Gastblogger Inge… is verliefd!

Vamos ao Brasil!

Ik ben Inge! En ik ben in Zuid-Amerika. Ik laat me verrassen door wat ik onderweg tegenkom. En door mezelf. Ik zie wel waar en wanneer het schip strandt. Zo nu en dan kom ik hier dus gewoon eens aanwaaien. Met een nieuw avontuur. Mijn eerdere blogs lees je hier (klik).

blog92Mag ik even zwijmelen? Want ik zweef een beetje, op het moment. En dat is vrij bijzonder. Mijn ex noemde mij “zo romantisch als een loden deur”. En dat klopt wel. Ik kijk liever naar The Exorcist dan naar The Notebook. Ik gedij goed op Slayer maar heb reanimatie nodig als je me te lang aan Céline Dion blootstelt. Ik ben van nature niet heel erg romantisch, dat geef ik toe. Maar toen…

 

 

Coca Cola Light Break!!!

blog93… gebeurde er iets speciaals. Het was een zonovergoten dag. Alex stond, met ontbloot bovenlijf, het zwembad schoon te scheppen. Die lekkere vent met zongebruind torso stond (en laat dit even op je inwerken) het Zwembad. Schoon. Te. Scheppen. Plots viel er een, ongetwijfeld hormonaal aangestuurd, kwartje. Maar dan nog; Wow, niet alleen “heb ik” een zwembad, er zit een heuse pool-guy bij. En wat voor één, Yummie! Nietsvermoedend en onverstoorbaar werkte Alex daarna verder aan het kniehoge gras dat gewied moest worden. Niets technologie, niets grasmaaier, een ouderwetse spade kwam eraan te pas. En nog meer zweet. Een tuinman, ook nog!

Ik zeg maar één ding: Coca Cola Light break!

Vurig verlangen

Deze prettige aanblik herinnerde me aan de fascinatie die ik vroeger had voor de Bouquetreeks romannetjes in de lectuurmand van mijn buurvrouw. Op de voorkant stond altijd een held met brede schouders en dito kaaklijn. De hunk in kwestie was de ene keer een arts, de andere keer een ridder. Ongeacht welke rol hij in het april- mei- of oktobernummer vervulde, in zijn armen lag steevast een gewillige jongedame met golvende haren, ontblote schouder en indrukwekkend decolleté. Klaar om hem te kussen. Deze covers met zinnenprikkelende afbeeldingen en veelbelovende titels als ‘Vurig Verlangen’ en ‘Perfecte Passie’ bestudeerde ik alsof ik erop moest promoveren.

Hij is januari tot en met december…

blog95En terwijl ik me ongegeneerd aan het hardwerkende, sexy en zwetende lijf van Alex vergaapte realiseerde ik me; Hij is mijn bouquetreeksheld! En niet één willekeurige editie, hij is januari tot en met december! Hij is, (wanneer niet afgeleid door televisie of telefoon), die galante ridder. En de tuinman, de poolboy, de chef-kok, de leraar Portugees. Toen ik ziek was wist hij precies wat ik wel en niet moest eten en vertelde me twee van die rode pilletjes te slikken. Yes doctor! En dan onze kennismaking. Ik was de toerist, hij de gids. Met een kapmes baanden we ons een weg door de bush van de Pantanal op zoek naar wildlife. Survivalheld. Ook nog. Dat was de februari 2012 uitgave, één van mijn favorieten.

Ridder op Havaianas  

blog91Dus mag ik even kwijlen, kwelen en mijn prinsesseneuforie met jullie delen? Het is namelijk zo klaar als een klontje, ik lééf Bouquet op het moment. En ik heb alle klassieke hoofdrolhelden in één. Als hij ook nog blijkt te kunnen tennissen dan heb ik de hele serie compleet. Ooit heb ik kennelijk iets heel erg goed gedaan. In dit leven, in een vorig leven? Geen idee, ik ben me er niet van bewust. Maar ik ben me er wel van bewust dat ik een prinses in mijn eigen sprookje ben. Ook al is mijn “kasteel” verre van hoe het in de Bouquetreeks omschreven zou worden. Het is nog steeds een bouwput. We gebruiken één kamer en spenderen daar geen geld aan omdat het een tijdelijk onderkomen is. Zodoende stond ik vorige week, (volledig in het Portugees, applausje graag!) te onderhandelen met de plaatselijke groenteboer over een paar lege fruitkratten. Handjeklap, een paar reais verder en klaar. Met behulp van wat tie-ribs heb ik er een redelijk functionele kledingkast van geknutseld.

