Van gifgasaanval tot Liegebeest

Esthers nieuwsblog

Geen tijd om de hele week mee te lezen? Het nieuws misschien gemist?

Vandaag behandelen we Wikileaks, de dekbeddendief, gifgasaanvallen en dit alles onder Arctische omstandigheden! Oftewel: het nieuws op macro- én microniveau, in vogelvlucht.

Ab ovo

Vorige week maandagochtend bereikte ons diverse berichten inzake gifgasaanvallen. De bewijzen daarvoor zouden echter niet waterdicht zijn. Nou hadden wij die zondagavond in Schoorl flink gesnackt en toen ik de volgende ochtend beneden kwam, had Paul de wc bezet. Ik zal je zeggen, de ruiten waren nog nét niet gesprongen, maar míjn gang was op dat moment heus een waterdicht bewijs van een gifgasaanval!

Wikileaks

Veel tijd om verder over chemische wapens na te denken had ik niet, want ik moest op tijd op mijn werk zijn. Ik had heel wat te doen en ik wilde niet te laat komen. Nederland krijgt tenslotte een nationale Wikileaks en voor je het weet, sta je voor de gehele natie te kakken. Dat stond ik overigens toch al, omdat ik zo dom was geweest een dekbed te stelen (en erover te bloggen). Per ongeluk? Ja, natuurlijk per ongeluk. Als ik bewust iets zou (willen) stelen zou ik wel een bank overvallen. Duh.

Sorry, wat zegt u?

Afijn, nadat ik het dekbed netjes naar de eigenaar van het vakantiepark had teruggestuurd (kon die man ook weer rustig slapen), was het weer tijd om de Twittertijdlijn te checken. Ik krijg regelmatig leuke taalverhaspelingen doorgetweet en ook deze week zaten er weer een paar briljante tussen! De mooiste kwam van camping Powned, waar iemand riep dat ze niet voor een ander ‘de eikels uit het vuur ging pissen’. Over jezelf te kakken zetten gesproken. (Maar goed, tegenwoordig zit er overal poep aan, dus je móet er wel schijt aan hebben!)

Inmiddels was de maandag naadloos overgegaan in de dinsdag en de Indian Summer die ik eind augustus voor mijn verjaardag had gekregen, liet zich nog bepaald niet zien. Regen, regen en nog eens regen. Niet leuk maar aan de andere kant ook wel weer passend bij de pepernoten die inmiddels alweer in de winkels lagen. Nou ja, dacht ik, terwijl ik de kranten doornam, het kan altijd erger. Je zou maar tweeëndertig dagen worden vastgehouden omdat de douaniers je aambeienzalf voor cocaïne aanzien. (“Bolletjes? Ja! Bolletjes!”)  Kunnen ze die truc niet eens bij Sinterklaas uithalen? Dat scheelt dan toch zeker weer een paar weken schoenzetstress.

Mag het een onsje meer zijn?

Op woensdag had ik een rustdag want toen moest ik weer naar kantoor. Mijn kinderen daarentegen hadden het erg druk want die moesten op opa en oma passen. Of was het nou anders om? In elk geval, ze gingen van sport naar feestje en weer terug. Moe van alles kregen ze ’s avonds ruzie één of andere onbenulligheid waarop Liz geïrriteerd tegen Annabel zei: “Waarom moet jij dan ook altijd zo Out of the Box denken!” Tja, dat dachten een heleboel leden van Greenpeace die dag ook. De organisatie verhoogde zomaar de donatie ‘tenzij’ de leden aangaven dat ze dat niet wilden. Groen zakendoen, heet zoiets. De meeste leden zagen dan ook groen van ergernis.

Facebookingen

De donderdag begon met het bericht dat het aantal aardbevingen door gaswinningen toenam. Jammer genoeg heb ik in dit stukje al een grap over Paul en het toilet gemaakt, dus vanwege het bereiken van mijn quotum houd ik me in. (Jammer, het was een mooie geweest!) In de tussentijd had ik niet alleen een nieuwe – volgens een aantal lezers nogal lelijke - tas gekocht en een column op Vrouwonline geschreven over kinderen en de geschiedenis, ik schreef zelf ook geschiedenis door een eigen Facebookpagina te lanceren. Onder de werknaam ‘like me’ probeerde ik mijn positie op Facebook te verbeteren. Het werkte! Binnen een paar dagen had ik meer dan tweehonderd likes. Ondanks die lelijke tas.

