Ik ga de loedermoeders missen!

Ik sta niet zo vaak meer op het schoolplein.

De kinderen gaan zelf naar school, ik ben de spreekwoordelijke early bird sinds ik in Bilthoven werk, en dat gaat echt prima. Mag ook wel. Liz zit in de tweede van de middelbare school en Annabel is alweer halverwege groep 8. Maar dat neemt niet weg dat die laatste het nog wel fijn vindt als ik een keertje meeloop.

Pas op!

Dus op donderdag, mijn vrije dag, breng ik haar naar school. Dan draag ik haar tas, behoed haar voor fietsers (die ze op de dagen dat ze alleen naar school gaat echt prima zelf kan ontwijken, heel gek) en luister naar het programma van die dag.

Annabel benut elke seconde ...

Vandaag staat er weer rekenen op het programma. En taal. En ze kan uit school niet met haar vriendinnetje spelen, want ze moet aan haar werkstuk (over Kerstmis) werken. Daar is ze al dagen druk mee. Het is maar vijf minuten lopen naar school maar Annabel benut elke seconde. “En had ik al verteld dat…”

Peuter & Kleuter

Ik kijk ondertussen naar de stoep. De straat. De ingesleten route. Ik ken elk huis waar we langskomen. ‘Vroeger’ deden we een eeuwigheid over dit stukje-van-niks. Moesten Peuter & Kleuter bij elke boom en elke tegel stilstaan. Hoelang loop ik hier nou al? Liz wordt veertien, dus al bijna tien jaar. Tien jaar! Dat is een mijlpaal!

Nooit meer

Annabel neemt afscheid met een kus en ineens is het besef daar: langer dan tien jaar zal het ook niet worden. Dit houdt op. Annabel is straks ook klaar en dan zal ik nooit meer deze route lopen. Nooit meer fietsen op de stoep ontwijken of op het schoolplein staan wachten.

Smiechterige regenbui

Toegeven, het is een dag voor verontrustende gedachten: vochtig, zwaar en grijs. De herfst zit tegen verrotting aan. ‘Mist is lopen met je hoofd in de wolken’ heb ik wel eens horen zeggen. Vandaag voelt het als lopen in een smiechterige regenbui. Niet iets om heel blij van te worden. En dit besef helpt niet mee.

Roddelende loedermoeders

Ik ben niet goed in afscheid nemen. En tien jaar is een lange tijd. Ik ga het schoolplein missen. Ik ga de roddelende loedermoeders missen (oké, die misschien niet). Het zal gek zijn hier niet meer regelmatig te zijn. “Kom je me om drie uur ophalen?” vroeg Annabel zo-even bij het afscheid. “Ik kijk wel even”, had ik geantwoord. Maar ik hoef niet meer te kijken. Ik zal er zijn.

Nu het nog kan.

Dit is de blog die ik tien jaar geleden schreef, over de 'eerste schooldag'.

3 Responses to "Ik ga de loedermoeders missen!"

  • Kim
    27 oktober 2016 - 10:31

    Ik weet zelfs nog dat je schreef over Lizzy haar eerste schooldag. Serieus. Dat stukje is altijd bij mij blijven hangen. Deze vergeet ik dus denk ik ook nooit meer. Haha!

  • MLotte
    27 oktober 2016 - 11:00

    mooi stukje! ook die van tien jaar geleden.

Leave a Reply