zoiezo altijd veel meer reacties door lezers 🙂 op je blogs. Ik zou t leukst vinden zo nu en dan een leuke blog op deze site toch nog, over 40 plus zijn, werkende moeder, over content marketeer zonder over t bedrijf te schrijven maar ik weet niet eens wat t eigenlijk inhoudt. 🙂 Over huizen, inrichtingen, verbouwingen, boeken, leren ach zo nu en dan 1 misschien want ik vind je humor grappig. Oooook begrijp ik heel goed als niet want t is echt veel werk en persoonlijk ook nog op t openbare web… in ieder geval ik vond en vind t leuk en kijk zo nu en Dan en dan zie ik t wel of dr wat nieuws staat of niet ha zo is t tot nu toe gegaan. Je had idd een kleine ‘community’ mooi toch

  • Misssannahcake
    26 oktober 2017 - 20:43

    Wat schrijf je dat lief en respectvol Els.

  • Esther Vuijsters
    26 oktober 2017 - 20:47

    Goh, ik geniet echt van de reacties. Was vergeten hoe leuk dat was. Een reden om het weer vaker te doen :-).

    Inderdaad, de meiden protesteren als ik teveel over ze schrijf. Dat was een tijdje behoorlijk aanwezig. Tegenwoordig hebben ze er minder moeite mee, als ik het ze laat lezen vinden ze het vaak grappig.

    Dat is meestal op Facebook maar inderdaad, dan is de content veel vluchtiger en niet langer owned. Ik zal ook dit meenemen in mijn gedachten :-).

    Dank Missannah en Els, voor jullie uitgebreide toelicht, heel mooi. tnx.

  • Nyn
    26 oktober 2017 - 22:08

    Ook ik reageer eigenlijk nooit, maar geniet altijd van je verhalen en humor. Je laat mij de wereld op een andere manier zien en dat vind ik erg leuk!
    Ik zou het super jammer vinden als je niet meer hier zou bloggen, want ik vind het erg leuk om te lezen!
    Succes met je keuzes!

  • Ellen
    27 oktober 2017 - 23:25

    In de VOL tijd las ik vrijwel dagelijks je blogs, en reageerde ook wel regelmatig. De eerste tijd op je eigen site ook nog wel. En op een gegeven moment kwam ik er simpelweg niet meer aan toe. Maar omdat ik op facebook wel je blogs voorbij zie komen, zijn er toch wel blogs die me nieuwsgierig maken, die ik dan ga lezen. Heel af en toe reageer ik dan nog. Maar ik lees er meer dan dat ik reageer.
    Ik snap je dilemma helemaal. En natuurlijk moet je vooral doen wat voor jou goed voelt. Dat allereerst.
    Wat ik leuk zou vinden? Ik vind de frequentie van 1 keer per maand wel prettig eigenlijk en als het een vast moment zou zijn, dan is dat ook makkelijk een gewoonte te maken, en weten mensen je wel te vinden. Je zou dat bv standaard bovenaan kunnen zetten oid. Stoppen zou ik jammer vinden, je schrijft zo lekker! En ik heb ook het gevoel dat sommige blogs eruit móeten. 🙂
    Succes met broeden!

  • Esther Vuijsters
    28 oktober 2017 - 12:37

    Haha ja, dat ze eruit moeten 🙂 Daarom is het ook weer zo lastig om een vast tijdstip te kiezen. Blogs komen op als poepen zeg maar 🙂

  • Ellen
    28 oktober 2017 - 21:54

    Snap ik helemaal, die noodzaak voel je dan ineens opkomen 🙂
    Van mij hoeft het ook niet, maar ik kreeg de indruk dat sommige mensen dat prettig vinden. En ik geloof dat ik ook wel eens gelezen heb dat blogs dan beter gelezen worden. Maar dat is geen reden om jezelf iets te verplichten wat niet goed voelt. Dat is zeker niet inspirerend.

  • Linda
    29 oktober 2017 - 14:09

    Zie het zo: Het blog is er voor jou, jij niet voor het blog…..

  • Silly
    11 november 2017 - 13:14

    Waarom zou je al je creativiteit aan ons lezers kado geven?
    In m’n schoentje of onder de kerstboom zou ik heel graag een boekje met jouw verzamelde blogs of columns vinden.

    Druist dit tegen je gevoel in; dan weet je waarvoor je het doet en zien we je hier weer terug 🙂

    • Esther Vuijsters
      12 november 2017 - 12:30

      Wat een leuke, lieve reactie 🙂

Leave a Reply