Grote mensen

Donker. Koud. Laat. Verlaten schoolplein.

De perfecte omstandigheden om te rommelen met clandestien vuurwerk. Tenminste, dat moeten die jongens gedacht hebben. Ik kon hun gezichten niet zien, ze hadden capuchons op, maar ze waren niet veel goeds van plan.

Ik liep in mijn eentje over het donkere plein. Nog een paar meter en dan was ik bij de deur de school. Ik was vroeg, de andere hulpjes waren er nog niet. Ik zou blij zijn als ik binnen was. Naargeestig hier, zeker met die jongens en dat vuur. Niets voor een meisje alleen.

Een van de jongens gooide een soort brandend lont weg. Hij mikte op het dak van de school. Ik zag de andere jongens in mijn richting kijken. Hun gezichten waren donkere vlekken maar ik raadde de vraag, of beter: het verlangen. Zou ze er wat van zeggen?

Bange poeperd

Maar ik durfde niet. Misschien hoorde het er wel bij, dacht ik, was het onschuldig. De grens tussen bezorgde ouder en zeikende moeder is soms erg dun. Ik stookte ook fikkies vroeger. En dat dak, dat haalden ze toch niet. Met zo’n stom lont.

Maar een tweede lont haalde het dak wél. Toch maar wat zeggen? En dan? Kreeg ik een grot bek zeker. Besloot de beslissing uit te stellen, nog twee meter tot de deur. Ergens ontplofte een rotje en direct daarna hoorde ik het hek. Stemmen. Ik was niet langer alleen, er kwamen óuders aan.

Ouders waren goed

Ouders. Ouders waren goed. Die zeggen er wel wat van, dacht ik. Die ouders. Dit is niets voor mij, hier moeten de grote mensen zich mee bemoeien. Die zijn verstandig, die hebben gezag. Grote mensen. Die weten van wanten.

Pas toen ik de deur achter me liet dichtvallen bedacht dat ik met mijn veertig jaar zo onderhand ook wel tot de grote mensen zou behoren.

9 Responses to "Grote mensen"

  • Jelte
    11 december 2013 - 11:01

    Je bent zo oud als je je voelt 🙂

  • Soxx
    11 december 2013 - 11:58

    ha ha! Ik laat het een beetje van de situatie afhangen, maar ik ben wel geneigd om zulke rotjochies even aan te spreken. Laats waren een paar aan het klooien met een vuilnisbak bij de KFC. Toen ik er wat van zei, spraken ze elkaar er op aan. En de cursus ‘kwaad kijken’ die ik bij een vriendin heb gevolgd (mensen doen een stapje achteruit als ze kwaad is) helpt dan ook wel mee 😉

  • moi
    11 december 2013 - 13:04

    hihi…ja, dat ken ik, dat gevoel nog niet tot de ‘grote’ mensen, dan wel volwassenen te behoren…en ik zit toch al aan de ‘verkeerde’ kant van de 40…Maar zou in dit geval waarschijnlijk een grapje hebben gemaakt, zo van: ‘jullie zijn wel heel vroeg met de jaarswisseling’ of zoiets….

  • Linda van der Klooster
    11 december 2013 - 14:53

    Haha, zo herkenbaar!

  • Tanja
    12 december 2013 - 04:02

    Hoezo groot, met 1.63 ben ik niet groot, die knapen waren vast groter 😉 Ik zou er wat van zeggen als ik denk dat er een gevaarlijke situatie kan ontstaan. En dan in mijn beste plat Nijmeegs vragen of ze hun goed wies kapot hebben en of ik de wouten (bargoens voor politie agenten) moet bellen? Ik zou een heel eind weg bluffen ook al was ik toch wel bang.:-( Je leest zoveel nare dingen he?

  • Brenda
    12 december 2013 - 08:34

    Ik probeer in zulke situaties een nongalante/semi-grappige opmerking te maken. Zo van: “Jongens, doen jullie wel voorzichtig? Jullie hebben je vingers minstens nog tot Oudjaarsavond nodig.”
    Dan weten ze dondersgoed dat je ze in de gaten hebt, maar vorm je geen bedreiging.
    Wel eng he dat we als volwassen mensen ons zo makkelijk laten intimideren door een paar tieners 🙁

    • esther
      12 december 2013 - 08:45

      O dat is een goede oplossing Brenda! Die ga ik onthouden!!

  • Moeke
    12 december 2013 - 10:24

    haha o wat erg. ik ben ook zo, maar ga die tip van brenda ook onthouden.

  • Gabrielle
    12 december 2013 - 21:46

    En ik ben zo iemand die meteen roept ‘OPHOUDEN!’ en daarna pas nadenkt of dat wel slim is….
    Maar tot nu toe nog nooit iets engs meegemaakt.

Leave a Reply