Fify Shades of Hell

Terwijl Riko de werking van het apparaat uitlegt, kom ik tot een snelle conclusie: dit is echt een heel slecht idee.

En het ergste is: ik had het kunnen weten. Want toen ik twee weken eerder de sportschool was binnengegaan, voor de intake, kreeg ik vrijwel direct een paniekaanval. Het was dat ik een afspraak had, anders had ik meteen rechtsomkeer gemaakt. Martelwerktuigen, dat waren het. En dat vinden mensen léuk?! Fifty shades of hell, dát vond ik ervan.

Wie A zegt, moet ook BBB zeggen

Maar goed. Wie A zegt, moet ook BBB zeggen. En ik had mezelf nou eenmaal voorgenomen om in drie maanden tijd niet alleen flink wat gewicht kwijt te raken, maar om ook aan mijn spieren te werken. Hardlopen is oké, maar het is nogal eenzijdig en ik begon me steeds meer aan mijn eigen verpakking te ergeren.

“Sinaasappelhuid klinkt nog wel aardig maar bij begon het meer op een ‘bugelpiste’ te lijken!”

Project M

Dus besloot ik tot project 'M'. Riko (my New Best Friend) ging me helpen met voeding, een trainingsschema en verder zou ik gewoon doorgaan met hardlopen. Doel: de 7,5 k Pink Ladies Run in juni lopen in een M-shirtje, zonder meehobbelende bugels.

In de sportschool

En daarom stond ik nu dus in de sportschool. Uiteindelijk had ik de confrontatie nog een weekje kunnen uitstellen met behulp van mijn slijmbeursonsteking (was die toch nog ergens goed voor) maar vandaag zou het er dan toch van komen. Het project: ‘Help Esther minder zichzelf te worden’ ging vandaag van start.

Op drie manieren afvallen

“Je kunt op drie manieren afvallen,” begon Riko opgewekt. “Door minder te eten dan je verbrandt. Door meer te bewegen dan je eet en door een combinatie van beide. Dat laatste werkt het best.”

Scherpe analyse.

Heilige drie-eenheid

Achtereenvolgens bespraken we de heilige drie-eenheid van gewicht, voeding en verdeling van voedingstoffen. Het vet rondom mijn organen was in orde (toch een opsteker) al het andere was minder in orde. Nou ja, je kunt ook niet alles hebben. Riko maakte een trainingsschema waarbij rekening werd gehouden met mijn schouder en mijn niveau. Ik mocht starten met tien minuten ‘warmdraaien’ op een crosstrainer.

"De app waarin ik alles bijhoud is ook al zo lekker bemoedigend. (Zie inzet!)"

Verzuurde bovenbenen

Afijn, daar stond ik dan. Op de crosstrainer. Hoe moeilijk kan het zijn, dacht ik, als ik 45 minuten kan rennen, is dit een eitje. Maar niet dus. Die crosstrainer gooide mijn benen van binnen naar buiten in plaats van vooruit. Al na twee minuten kreeg ik verzuurde bovenbenen. Niet zo heel bemoedigend voor de rest van de training.

Nima B was hier niets bij!

Riko deed alle fitnessoefeningen netjes voor. Tegen de tijd dat hij klaar was wist ik al niet meer hoe ik moest beginnen. Ik zweer je, die studie Nima B was niets vergeleken bij deze fitnessinstructies. En dan moest ik straks ook nog in zo’n huppelklasje, waar ik vroeger van had gezworen nooit meer mee te doen omdat ik de pasjes nooit kon onthouden. Man, wat deed ik mezelf aan.

Yes! Ik heb spieren.

En nu is het zondagochtend. Ik heb het overleefd. Het positieve is dat ik het ontdekt dat ik wel degelijk spieren héb. Dat weet ik want ze doen allemaal pijn. Het mindere is dat ik mijn benen niet meer over elkaar kan slaan vanwege de spierpijn. En ik heb zin in chocolade, maar dat mag niet van Riko. (Riko is heel streng, hij is de mr. Grey van de Fifty Shades of Hell heb ik ontdekt!)

Je moet er wat voor over hebben

Maar goed. Het is zondag, ik leef nog en over drie maanden heb ik een goddelijk lijf. Je moet er wat voor over hebben.

Toch?

Tagged , ,

3 Responses to "Fify Shades of Hell"

  • Cora
    5 februari 2017 - 14:18

    Succes Esther!

  • Moi
    6 februari 2017 - 10:09

    Succes! Over een tijdje ga je het ook nog leuk vinden…maar die eerste keren is het inderdaad de hel….;-D

  • Hipbreda
    4 maart 2017 - 00:28

    Leuk geschreven! 🙂

Leave a Reply