Vrijdag de dertiende bleek het niet alleen internationale dag van de chocolade te zijn, maar ook nationale scheidingsdag. Ik ging toevallig die avond uiteten met (onder andere) een echtscheidingsadvocate die opmerkte dat chocolade die dag bij haar gratis adviezen inderdaad goed van pas was gekomen. Ik heb haar persoonlijk ook meteen echtscheidingsadvies gevraagd. Niet dat ik van plan ben me te laten scheiden hoor, maar het was nou eenmaal gratis en ik blijf toch een Hollander.

Luchtaanval!

Zaterdag stond ik ietwat brak op. Etentje was overgegaan in drankje met alle gevolgen vandien. De dag begon met het bericht dat het kabinet nu wel echt overtuigd was van de inzet van gifgas maar dit keer was ik het. Evengoed stond ik  alweer vroeg langs het hockeyveld want Paul moest naar Into The Woods, een festitval (in het bos, goh) waarbij het zuipen langzaam overging in verzuipen, zo hard regende het.

Annabel en ik waren die avond samen thuis (oké, samen met een paar rare vogels!) en we genoten van een goeie film (Mees Kees). Ik hád nog voorgesteld om samen naar een item over de zevendertig doden bij een brand in een Russisch ziekenhuis te kijken, maar na ampel beraad kozen we toch voor Mees Kees. Om toch nog wat aan onze algemene ontwikkeling te doen, keken we daarna nog de helft van Happy Feet, een film die een uitzonderlijk goed beeld geeft van het leven in Arctische omstandigheden. We gingen tevreden slapen.

Rust

De zondag hielden we een rustdag. Vooral Paul, die een waterhoofd had van zijn festival. Toen ik hem vroeg hoe hij zich voelde riep hij vrolijk dat hij ‘topfit’ was, waarmee maar weer is bewezen dat het volkomen onterecht is dat dat McDonalds dit jaar de Liegebeest 2013-award heeft gewonnen!

Tot het volgende weekoverzicht!

3 Responses to "Van gifgasaanval tot Liegebeest"

  • DeniseM
    16 september 2013 - 21:40

    Hé, zoiets wilde ik ook doen op mijn nieuwe site. Ik maak steeds aantekeningen en heb zoveel ideeën dat het me soms duizelt, maar ben wel supergeïnspireerd! Ik wilde een soort ´Wat me opviel in de krant´-rubriek maken, maar bij mij dan de focus op buitenland, met een koppeling naar iets wat ik met dat land heb, omdat mijn site ook iets meer de reiskant op gaat.

  • Tanja H.
    17 september 2013 - 01:22

    Hahaha, sommige nieuwsberichten had ik gemist maar weer lachend ingehaald ! 🙂 Is het niets voor jou om tekstschrijfster te worden voor een satirisch nieuwsprogramma of item? Dan moet je gewoon “blind “solliciteren 😉
    @ Denise, ook een leuk idee! Wat leren over landen, heden of verleden, is altijd leuk en interessant.
    Het word ongeveer een dagtaak om alle blogs te lezen, maar ik dan ook (bijna) de hele dag de tijd ; -) Maar ik heb schijnbaar iets gemist, Susanne van de foto-blog zie ik niet meer bij de namen. Van foodblogs zie ik wel steeds nieuwe namen.

    • esther
      17 september 2013 - 17:35

      Hi Tanja! Goed dat erom hebt moeten lachen! Dat id altijd mooi om te horen 🙂 satirisch is idd het goede woord, ik hoop dat het een succes wordt! Ik vond zelf de combi landelijk en privé wel leuk! En ja. Suzanne is idd weg 🙂

Leave a Reply