Kasteelheer

blog9

Afwassen en douchen doen we onder een lauw pisstraaltje en het glasloze raamkozijn hebben we met plakband voorzien van gaas tegen muggen. ’s Avonds schuiven we er twee stukken karton voor bij gebrek aan gordijnen. Zes keer per dag wring ik de dweil uit die onder de lekkende douche ligt en sierlijk zwiep ik die kakkerlak de kamer uit. Echt, het heeft zijn charme. Want deze prinses wordt dus mooi wel iedere ochtend wakker gekust door haar ridder/poolguy/tuinman/dokter/minnaar/chefkok/survivalheld/taaldocent en misschien ook wel tennisleraar. Maar dat laatste moet ik nog even checken.

En zij leefde (-n?) nog lang en gelukkig…

Vanuit mijn paleis in Bonito wens ik iedereen een sprookjesachtig 2014!

blog94

13 Responses to "Gastblogger Inge… is verliefd!"

  • Marije
    3 januari 2014 - 13:02

    Haha klinkt allemaal heerlijk! Een heel mooi 2014 voor jou tante Inge! Xxxx

  • Marianna
    3 januari 2014 - 14:14

    Mmmmmmmm zwijmel….

  • Marianna
    3 januari 2014 - 14:14

    Prachtige foto’s ook!!!!

  • loes
    3 januari 2014 - 15:13

    Zit dat nou lekker? Zo’n rose wolk? 😉

  • Chantal
    3 januari 2014 - 16:51

    Fijn, fijn, fijn! Klinkt super, meid! X

  • Loes
    3 januari 2014 - 18:36

    Al kan ik me van die boekjes niet herinneren dat ze op de cover zo stralen als jullie! Geniet ervan!

  • zCora
    3 januari 2014 - 20:39

    Heerlijk!!! Ineens ben ik ook Bouqetreeks-lezer….;)

  • jacky
    3 januari 2014 - 21:50

    En zo is het je hebt geen materiële zaken nodig om echt en intens gelukkig te zijn ik ken t gevoel 😉 geniet er elke dag 200% van…luvy

  • debby heutmekers
    3 januari 2014 - 22:47

    Geweldig leuk om te lezen. Goed vertoeven daar op die roze wolk! Ik geniet stiekem met je mee met je verhalen.

  • Trijntje
    4 januari 2014 - 12:50

    Ik ben gek op sprookjes. Maar dit is wel het mooiste en ze bestaan dus echt. Lieve Inge een heel gelukkig,gezond,liefdevol 2014. We blijven je volgen hoor dikke tút

  • Inge
    5 januari 2014 - 23:03

    Jaaaa, sprookjes bestaan echt Trijntje! En Loes, die roze wolk is rete comfortabel! 🙂
    Ik wens iedereen een roze wolk voor 2014.

  • Tim van Dort
    8 januari 2014 - 10:13

    Ing….de verhaallijnen zijn behoorlijk toegeschreven richting vrouwelijke lezeressen…. Maar ook ik kan tussen de regels doorlezen 😉 en wens je nog meer van dit soort avonturen toe…! Oh ja, én nog een gelukkig(er) nieuwjaar! X

  • Inge
    9 januari 2014 - 00:19

    Hey Tim, een echte man is toch óók in touch met zijn vrouwelijke kant? Of vind je dat ik de volgende keer ook moet vermelden hoeveel bier ik tijdens welke voetbalwedstrijd heb gedronken? 😉 Voor jou en je familie ook nog een goed nieuwjaar, vol mooie kansen en uitdagingen!

Leave a Reply