Geniet, maar deel met mate!

Terwijl ik zonder gêne foto’s van cocktails en blauwe zwembaden via social media de wereld in stuurde, deed iemand anders op Facebook een oproep.

Gepoch op social media

Ik weet niet meer precies wat de inhoud  was, maar het was een verzoek aan andere ouders om hun kinderen een beetje te begeleiden bij het delen van vakantieverhalen op social media. Door al dat gepoch gepost van kinderen, dachten háár kinderen nu dat het normaal was om te gaan winkelen in Parijs of Milaan, dan wel op elke vrije dag (en minstens drie keer per jaar) het vliegtuig te pakken voor een mini-vakantie.

Waarom niet naar Bali?

Het grappige was, dat ik me bij het lezen van de post zowel schuldig als begrepen voelde. Begrepen, omdat ik er ook van baal dat mijn kinderen het raar (zo niet ‘oneerlijk’) vinden dat ‘iedereen’ op wintersport gaat (en zij niet). En hoezo zijn zij nog nooit in New York geweest? En Bali is ook leuk om op vakantie te gaan, of Mauritius, waarom kunnen we dáár niet een keer heen. "Kijk, die-en-die gaan er al jaren heen!"

Op Instagram en snapchat maken ze elkaar lekker, het ‘nènènènènè’, is bijna te horen.

Ondertussen op Snapchat

Maar ondertussen zaten diezelfde kinderen (mijn kinderen) én hun moeder(!) nu met hun kont aan het zwembad, lekker te delen dat ze nu in een luxe resort zaten. En dat ze ‘heerlijk’ geshopt hadden en – het kon niet op – aan een lekker drankje zaten dat werd geserveerd nota bene aan de bar achter de waterval ín het zwembad. Hoe luxe wilde je het hebben?!

En het enige waarom ik me druk maakte: dat ze geen foto’s van zichzelf in bikini zouden plaatsen. (Of nog erger: foto’s van míj in bikini!) Voor de rest: no limits.

Niet schuldig

Nee. Ik voel me niet schuldig om het simpele feit dat ik op vakantie ga. We hebben er hard voor gewerkt en als Liz niet vorig jaar tijdens de vakantie in een rolstoel had gezeten, hadden we het misschien niet gedaan. Of wel.

Nog wittere stranden

Maar die context, die ontbreekt op social media. Vooral bij kinderen. Die plaatsen een paar mooie plaatjes en er is altijd iemand verder weg geweest, naar een nog warmer land, met nog wittere stranden en een nog blauwere lucht. En drie weekenden Parijs verder komt alweer de vraag waarom ‘wij dat nou nooit doen’, zo’n weekendje weg.

De post bleef door mijn hoofd spoken.

En op een avond sprak ik erover met de kinderen. We kregen het over het ex-klasgenootje van Liz, waarvan de ouders zo ‘slim’ geweest waren het kind ziek te melden om een week voor de officiële zomervakantie naar een luxe oord af te kunnen reizen. Al op dag één stonden de foto’s op Instagram en was de hele klas nijdig.

Pronken met luxe is niet chique

Het verhaal erachter

O, er zat ongetwijfeld een verhaal achter. Overal zit immers een verhaal achter. Achter elke foto zit een verhaal. Soms een mooi verhaal, maar soms ook helemaal niet zo mooi als het lijkt. En hoe mooi het verhaal ook is, als andere mensen zich door jouw gekoketteer onprettig voelen, dan is het hoe dan ook geen goed verhaal.

Ik heb lol!

De eindconclusie was enerzijds dat mijn kinderen ‘heus wel’ begrepen dat ze blij moesten zijn met wat ze hadden en anderzijds dat ze bij het plaatsen van de foto’s aan het ‘verhaal’ erachter zouden denken. Niet: dit maakt mij cool, of: dit is normaal, maar: ik heb hier lol! En: kijk wat bijzonder!

Zwemmen en wegwezen

“Goed hoor”, zei Annabel, die haar telefoon snel in mijn tas gooide. “Mag ik dan nu weer gaan zwemmen?” Liz mompelde iets over drankjes aan de bar halen en weg waren ze.

Palmboomfoto

Ach ja, Instagrammen en Snapchatten zouden ze toch wel blijven doen. Óók over hun vakantie. Maar heel misschien dachten ze bij het plaatsen van de volgende palmboomfoto iets beter na over het verhaal achter de palmboom. Geniet, maar deel met mate.

En dan toch nog even delen: mijn vakantieverslag Alanya 2016 al gelezen? Klik hier.

3 Responses to "Geniet, maar deel met mate!"

  • Moi
    2 mei 2016 - 09:40

    Lijkt me goed idee om daar es wat meer in te relativeren, maar ook voor volwassenen. Want op social media heeft iedereen zo’n geweldig leven en vakantie…dat je soms zelf bijna denkt dat jouw leven niks voorstelt. En ja, we gaan er allemaal in mee en vergeten dat er inderdaad vaak ook nog een andere kant aan kan zitten.

  • Inge
    2 mei 2016 - 12:54

    Dit is een van de redenen waarom ik me buiten mijn zakelijke dingen niet veel op de sociale media begeef. Ik beleef mijn vakanties zelf wel en voel niet de behoefte om dit met iedereen te delen. Ik heb veel contact met mensen die bijna nooit op vakantie gaan en niet te veel geld hebben. Zelfs tegenover hen probeer ik mijn vakantieverhalen zoveel mogelijk te beperken. Ze weten wel dat ik ga skiën maar ik vertel er niet bij dat ik in een ontzettend luxe wellnessresort zat. Wat heb je er aan. Ik word er niet beter van als zij er mee geconfronteerd worden en ik ga de andere 51 weken graag normaal met ze om zonder dat ze me zien als iemand die dat kan bekostigen. Dat het eenmalig was na een heleboel sores dat weten zij niet, dus inderdaad de verhaal achter het plaatje.

  • Mariella
    2 mei 2016 - 13:38

    Ik vind het wel leuk om de vakantieplaatjes te zien hoor!
    Geniet er altijd van mee, Kan gewoon ook de prachtige plekken zien zonder dat ik er de deur voor uit hoef 😉

    En binnenkort ga ik ook spammen met foto’s…. hoewel ik mijn 1e echte vakantie in 27 jaar dan wel weer naar een warm land plan op het moment dat de zon hier ook zijn best gaat doen…
    Dat vind ik dan toch wel een beetje jammer 😉

Leave a Reply